जयं मत्वा विपुलं वै त्वदीया- स्तलान् निजष्नु: सिंहनादांश्व नेदु:
jayaṁ matvā vipulaṁ vai tvadīyās talān nijaṣṇuḥ siṁhanādāṁś ca neduḥ
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ବିପୁଳ ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ ବୋଲି ଭାବି ତୁମ ସେନାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ-ନଗାଡ଼ା ପିଟିଲେ ଓ ସିଂହନାଦ ସଦୃଶ ରଣଘୋଷ କଲେ। ଆସନ୍ତା ବିଜୟର ମଦରେ ସେମାନେ ସଂଯମ ନୁହେଁ, ଦର୍ପଭରା ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସକୁ ଘୋଷଣା କଲେ—ଯୁଦ୍ଧର ଧର୍ମ-ସନ୍ଦେହ ମଧ୍ୟରେ ଅହଂକାର କିପରି ଉଠିଆସେ, ତାହାର ଲକ୍ଷଣ ଏହି।
संजय उवाच
The verse highlights how certainty of success can inflate pride and noise—symbolized by drums and lion-roars—suggesting that in war, outward confidence may mask inner moral peril; dharma calls for vigilance and humility even amid apparent advantage.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava side, believing a decisive victory to be near, beat their drums and raised loud battle-cries, signaling heightened morale and aggressive momentum on the battlefield.