Shloka 92
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
दहन्तं पाण्डवानीकं वनमग्निमिवोच्छितम् । अपने महाबली पुत्रको अश्व॒त्थामाद्वारा मारा गया देख चमकते हुए बाजूबंदसे विभूषित घटोत्कच बड़े रोषके साथ द्रोणकुमारके समीप आकर बढ़े हुए दावानलके समान पाण्डव- सेनारूपी वनको दग्ध करते हुए उस वीर कृपीकुमारसे बिना किसी घबराहटके इस प्रकार बोला || ९०-९१ $ || घटोत्कच उवाच तिष्ठ तिष्ठ न मे जीवन द्रोणपुत्र गमिष्यसि
dahantaṃ pāṇḍavānīkaṃ vanam agnim ivocchritam | tiṣṭha tiṣṭha na me jīvan droṇaputra gamiṣyasi ||
ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଦାବାନଳରେ ଜଳୁଥିବା ବନ ପରି ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଦୀପ୍ତ ବାହୁବନ୍ଧରେ ଭୂଷିତ ଘଟୋତ୍କଚ କ୍ରୋଧରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସମୀପକୁ ଧାଇଲା। ଭୟ ନ କରି ସେ କହିଲା—“ଥାମ, ଥାମ! ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ମୋ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ଏଠାରୁ ଯିବ ନାହିଁ।”
घटोत्कच उवाच
Educational Q&A
Even in war, force that spreads like a wildfire invites moral resistance: the verse highlights the duty to confront a destructive aggressor and protect one’s side, while also showing how anger can harden into a vow of lethal retribution.
Aśvatthāmā is devastating the Pāṇḍava forces. Ghaṭotkaca, enraged and fearless, advances toward him and issues a direct challenge, declaring that Aśvatthāmā will not escape alive.