Shloka 5
अर्जुनकर्णसंनिपातवर्णनम् / The Convergence of Arjuna and Karṇa
परशुरामजीसे अस्त्र-शस्त्रोंका ज्ञान प्राप्त करके वह महान् शक्तिशाली और अत्यन्त दुर्जय हो गया था। समस्त संसारका सर्वश्रेष्ठ रथी एवं विश्वविख्यात वीर था ।। त्रातारं धार्तराष्ट्राणां गन्तारं वाहिनीमुखे । हन्तारं परसैन्यानाममित्रगणमर्दनम्,धृतराष्ट्रपुत्रोंका रक्षक, सेनाके मुहानेपर जाकर युद्ध करनेवाला, शत्रुसैनिकोंका संहार करनेमें समर्थ तथा विरोधियोंका मान मर्दन करनेवाला था
trātāraṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ gantāraṃ vāhinīmukhe | hantāraṃ parasainyānām amitragāṇamardanam ||
ପରଶୁରାମଙ୍କ ନିକଟରୁ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ପାଇ ସେ ମହାବଳୀ, ପରାକ୍ରମୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ହୋଇଥିଲା। ସେ ସମଗ୍ର ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ବୀର—ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗକୁ ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା, ପ୍ରତିପକ୍ଷ ସେନାକୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ଓ ଶତ୍ରୁଗଣର ଗର୍ବ ମର୍ଦ୍ଦନ କରୁଥିବା।
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of guardianship and frontline responsibility: true martial excellence is framed not merely as violence, but as protection of one’s side and decisive leadership in the most dangerous place—the army’s front.
Yudhiṣṭhira describes a formidable warrior aligned with the Kauravas—one who shields Dhṛtarāṣṭra’s sons, advances to the battlefront, and devastates enemy formations—emphasizing his role as both defender and destroyer in the war.