Shloka 20
Subhadrā-vilāpaḥ — Subhadrā’s Lament for Abhimanyu
Droṇa-parva 55
तपःस्वाध्यायनिरता वेदवेदाड्रपारगा: । सहिता नारदं प्राहुर्देहास्मै पुत्रमीप्सितम्,एक दिन राजापर प्रसन्न होकर उन्हें पुत्र देनेकी इच्छावाले सभी श्रेष्ठ ब्राह्मण, जो तपस्या और स्वाध्यायमें संलग्न रहनेवाले तथा वेद-वेदांगोंके पारंगत विद्वान् थे, एक साथ नारदजीसे बोले--'देवर्षी). आप इन राजा सृंजयको अभीष्ट पुत्र प्रदान कीजिये”
tapaḥsvādhyāyaniratā vedavedāṅgapāragāḥ | sahitā nāradaṁ prāhur dehy asmai putram īpsitam ||
ତପ ଓ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ନିରତ, ବେଦ-ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଦେବର୍ଷି! ଏହି ରାଜା ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ପୁତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Legitimate desires—such as the wish for a son—are to be pursued through dharmic channels: disciplined living (tapas), faithful study (svādhyāya), and respectful appeal to realized spiritual authority (a devarṣi). The verse highlights that moral and ritual competence gives weight to communal petitions.
A group of highly learned and ascetic Brāhmaṇas collectively approaches the divine sage Nārada and requests that he bestow upon King Sṛñjaya the son the king desires.