Shloka 51
महाराज! ऐसी बात कहकर खूनसे भीगे और रक्तसे लाल मुखवाले, अत्यन्त क्रोधी, वेगशाली वीर भीमसेन युद्धमें विजय पाकर मुसकराते हुए पुनः श्रीकृष्ण और अर्जुनसे बोले --4वीरो! दुःशासनके विषयमें मैंने जो प्रतिज्ञा की थी, उसे आज यहाँ रणभूमिमें सत्य कर दिखाया ।। अन्रैव दास्याम्यपरं द्वितीयं दुर्योधनं यज्ञपशुं विशस्य । शिरो मृदित्वा च पदा दुरात्मन: शान्तिं लप्स्ये कौरवाणां समक्षम्,“यहीं दूसरे यज्ञपशु दुर्योधनको काटकर उसकी बलि दूँगा और समस्त कौरवोंकी आँखोंके सामने उस दुरात्माके मस्तकको पैरसे कुचलकर शान्ति प्राप्त करूँगा”
sañjaya uvāca | mahārāja! evaṃ bruvāṇaḥ śoṇitārdraḥ śoṇitāruṇavaktraḥ paramakrodhano vegavān vīro bhīmaseno raṇe vijitya smayamānaḥ punar eva śrīkṛṣṇārjunābhyāṃ provāca— “vīrāḥ! duḥśāsana-viṣaye yā pratijñā mayā kṛtā sā adya iha raṇabhūmau satyā kṛtā | anantaram dāsyāmy aparaṃ dvitīyaṃ duryodhanaṃ yajña-paśuṃ viśasya | śiro mṛdnīyāṃ ca padā durātmanaḥ śāntiṃ lapsye kauravāṇāṃ samakṣam” iti |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହେ ମହାରାଜ! ଏହିପରି କହି, ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ମୁଖବାନ, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧୀ ଓ ବେଗଶାଳୀ ବୀର ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇ ହସିହସି ପୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ—“ବୀରମାନେ! ଦୁଃଶାସନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୁଁ ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲି, ଆଜି ଏଠି ରଣଭୂମିରେ ତାହା ସତ୍ୟ କରିଦେଲି। ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଯଜ୍ଞପଶୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ—ତାକୁ ବଧ କରି ବଳି ଦେବି; ଏବଂ ସମସ୍ତ କୌରବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେଇ ଦୁରାତ୍ମାର ଶିରକୁ ମୋ ପାଦତଳେ ଚେପି ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରିବି।”
संजय उवाच