Shloka 62
पृथक् पृथग्लोकपाला: समेता ददुर्महास्त्राण्यप्रमेयाणि संख्ये । यैस्ताञ्जघानाशु रणे नृसिंह: सकालकेयानसुरान् समेतान्,भिन्न-भिन्न लोकपालोंने आकर उन्हें ऐसे महान् अस्त्र प्रदान किये जो युद्धस्थलमें अपना सानी नहीं रखते। उन पुरुषसिंहने रणभूमिमें उन्हीं अस्त्रोंद्वारा संगठित होकर आये हुए कालकेय नामक असुरोंका शीघ्र ही संहार कर डाला
pṛthak pṛthag lokapālāḥ sametā dadur mahāstrāṇy aprameyāṇi saṅkhye | yais tāñ jaghānāśu raṇe nṛsiṃhaḥ sakālakeyān asurān sametān ||
ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଲୋକପାଳମାନେ କ୍ରମେ ସମେତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅପ୍ରମେୟ, ଅତୁଳ ମହାସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ। ସେହି ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷସିଂହ ରଣଭୂମିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆସିଥିବା କାଳକେୟ ନାମକ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ସଂହାର କଲେ।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that extraordinary power (mahāstras) is not merely personal prowess but a trust conferred by cosmic authorities (lokapālas) to restore order against forces that threaten it (the Kālakeyas). It frames martial success as aligned with maintaining the world’s stability rather than private violence.
Karna describes a past episode in which the lokapālas, gathering individually, grant incomparable divine weapons. Armed with these, a supreme warrior—called ‘nṛsiṃha’—swiftly destroys the assembled Kālakeya demons on the battlefield.