Shloka 64
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
भारत! तत्पश्चात् अमेय आत्मबलसे सम्पन्न सात्यकिने भीमसेनके रथसे उलझे हुए कर्णको पीड़ा देना आरम्भ किया, क्योंकि वे भीमसेनके पृष्ठभागकी रक्षा कर रहे थे ।। अभ्यवर्तत कर्णस्तमर्दितो5पि शरैर्भुशम् । तावन्योन्यं समासाद्य वृषभौ सर्वधन्विनाम्
bhārata! tatpaścāt ameya-ātmabalase sampanna-sātyakine bhīmasenaka-rathase ulajhe hue karṇako pīḍā denā ārambha kiyā, kyoṅki ve bhīmasenake pṛṣṭhabhāgakī rakṣā kara rahe the. || abhyavartata karṇas tam ardito 'pi śarair bhuśam | tāv anyonyaṃ samāsādya vṛṣabhau sarva-dhanvinām ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହେ ଭାରତ! ତା’ପରେ ଅମେୟ ଆତ୍ମବଳସମ୍ପନ୍ନ ସାତ୍ୟକି, ଭୀମସେନଙ୍କ ପୃଷ୍ଠଭାଗର ରକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ, ଭୀମଙ୍କ ରଥ ସହ ଜଡିତ ହୋଇଥିବା କର୍ଣ୍ଣକୁ ପୀଡ଼ା ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଅନେକ ଶରରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣ ପଛକୁ ହଟିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃଷଭମାନଙ୍କ ପରି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ି ରହିଲେ।
संजय उवाच