Shloka 4
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
सख्यु: सकाशात् पितरं पित्रा ते धर्षितं पुरा । मृतं सर्प समासक्तं स्थाणुभूतस्य तस्य तम्
sakhyuḥ sakāśāt pitaraṃ pitrā te dharṣitaṃ purā | mṛtaṃ sarpa-samāsaktaṃ sthāṇu-bhūtasya tasya tam ||
ଜନମେଜୟ କହିଲେ—ସହପାଠୀ ମିତ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଶୃଙ୍ଗୀ ଶୁଣିଲା ଯେ ପୂର୍ବେ ତୁମ ପିତା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ମୁନି ଖୁଣ୍ଟ ପରି ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇ ବସିଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ଏକ ମୃତ ସର୍ପ ରଖାଯାଇଥିଲା—ଯଦ୍ୟପି ସେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନଥିଲେ।
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Disrespect toward a blameless ascetic—especially one practicing restraint and silence—constitutes adharma and can trigger grave consequences; power must be governed by self-control and reverence for spiritual discipline.
Janamejaya recounts how Śṛṅgī learned from a fellow student that King Parīkṣit had insulted Śṛṅgī’s father by placing a dead snake on the sage’s shoulder while the sage sat motionless and silent, despite being innocent of any wrongdoing.