Shloka 5
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
सा वाहिनी शान्तनवेन गुप्ता महारथैर्वरिणवाजिभिश्ष । बभौ सविद्युत्स्तनयित्नुकल्पा जलागमे द्यौरिव जातमेघा,शान्तनुनन्दन भीष्मसे रक्षित वह विशाल वाहिनी बड़े-बड़े रथों, हाथियों और घोड़ोंसे ऐसी शोभा पा रही थी, मानो वर्षाकालमें मेघोंकी घटासे आच्छादित आकाश बिजलीसहित बादलोंसे सुशोभित हो पीडयानं तु तत् सैन्यं पौत्रं तव विशाम्पते । दृष्टवा त्वदीया राजेन्द्र समन्तात् पर्यवारयन् प्रजानाथ! राजेन्द्र! आपके पौत्र अभिमन्युको कौरवसेनाको पीड़ा देते देख आपके ही सैनिकोंने सब ओरसे घेर लिया
sā vāhinī śāntanavena guptā mahārathair variṇa-vājibhiṣ ca | babhau sa-vidyut-stanayitnu-kalpā jalāgame dyaūr iva jāta-meghā ||
pīḍayanaṃ tu tat sainyaṃ pautraṃ tava viśām-pate | dṛṣṭvā tvadīyā rājendra samantāt paryavārayan ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଶାନ୍ତନବ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିବା ସେଇ ବିଶାଳ ସେନା ମହାରଥୀ, ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ, ବର୍ଷାକାଳରେ ନବମେଘରେ ଆବୃତ ଆକାଶ ଯେପରି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ଗର୍ଜନ ସହ ଶୋଭିତ ହୁଏ, ସେପରି ଶୋଭା ପାଇଲା। କିନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜାନାଥ! ଆପଣଙ୍କ ପୌତ୍ର ସେନାକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ସେନା ତାଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରିଦେଲା।
संजय उवाच