Post–Baka-vadha Residence and the Introduction of Yājñasenī’s Svayaṃvara (आदि पर्व, अध्याय १५३)
क्षणेनाद्य करिष्येडहमिदं वनमराक्षसम् । पुरा यद् दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान्,“आजसे पहले सदा मनुष्योंको खा-खाकर तूने जिसे अपवित्र कर दिया है, उसी वनको आज मैं क्षणभरमें राक्षसोंसे सूना कर दूँगा
kṣaṇenādya kariṣyed aham idaṃ vanam arākṣasam | purā yad dūṣitaṃ nityaṃ tvayā bhakṣayatā narān ||
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରି କରି ତୁମେ ଯେ ଅରଣ୍ୟକୁ ସଦା ଦୂଷିତ କରିଛ, ସେଇ ଅରଣ୍ୟକୁ ଆଜି ମୁଁ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ରାକ୍ଷସଶୂନ୍ୟ କରିଦେବି।
वैशग्पायन उवाच
Predation upon the innocent is portrayed as a moral pollution of the land; restoring safety is framed as a righteous act that re-establishes dharma and social order.
A speaker vows immediate action: the forest that has long been tainted by a rākṣasa’s habit of eating humans will be made ‘rākṣasa-free’ at once, signaling an impending confrontation and the removal of a threat.