Droṇa-parva Adhyāya 155 — Ghaṭotkaca-nidhana-śoka and Karṇa-śakti-vyaya
Kṛṣṇa’s strategic reassurance
महाराज! अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए मदमत्त हाथी परस्पर भिड़कर दाँतोंके प्रहारसे एक- दूसरेको विदीर्ण करने लगे ।। हयारोहान् हयारोहा: प्रासशक्तिपरश्वधै: । बिभिदुस्तुमुले युद्धे प्रार्थयन्तो महद् यश:,उस भयंकर युद्धमें महान् यशकी अभिलाषा रखते हुए घुड़सवार घुड़सवारोंको प्रास, शक्ति और फरसोंद्वारा घायल कर रहे थे
sañjaya uvāca | mahārāja! atyanta-krodha-bhareṣu mada-matta-gajeṣu parasparaṁ bhiḍitvā dantaprahāraiḥ anyonyam vidīrayām āsuḥ || hayārohān hayārohāḥ prāsa-śakti-paraśvadhaiḥ | bibhiduḥ tumule yuddhe prārthayantaḥ mahad yaśaḥ ||
ମହାରାଜ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଦମତ୍ତ ହାତୀମାନେ ପରସ୍ପର ଧକ୍କା ଖାଇ ଦନ୍ତପ୍ରହାରରେ ଏକେ ଅନ୍ୟକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏବଂ ସେହି ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହା ଯଶ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ପ୍ରାସ, ଶକ୍ତି ଓ ପରଶୁଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନଙ୍କୁ ଆହତ କରୁଥିଲେ।
संजय उवाच
The verse highlights the moral danger of krodha (wrath) and the craving for yaśas (fame): when warriors fight primarily from rage and ambition, the battlefield becomes a frenzy where compassion and restraint are eclipsed, intensifying destruction.
Sanjaya describes a chaotic phase of the battle: maddened elephants collide and gore each other with tusks, while opposing cavalry units strike one another with spears, javelins, and axes, driven by the desire for great renown.