Shloka 51
Droṇasya raudra-prayogaḥ
Droṇa’s intensified assault and the Pāṇḍava response
स्वमनीकं महेष्वास: पार्षतं समुपाद्रवत् । तब महाथनुर्धर द्रोणाचार्यने अपनी सेनाको काबूमें करके उसे युद्धस्थलमें स्थिरभावसे खड़ा कर दिया और ट्रुपदकुमारपर धावा किया || ५० $ ।। स बाणवर्ष सुमहदसृजत् पार्षतं प्रति
svamanīkaṁ maheṣvāsaḥ pārṣataṁ samupādravat | sa bāṇavarṣaṁ sumahad asṛjat pārṣataṁ prati ||
ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣ ନିଜ ସେନାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ସ୍ଥିର କରି, ପାର୍ଷତ—ଦ୍ରୁପଦପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ—ଉପରେ ଧାଉ କଲେ। ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶରବର୍ଷା ଛାଡ଼ିଲେ। ଏହା କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମର କଠୋର ନୀତିକୁ ଦେଖାଏ—ସେନାରେ ଶୃଙ୍ଖଳା, ମୁଖ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର ପ୍ରହାର।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic: effective action in war depends on self-control and disciplined command (bringing one’s own troops into order) before engaging the main adversary. It also reflects the kṣatriya ideal of direct confrontation with a worthy opponent, even amid personal and fated hostility.
Sañjaya describes Droṇa steadying and organizing his own battle division, then charging at Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna, Drupada’s son) and striking him with an immense volley of arrows.