कर्ण-पाण्डव-संमर्दः — Karṇa and Arjuna’s Intensified Engagement
धृतराष्ट्रने कहा--संजय! भृगुवंशशिरोमणि धनुर्धर परशुरामजी साक्षात् भगवान् शंकरके शिष्य हैं तथा कर्ण उन्हींका शिष्यत्व ग्रहण करके अस्त्रविद्यामें उनके समान ही सुयोग्य हो गया था
dhṛtarāṣṭra uvāca—sañjaya! bhṛguvaṁśa-śiromaṇi dhanuḥdharaḥ paraśurāmaḥ sākṣāt bhagavān śaṅkarasya śiṣyaḥ; tathā karṇaḥ tasyaiva śiṣyatvaṁ gṛhītvā astravidyāyāṁ tasya-sadṛśaḥ su-yogyaḥ abhavat.
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କହିଲେ—ସଞ୍ଜୟ! ଭୃଗୁବଂଶର ଶିରୋମଣି ଧନୁର୍ଧର ପରଶୁରାମ ସାକ୍ଷାତ୍ ଭଗବାନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ; ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ସେହି ପରଶୁରାମଙ୍କ ନିକଟେ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରି ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ଗୁରୁସମ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଥିଲା।
कर्ण उवाच
The passage underscores the ethical and cultural authority of the guru–śiṣya lineage: mastery in weapons is legitimized through disciplined discipleship under an eminent teacher whose own learning is rooted in a divine source (Śiva).
Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya about Karṇa’s standing by recalling Paraśurāma’s greatness and stating that Karṇa, trained by Paraśurāma, became highly accomplished in astravidyā—nearly equal to his teacher.