कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
तो पृथक् शरवर्षाभ्यां राधेयम भ्यवर्षताम् । नकुल: सहदेवश्न परमं यत्नमास्थितौ,नकुल और सहदेव दोनों भाई उत्तम प्रयत्नका सहारा लेकर राधापुत्र कर्णपर पृथक्- पृथक् बाणोंकी वर्षा करने लगे
tau pṛthak śaravarṣābhyāṃ rādheyam abhyavarṣatām | nakulaḥ sahadevaś ca paramaṃ yatnam āsthitau ||
ତାପରେ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଶରବର୍ଷାରେ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ। ଉଭୟ ଭାଇ ପରମ ପ୍ରୟାସ ଧରି, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ରଣଭୂମିରେ ତାଙ୍କୁ ଚାପି ଧରିଲେ।
संजय उवाच
The verse highlights steadfast exertion in one’s appointed role: Nakula and Sahadeva apply their full strength in battle, reflecting the kṣatriya ethic of determined effort and courage even against a formidable opponent.
Sañjaya reports that the twin brothers Nakula and Sahadeva separately unleash intense volleys of arrows at Karṇa (Rādheya), intensifying the combat by coordinated yet individual assaults.