Yayāti’s Abdication and Pūru’s Coronation (ययाति-पूोरु-राज्याभिषेकः)
वैशम्पायन उवाच ततः कन्यासहस्त्रेण वृता शिबिकया तदा । पितुर्नियोगात् त्वरिता निश्चक्राम पुरोत्तमात्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर पिताकी आज्ञासे राजकुमारी शर्मिष्ठा शिबिकापर आरूढ़ हो तुरंत राजधानीसे बाहर निकली। उस समय वह एक सहस्र कन्याओंसे घिरी हुई थी
vaiśampāyana uvāca tataḥ kanyāsahasreṇa vṛtā śibikayā tadā | pitur niyogāt tvaritā niścakrāma purottamāt ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ତାପରେ ସେ ସମୟରେ ରାଜକନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଏକ ସହସ୍ର କନ୍ୟାରେ ଘେରା ହୋଇ, ଶିବିକାରେ ଆରୋହଣ କରି, ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ରେ ସେ ଉତ୍ତମ ନଗରୀରୁ ବାହାରିଲା।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma as obedience to legitimate authority within the royal household: the princess acts promptly under her father’s injunction, showing how duty and social hierarchy govern personal action.
Śarmiṣṭhā, accompanied by a large retinue of maidens, rides in a palanquin and quickly departs from the capital because her father has ordered her to do so.