Shloka 21
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
श्वेतलोहितपर्यन्ता: कृष्णग्रीवा: सविद्युत: । विवर्णा: परिघा: संधौ भानुमन्तमवारयन्,'संध्याके समय सूर्यदेवको तिरंगे घेरोंने सब ओरसे घेर रखा था। उनमें श्वेत और लाल रंगके घेरे दोनों किनारोंपर थे और मध्यमें काले रंगका घेरा दिखायी देता था। इन घेरोंके साथ बिजलियाँ भी चमक रही थीं
śvetalohitaparyantāḥ kṛṣṇagrīvāḥ savidyutaḥ | vivarṇāḥ parighāḥ sandhau bhānumantam avārayan ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶ୍ୱେତ ଓ ଲୋହିତ ପ୍ରାନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ କୃଷ୍ଣ-ଗ୍ରୀବା ସଦୃଶ ଅନ୍ଧକାର ଥିବା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହିତ ଝଲମଲ କରୁଥିବା ସେହି ବିବର୍ଣ୍ଣ ପରିଘମାନେ ଭାନୁମନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ଯେନ ଅବରୋଧ କଲେ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how nature is portrayed as reflecting moral and social upheaval: ominous celestial signs accompany the approach of adharma-driven conflict, urging attentiveness to dharma amid crisis.
As the Kurukṣetra war nears, Vaiśampāyana describes a striking twilight sky where lightning-laced, multicolored bands appear to encircle and dim the Sun—an inauspicious portent.