Droṇa’s Renewed Advance toward Yudhiṣṭhira; Fall of Satyajit and Allied Recoil (द्रोणस्य युधिष्ठिरप्रेप्सा—सत्यजितः पतनम्)
ततो युधिष्छिर: प्रेक्ष्य व्यूहं तमतिमानुषम्,इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि संकुलयुद्धे विंशो5ध्याय:
tato yudhiṣṭhiraḥ prekṣya vyūhaṃ tam atimānuṣam | iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi saṃśaptakavadha-parvaṇi saṅkulayuddhe viṃśo 'dhyāyaḥ ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେ ଅତିମାନୁଷ ପରି ଲାଗୁଥିବା ବ୍ୟୂହକୁ ଦେଖି, ସେହି ଘୋର ସଂକୁଳ ଯୁଦ୍ଧମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। (ଏଠାରେ ଶ୍ରୀମହାଭାରତର ଦ୍ରୋଣପର୍ବରେ ସଂଶପ୍ତକବଧପର୍ବର ସଂକୁଳଯୁଦ୍ଧ-ପ୍ରକରଣରେ ବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।)
संजय उवाच
Even in war’s chaos, dharmic leadership requires clear perception: Yudhiṣṭhira first observes the enemy’s formation—described as ‘superhuman’—before acting, highlighting discernment and responsibility amid violence.
Sañjaya narrates that Yudhiṣṭhira looks upon an extraordinary battle-array during a confused melee. The line also functions as a chapter colophon, marking the end of the twentieth chapter in Droṇa Parvan, within the Saṃśaptaka-slaying section.