Shloka 13
कुन्त्याः वनगमननिश्चयः — Kuntī’s Resolve to Depart for the Forest
द्रौपदी आदि स्त्रियाँ भी शिबिकाओंमें बैठकर दीन-दुखियोंको असंख्य धन बाँटती हुई जा रही थीं। रनिवासके अध्यक्ष सब ओरसे उनकी रक्षा कर रहे थे ।। समृद्धरथहस्त्यश्वं वेगुवीणानुनादितम् । शुशुभे पाण्डवं सैन्यं तत् तदा भरतर्षभ,पाण्डवोंकी सेनामें रथ, हाथी और घोड़ोंकी अधिकता थी। उसमें कहीं वंशी बजती थी और कहीं वीणा। भरतश्रेष्ठ! इन वाद्योंकी ध्वनिसे निनादित होनेके कारण वह पाण्डव-सेना उस समय बड़ी शोभा पा रही थी
vaiśaṃpāyana uvāca | draupadī-ādyāḥ striyaḥ śibikāsu niṣaṇṇā dīna-duḥkhitān asakhyaṃ dhanaṃ vitarantyaḥ prayayuḥ | ranivāsa-adhyakṣāḥ sarvataḥ tāsāṃ rakṣāṃ kurvanti sma || samṛddha-ratha-hasty-aśvaṃ vegu-vīṇā-anunāditam | śuśubhe pāṇḍavaṃ sainyaṃ tat tadā bharatarṣabha ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ଦ୍ରୌପଦୀ ଆଦି ରାଜସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଶିବିକାରେ ବସି, ଦୀନ-ଦୁଃଖିତମାନଙ୍କୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଧନ ବାଣ୍ଟି ବାଣ୍ଟି ଆଗେଇ ଯାଉଥିଲେ। ଅନ୍ତଃପୁରର ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ସବୁଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରଥ-ହସ୍ତୀ-ଅଶ୍ୱରେ ସମୃଦ୍ଧ ପାଣ୍ଡବ ସେନା ବଂଶୀ ଓ ବୀଣାର ନାଦରେ ନିନାଦିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
वैशम्पायन उवाच