Shloka 21
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
(स्तुतो5स्मि वरदस्ते5हं वरं वरय सुव्रत । स्तुतिस्त्वयोक्ता भक्तानां जप्येयं वरदो<5स्म्यहम् ।।
stuto 'smi varadas te 'haṃ varaṃ varaya suvrata | stutis tvayoktā bhaktānāṃ japyeyam varado 'smy aham ||
“ତୁମେ ମୋର ସ୍ତୁତି କରିଛ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ହେ ସୁବ୍ରତ ମହର୍ଷେ, ଯେ ବର ଇଚ୍ଛା କର, ମାଗ। ତୁମେ କହିଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିତ୍ୟ ଜପ୍ୟ; ମୁଁ ବରଦାତା।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି ମହାତପସ୍ୱୀ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିବସ୍ୱାନ, ଭାନୁମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
(वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
A hymn offered with disciplined devotion (suvrata) becomes spiritually efficacious for the wider community (bhaktānām japyeyam), and divine favor (varadaḥ) responds to sincere reverence rather than coercion—linking ethical self-restraint with grace.
After being praised, the Sun-god Vivasvān declares himself pleased and ready to grant a boon, affirming that Vasiṣṭha’s stuti is worthy of continual recitation. Vasiṣṭha then bows to the radiant deity and prepares to reply (i.e., to request a boon).