Shloka 22
Pāṇḍya-vadha-anantaram Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Response and the Renewed Battle
गाण्डीवमुक्तै: कुपितो5विकर्ण- द्रौँणिं शरैः संयति निर्बिभेद । छित्त्वा तु रश्मीस्तुरगानविध्यत् ते त॑ं रणादूहुरतीव दूरम्
sañjaya uvāca |
gāṇḍīvamuktaiḥ kupito 'vikarṇa-drauṇiṃ śaraiḥ saṃyati nirbibheda |
chittvā tu raśmīṃs turagān avidhyat te taṃ raṇād ūhur atīva dūram ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—କ୍ରୋଧରେ ଦୀପ୍ତ ଅର୍ଜୁନ ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛୁଟିଥିବା, ମେଷକାନ୍ତି ସଦୃଶ ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ଶରଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ପରେ ବାଗଡୋର କାଟି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆହତ କଲେ; ଏବଂ ସେଇ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାକୁ ରଣଭୂମିରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid anger, a warrior’s action can reflect discernment: Arjuna disables Aśvatthāman’s capacity to fight by targeting reins and horses, illustrating strategic restraint within the harsh demands of kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports that Arjuna, furious, strikes Aśvatthāman with arrows from the Gāṇḍīva; then he cuts the reins and wounds the horses, which bolt and carry Aśvatthāman far away from the battlefield.