Shloka 10
द्रोणेन दुर्योधनस्य कवचबन्धनम् — Drona’s Mantra-Bound Armor for Duryodhana
त॑ वनस्पतय: शैला देवासुरनरोरगा: । सप्तर्षय: पुण्यजना गन्धर्वाप्सरसोडपि च,एक दिन सुखपूर्वक बैठे हुए राजा पृथुके पास वनस्पति, पर्वत, देवता, असुर, मनुष्य, सर्प, सप्तर्षि, पुण्यजन (यक्ष), गन्धर्व, अप्सरा तथा पितरोंने आकर इस प्रकार कहा --“महाराज! तुम हमारे सम्राट हो, क्षत्रिय हो तथा राजा, रक्षक और पिता हो। तुम हमें अभीष्ट वर दो, जिससे हमलोग अनन्त कालतक तृप्ति और सुखका अनुभव करें। तुम ऐसा करनेमें समर्थ हो”
tā vanaspatayaḥ śailā devāsura-naroragāḥ | saptarṣayaḥ puṇyajanā gandharvāpsaraso ’pi ca ||
ନାରଦ କହିଲେ—ତାପରେ ବନସ୍ପତି, ପର୍ବତ, ଦେବ ଓ ଅସୁର, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସର୍ପ, ସପ୍ତର୍ଷି, ପୁଣ୍ୟଜନ (ଯକ୍ଷ), ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ-ଅପ୍ସରାମାନେ—ସମସ୍ତେ ଏକମନେ ସମବେତ ହୋଇ ରାଜା ପୃଥୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ସମ୍ରାଟ, ରକ୍ଷକ ଓ ପିତା ଭାବେ ମାନି ସେମାନେ କହିଲେ—“ମହାରାଜ! ଆପଣ ଆମର ଅଧିପତି; ଆପଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ; ଆପଣ ହିଁ ଆମର ରାଜା, ଗୋପ୍ତା ଓ ପିତା। ଆମକୁ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନନ୍ତକାଳ ତୃପ୍ତି ଓ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିବୁ; ଏହା କରିବାକୁ ଆପଣ ସମର୍ଥ।”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal kingship (rājadharma) as universal guardianship: the ruler is not merely a political head but a protector and 'father' responsible for the welfare of all classes of beings. Legitimate sovereignty is measured by the capacity to secure lasting well-being and harmony.
Nārada narrates a scene where diverse beings—natural, divine, and semi-divine—assemble and approach King Pṛthu. They acknowledge him as their sovereign and request a boon that will ensure enduring satisfaction and happiness for them all.