भीम॑ प्रच्छादयामासु: शरवर्ष: समन्तत: । “उनके मारे जानेपर मैं सारी पाण्डव-सेनाको मरी हुई ही मानता हूँ।” आपके पुत्रकी इस आज्ञाको शिरोधार्य करके समस्त राजाओंने चारों ओरसे बाण-वर्षा करके भीमसेनको ढक दिया
sañjaya uvāca | bhīmaṃ pracchādayāmāsuḥ śaravarṣaiḥ samantataḥ | “teṣāṃ māraṇe sati ahaṃ sarvāṃ pāṇḍava-senāṃ mṛtām eva manye” iti | tava putrasya etām ājñāṃ śirodhārya samastā rājānaḥ caturdiśaṃ śaravarṣaṃ kṛtvā bhīmasenaṃ pracchādayāmāsuḥ |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶରବର୍ଷା କରି ଭୀମଙ୍କୁ ଢାକିଦେଲେ। “ଏହା ନିହତ ହେଲେ, ମୁଁ ସମଗ୍ର ପାଣ୍ଡବ-ସେନାକୁ ମୃତ ଭାବେ ଗଣିବି।” ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଏହି ଆଜ୍ଞାକୁ ଶିରୋଧାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସମସ୍ତ ରାଜା ଚାରିଦିଗରୁ ବାଣର ଝଡ଼ ଝାଡ଼ି ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସେଇ ଶରବର୍ଷାରେ ଲୁଚାଇଦେଲେ।
संजय उवाच
The passage highlights how a leader’s fixation on eliminating a single pivotal opponent can shape collective action: the allied kings treat the command as paramount (śirodhārya), showing the ethical tension between loyalty/obedience and the escalating violence of war.
Sanjaya reports that, acting on Duryodhana’s order and belief that Bhima’s death would decide the war, the allied kings surround Bhima and unleash a concentrated, all-sided rain of arrows, effectively hiding him beneath the barrage.