Shloka 53
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
प्रतिजग्राह तां कृष्ण: पीनेनांसेन वीर्यवान् | नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिल:,पराक्रमी श्रीकृष्णने अपने हृष्ट-पुष्ट कंधेपर उस गदाका आघात सह लिया। परंतु जैसे वायु विन्ध्यपर्वतको नहीं हिला सकती है, उसी प्रकार वह गदा श्रीकृष्णको कम्पित न कर सकी
sañjaya uvāca | pratijagrāha tāṃ kṛṣṇaḥ pīnenāṃsena vīryavān | nākampayat śauriṃ sā vindhyaṃ girim ivānilaḥ |
ପରାକ୍ରମୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ହୃଷ୍ଟ-ପୁଷ୍ଟ କାନ୍ଧରେ ସେହି ଗଦାର ଆଘାତ ସହିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେପରି ବାୟୁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ କମ୍ପାଇ ପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେହି ଗଦା ଶୌରିଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରିପାରିଲା ନାହିଁ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner steadiness under assault: real valor includes endurance and composure. Like an immovable mountain, one who is grounded in purpose and self-control is not easily shaken by external force.
In the midst of battle, Kṛṣṇa takes a mace-blow on his strong shoulder and remains unmoved. Sañjaya uses the simile of the wind failing to shake the Vindhya to emphasize Kṛṣṇa’s unshakable firmness.