Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
सुदान्तानपि चैवाहं दद्यामष्टादशापरान् । रथं च शुभ्र॑ सौवर्ण दद्यां तस्मै सस््वलंकृतम्
sudāntān api caivāhaṁ dadyām aṣṭādaśāparān | rathaṁ ca śubhraṁ sauvarṇaṁ dadyāṁ tasmai sa-sv-alaṅkṛtam ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ— “ମୁଁ ତାକୁ ଆହୁରି ଅଠାରଟି ସୁଶିକ୍ଷିତ, ସୁଦାନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଦେବି; ଏବଂ ଶୁଭ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ସମସ୍ତ ଅଲଙ୍କାରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଏକ ରଥ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ପ୍ରଦାନ କରିବି।”
संजय उवाच
The verse highlights royal generosity and the readiness to offer valuable resources—trained horses and an ornate chariot—suggesting the ethical ideal of honoring and supporting a worthy recipient through substantial gifts.
Sañjaya, narrating events, describes an offer of significant martial assets: additional well-trained horses and a splendid, gold-adorned white chariot to a certain person, emphasizing the scale and seriousness of the support being pledged.