न पद्भ्यां स्पृशते भूमिं न च शूलं विमुज्चति । शूलाच्छूलसहस्राणि निष्येतुस्तस्य तेजसा,वे अपने पैरोंसे पृथ्वीका स्पर्श नहीं करते थे। त्रिशूल॒को अपने हाथसे अलग कभी नहीं छोड़ते थे। उनके तेजसे उस एक ही त्रिशूलसे सहस्रों नये-नये शूल प्रकट होकर शत्रुओंपर गिरते थे
ସେ ପାଦଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁନଥିଲେ, ନାହିଁ କି ଶୂଳକୁ ହାତରୁ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତେଜରେ ସେଇ ଏକ ଶୂଳରୁ ହିଁ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଶୂଳ ନିଷ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ପତିତ ହୁଅଥିଲା।
अजुन उवाच