Shloka 69
Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
चिच्छेदेन्द्रध्वजाकारौ शिरक्षान्येन पत्रिणा । तब अर्जुनने उसकी गदासहित, इन्द्रध्वजके समान उठी हुई दोनों भुजाओंको दो क्षुरप्रोंसे काट डाला और पंखयुक्त दूसरे बाणसे उसके मस्तकको भी काट गिराया ।। स पपात हतो राजन् वसुधामनुनादयन्
sañjaya uvāca |
chiccheda indradhvajākārau śirakṣānyena patriṇā |
sa papāta hato rājan vasudhām anunādayan ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଦୁଇ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ଅର୍ଜୁନ ଗଦାସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ସମ ଉଠିଥିବା ତାହାର ଦୁଇ ଭୁଜାକୁ ଛେଦିଦେଲେ; ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ପଙ୍ଖଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ତାହାର ଶିରକୁ ମଧ୍ୟ କାଟି ଫେଲିଲେ। ହେ ରାଜନ, ହତ ହୋଇ ସେ ଯୋଦ୍ଧା ପୃଥିବୀକୁ ନିନାଦ କରାଇ ପଡ଼ିଗଲା—ରଣଧର୍ମର ଅନିବାର୍ୟ ନିୟମରେ ଶୌର୍ୟ ଓ ଦର୍ପ ଉଭୟ ନିରବ ହେଲା।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the impermanence of bodily power and the inevitability of death in war: even banner-like pride and strength collapse when struck by decisive action, reminding the listener that martial glory is transient and bound to consequence.
Sanjaya reports a battlefield moment: a warrior’s two upraised arms—likened to Indra’s banner—are cut down, his head is severed by a feathered arrow, and he falls dead, making the earth reverberate.