Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେହି ଦୁରାସଦ ରାଜମାନଙ୍କୁ—ହସ୍ତଚାଳନାରେ ଅତି ଦ୍ରୁତ—ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିବ, ଯେପରି ଆକାଶରେ ମେଘଛାୟା ପରି ଛାୟା ପଡ଼ିଯାଏ; ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ଶରବୃଷ୍ଟି କରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଜେୟ ଭୂପାଳମାନେ ରଣଭୂମିରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଦିଶିବେ—ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଏପରି ଗର୍ବବାକ୍ୟ ପୁଣି କହିପାରିବ ନାହିଁ।
शल्य उवाच
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.