Shloka 18
Śalya Appointed as Karṇa’s Sārathi; Discourse on Praise, Blame, and Beneficial Counsel (कर्णस्य शल्यसारथ्यं तथा स्तवनिन्दाविचारः)
क्षेममद्य भवेदेवमेषा मे नैप्ठकी मति: । “तुम युद्धस्थलमें ब्राह्मण कृपाचार्यको छोड़ते हुए धीरे-धीरे जहाँ अर्जुन हैं, उसी ओर चल दो। समरांगणमें अर्जुन अथवा भीमसेनके पास पहुँचकर ही आज मैं सकुशल रह सकता हूँ, ऐसा मेरा दृढ़ विचार है” || १७ ई ।। ततः प्रायान्महाराज सारथिस्त्वरयन् हयान्
kṣemam adya bhaved evam eṣā me naiṣṭhikī matiḥ | “tvaṃ yuddhasthale brāhmaṇaṃ kṛpācāryaṃ parityajya śanaiḥ śanaiḥ yatra arjunaḥ, tatas tad-abhimukhaṃ gaccha | samarāṅgaṇe arjunaṃ vā bhīmasenaṃ vā prāpyaiva adya ahaṃ sukhena bhaviṣyāmi”—iti me dṛḍhaḥ saṅkalpaḥ || tataḥ prāyān mahārāja sārathiḥ tvarayan hayān ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—“ଯଦି ଏଭଳି ହୁଏ, ତେବେ ଆଜି ମୋର କ୍ଷେମ ହେବ—ଏହା ମୋର ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଢ଼ ମତ। ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କୃପଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଧୀରେ ଧୀରେ ଯେଉଁଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଯାଅ। ସମରରେ ଅର୍ଜୁନ କିମ୍ବା ଭୀମସେନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ମାତ୍ର ଆଜି ମୁଁ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିପାରିବି—ଏହା ମୋର ଅଟଳ ନିଶ୍ଚୟ।” ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସାରଥି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରି ରଥ ଚାଲାଇଲା।
संजय उवाच