Shloka 33
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च । अप्सरोभि: समाकीर्ण किन्नरैश्ञोपशोभितम्,तदनन्तर क्रमशः: उच्चतम शतशुंग, शर्यातिवन, पवित्र अश्वशिर:स्थान, आथर्वण मुनिका स्थान और गिरिराज वृषदंशका अवलोकन करते हुए वे महा-मन्दराचलपर जा पहुँचे, जो अप्सराओंसे व्याप्त और किन्नरोंसे सुशोभित था
sañjaya uvāca |
vṛṣadaṃśaṃ ca śailendraṃ mahāmandaram eva ca |
apsarobhiḥ samākīrṇaṃ kinnaraiś copaśobhitam ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ: ସେମାନେ ଗିରିରାଜ ବୃଷଦଂଶ ଓ ମହା-ମନ୍ଦରକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ—ସେ ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଅପ୍ସରାମାନେ ଭରିଥିଲେ ଏବଂ କିନ୍ନରମାନେ ଶୋଭାଇଥିଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶେଷରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହା-ମନ୍ଦରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for sacred places and the idea that certain landscapes are imbued with sanctity and divine presence; it encourages a mindset of awe and purity when approaching holy regions.
Sañjaya describes a progression through notable mountainous and sacred locales, culminating in the arrival at Mahāmandara, portrayed as a celestial, ornamented mountain inhabited or frequented by Apsarases and Kinnaras.