एक एव दिते: पुत्रो हिरण्यकशिपु: स्मृतः । नाम्ना ख्यातास्तु तस्येमे पठ्च पुत्रा महात्मन:,दितिका एक ही पुत्र हिरण्यकशिपु अपने नामसे विख्यात हुआ। उस महामना दैत्यके पाँच पुत्र थे
eka eva diteḥ putro hiraṇyakaśipuḥ smṛtaḥ | nāmnā khyātās tu tasyeme pañca putrā mahātmanaḥ ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ— ଦିତିଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ନାମରେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କିନ୍ତୁ ସେଇ ମହାତ୍ମା ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଖ୍ୟାତିରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how tradition may remember a lineage through its most famous figure, yet a careful account preserves the broader family line; it encourages precision in transmitting genealogical and historical memory.
Vaiśaṃpāyana is recounting Daitya genealogy: Diti is commonly remembered for the renowned Hiraṇyakaśipu, and the narration then notes that Hiraṇyakaśipu himself had five sons who were also known by name.