ततो<ग्निसदृशं घोरं शरं सर्पविषोपमम् | अश्मसारमयं दिव्यमभिमन्त्रय परंतप:,तब शत्रुओंको संताप देनेवाले अर्जुनने अग्नि और सर्पविषके समान भयंकर लोहमय दिव्य बाणको अभिमन्त्रित करके उसमें रौद्रासत्रका आधान किया और उसे कर्णपर छोड़नेका विचार किया। नरेश्वर! इतनेहीमें पृथ्वीने राधापुत्र कर्णके पहियेको ग्रस लिया
tato 'gnisadṛśaṃ ghoraṃ śaraṃ sarpaviṣopamam | aśmasāramayaṃ divyam abhimantrya parantapaḥ |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ତାପରେ ଶତ୍ରୁସନ୍ତାପକ ପରନ୍ତପ ଅର୍ଜୁନ ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ଭୟଙ୍କର, ସର୍ପବିଷସମ ଘାତକ ଓ ବଜ୍ରସାର ଦୃଢ଼ ଦିବ୍ୟ ଶରକୁ ମନ୍ତ୍ରବଳେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କଲେ। ତାହାରେ ରୌଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ସଂଧାନ କରି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ହେ ନରେଶ୍ୱର! ସେହି କ୍ଷଣରେ ପୃଥିବୀ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥଚକ୍ରକୁ ଧରି ଗ୍ରସିଲା।
संजय उवाच