Shloka 22
समभ्यधावंस्त्वरिताश्रित्रकार्मुकधारिण: । सात्यकि, भीमसेन, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, विराट, द्रुपद, राक्षस घटोत्कव और अभिमन्यु--ये सात वीर क्रोधसे मूर्च्छित हो तुरंत ही विचित्र धनुष धारण किये वहाँ दौड़े आये || २०-२१ है ।।
sañjaya uvāca | samabhyadhāvaṁs tvaritāśritakārmukadhāriṇaḥ—sātyakiḥ, bhīmasenaḥ, drupadakumāro dhṛṣṭadyumnaḥ, virāṭaḥ, drupadaḥ, rākṣaso ghaṭotkacaḥ, abhimanyuś ca—ete vīrāḥ krodhasaṁmūrcchitāḥ kṣipram eva vicitradhanurdharāḥ tatra dhāvamānāḥ || teṣāṁ samabhavad yuddhaṁ tumulaṁ lomaharṣaṇam | atāḍayan raṇe bhīṣmaṁ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଧନୁଷ ଧାରଣ କରି ସେମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଧାଇଁ ଆସିଲେ। ସାତ୍ୟକି, ଭୀମସେନ, ପାର୍ଷତପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ, ରାକ୍ଷସ ଘଟୋତ୍କଚ ଓ କ୍ରୋଧାନ୍ଧ ଅଭିମନ୍ୟୁ—ଏହି ସାତଜଣ ବୀର କ୍ରୋଧାବେଶରେ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରେ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୃଞ୍ଜୟ ଏକତ୍ର ହୋଇ ରଣରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ସବୁଦିଗରୁ ପ୍ରହାର କରିଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the tension between righteous duty and the destructive force of anger: warriors act within kṣatriya-dharma (organized, united assault in war), yet the text also marks the psychological cost—krodha (wrath) driving action and the battle becoming ‘lomaharṣaṇa,’ a reminder of war’s terrifying moral weight.
A group of seven prominent Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada, Ghaṭotkaca, and Abhimanyu—charge together and engage Bhīṣma. Their coordinated attack produces a fierce, tumultuous clash as they attempt to overwhelm the Kuru commander from all sides.