Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“ଆର୍ଯ୍ୟେ! ସମସ୍ତ ପିଲାମାନେ କେଉଁଠି? ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” ସେ ବୀର ନିହତ ହେବାର ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି ମୋର ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଦୁଃଖରେ ଆତୁର ହୋଇ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କୁରରୀ ପକ୍ଷୀ ପରି ବିଲାପ କଲା; ପରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଶୋକମଗ୍ନ ହୋଇ ପଚାରିଲା—“ଆର୍ଯ୍ୟେ! ସମସ୍ତ ପିଲାମାନେ କେଉଁଠି? ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।”
वैशम्पायन उवाच