Shloka 12
Bhīmasena–Drauṇi Mahāyuddha
Chariot Duel and Astra-Exchange
न भीष्मव्यसनं केचिन्नापि द्रोणस्य मारिष | नान्येषां पुरुषव्याप्र मेनिरे तत्र कौरवा:,पुरुषसिंह! माननीय नरेश! रथियोंमें श्रेष्ठ महाधनुर्धर दुर्जय वीर कर्ण रथपर बैठकर उदयकालीन सूर्यके समान तम (दुःख या अन्धकार)-का निवारण कर रहा था। उसे देखकर कोई भी कौरव भीष्म, द्रोण तथा दूसरे महारथियोंके मारे जानेके दुःखको कुछ नहीं समझते थे
na bhīṣmavyasanaṁ kecin nāpi droṇasya māriṣa | nānyeṣāṁ puruṣavyāprā menire tatra kauravāḥ ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହେ ମାନ୍ୟବର! ସେହି ସମୟରେ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଥିବା ବିପଦକୁ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବଧକୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ବୀରମାନଙ୍କ ପତନକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବପରି ଦୁଃଖରେ ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ। କାରଣ ରଥୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ ରଥାରୂଢ଼ ହୋଇ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ନିରାଶାର ତମସକୁ ହରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ତେଜରେ ଶୋକ ଓ ନିରୁତ୍ସାହ ମ୍ଲାନ ହେଲା।
संजय उवाच