Shloka 10
भारत! महाधनुर्धर अर्जुनको आते देख समस्त प्राणियोंको यह विश्वास हो गया कि अब कर्ण महामनस्वी पाण्डुपुत्र अर्जुनके हाथसे अवश्य मारा जायगा,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये”
sañjaya uvāca | bhārata! mahā-dhanurdharaṃ arjunaṃ āyāntaṃ dṛṣṭvā samasta-prāṇināṃ idaṃ viśvāsaḥ samajāyata—idānīṃ karṇaḥ mahāmanāḥ pāṇḍuputreṇa arjunena hastād avaśyaṃ haniṣyate | prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā | “govinda! adhunā mama rathaḥ sajjīyatām; tasmin punaḥ uttamā aśvā yujyantām; mama tasmin viśāle rathe sarva-prakārāṇi astrāṇi śastrāṇi ca sajjīkṛtya nidhīyantām | aśvārūḍhaiḥ śikṣitāḥ paricāritāś ca aśvā ratha-sambandhi-upakaraṇaiḥ susajjitāḥ śīghram iha āgacchantu; bhavān ca sūtaputrasya vadha-icchayā kṣipram ito niṣkrāmatu”
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହେ ଭାରତ! ମହାଧନୁର୍ଧର ଅର୍ଜୁନ ଆଗେଇ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ହେଲା—“ଏବେ ମହାମନସ୍ବୀ କର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହାତରେ ନିଶ୍ଚୟ ନିହତ ହେବେ।” ତାପରେ (ଅର୍ଜୁନ) କହିଲେ—“ଗୋବିନ୍ଦ! ସୂତପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ବଧର ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରୟାଣ କର। ମୋ ରଥକୁ ପୁନଃ ସଜ୍ଜ କର; ତାହାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ଯୋଗାଅ; ସେଇ ବିଶାଳ ରଥରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସୁସଜ୍ଜିତ କରି ରଖ। ନିପୁଣ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ଶିଖାଇ ଅଭ୍ୟାସ କରାଇଥିବା ଅଶ୍ୱମାନେ ରଥୋପକରଣରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ତୁରନ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଗୋବିନ୍ଦ, ସୂତପୁତ୍ର ବଧକାମନାରେ ବିଳମ୍ବ ବିନା ପ୍ରସ୍ଥାନ କର।”
संजय उवाच