Adhyaya 86
Pretaśilā at Gayā: Muṇḍapṛṣṭha, Gadādhara’s Manifestation, and the Fruits of Śrāddha & Deity-Worship
ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ଗୟାର ପ୍ରେତଶିଳାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହନ୍ତି। ଧର୍ମାଧିଷ୍ଠିତ ଏହି ପବିତ୍ର ଶିଳା ସର୍ବଦେବମୟ; ଗୟାସୁରଙ୍କ ଶିର/ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାରୁ ‘ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବ୍ରହ୍ମସରସର ପ୍ରବାହମୁଖ, ପଦ୍ମବନ ଓ ଅରବିନ୍ଦ/କ୍ରୌଞ୍ଚପାଦ ପର୍ବତ ଆଦି ଉଲ୍ଲେଖରେ ତୀର୍ଥଜାଳର ପାବନ ଭୂଗୋଳ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ପିତୃମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଆନ୍ତି। ପରେ ସ୍ଥଳକଥାରୁ ତତ୍ତ୍ୱକଥାକୁ ଯାଇ, ଆଦି ଗଦାଧାରୀ ହରି/ଗଦାଧର ବ୍ୟକ୍ତ-ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଓ ମତ୍ସ୍ୟରୁ କଲ୍କି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବତାରରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତାପରେ ଗଦାଧର ଓ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା-ଉପଚାର, ଦାନକ୍ରମ ଏବଂ ଫଳଶ୍ରୁତି—ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ, ବିଜୟ, ମୋକ୍ଷ—ବର୍ଣ୍ଣିତ। ନିଷ୍କର୍ଷରେ, ଗୟାରେ ପୂଜା ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ କର୍ତ୍ତା ଓ ପିତୃ ଉଭୟ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଉନ୍ନତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଗୟାକର୍ମକୁ ବୈଷ୍ଣବ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସହ ବହୁଦେବ ତୀର୍ଥାଚରଣ ଯୁକ୍ତ ସମଗ୍ର ମୋକ୍ଷପଥ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ।
Shlokas
Verse 1
पञ्चाशीतितमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / येयं प्रेतशिला ख्याता गयायां सा त्रिधा स्थिता / प्रभासे प्रेतकुण्डे च गयासुरशिरस्यपि
ପଞ୍ଚାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ଗୟାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ‘ପ୍ରେତଶିଳା’ ତିନି ରୂପରେ ସ୍ଥିତ: ପ୍ରଭାସରେ, ପ୍ରେତକୁଣ୍ଡରେ, ଏବଂ ଗୟାସୁରର ଶିରସ୍ଥଳରେ ମଧ୍ୟ।
Verse 2
धर्मेण धारिता भूत्यै सर्वदेवमयी शिला / प्रेतत्वं ये गता नॄणां मित्राद्या बान्धवादयः
କଲ୍ୟାଣାର୍ଥେ ଧର୍ମଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ସେଇ ଶିଳା ସର୍ବଦେବମୟୀ ବୋଲି ମନ୍ୟ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମିତ୍ରାଦି ବାନ୍ଧବ ଯେ ପ୍ରେତତ୍ୱକୁ ଗତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକ୍ରିୟା ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
Verse 3
तेषामुद्धरणार्थाय यतः प्रेतशिला शुभा / अतो ऽत्र मुनयो भूपा राजपत्न्यादयः सदा
ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରାର୍ଥେ ଏଠାରେ ଶୁଭ ପ୍ରେତଶିଳା ଅଛି; ତେଣୁ ମୁନି, ଭୂପ (ରାଜା) ଓ ରାଜପତ୍ନୀ ଆଦି ସଦା ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
Verse 4
तस्यां शिलायां श्राद्धादिकर्तारो ब्रह्मलोकगाः / गयासुरस्य यन्मुण्डं तस्य पृष्ठे शिला यतः
ସେଇ ଶିଳାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦି କରୁଥିବା ଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; କାରଣ ଶିଳାଟି ଗୟାସୁରର ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଅଛି—କୁହାଯାଏ ଯେ ସେଇ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ।
Verse 5
मुणाडपृष्ठो गिरिस्तस्मात्सर्वदेवमयो ह्ययम् / मुण्डपृष्ठस्य पादेषु यतो ब्रह्मसरोमुखाः
ଏହିହେତୁ ସେଇ ପର୍ବତ ‘ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ସର୍ବଦେବମୟ। ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠର ପାଦଦେଶରେ ବ୍ରହ୍ମସରୋବରର ମୁଖ (ଉଦ୍ଗମ) ଅଛି।
Verse 6
अरविन्दवनं तेषु तेन चैवोपलक्षितः / अरविन्दो गिरिर्नाम क्रौञ्चपादाङ्कितो यतः
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅରବିନ୍ଦବନ (ପଦ୍ମବନ) ଅଛି; ତାହାଦ୍ୱାରା ସେଇ ସ୍ଥାନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଏବଂ ‘ଅରବିନ୍ଦ’ ନାମକ ଗିରି ଅଛି, କାରଣ ସେ କ୍ରୌଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀର ପାଦାଙ୍କରେ ଅଙ୍କିତ।
Verse 7
तस्मा द्गिरिः क्रैञ्चपादः पितॄणां ब्रह्मलोकदः / गदाधरादयो देवा आद्या आदौ व्यवस्थिताः
ଏହିହେତୁ ‘କ୍ରୈଞ୍ଚପାଦ’ ନାମକ ପର୍ବତ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରଦାନକାରୀ; ଆଦିକାଳରେ ଗଦାଧର ପ୍ରଭୁ ଆଦି ଆଦ୍ୟ ଦେବମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ।
Verse 8
शिलारूपेण चाव्यक्तास्तस्माद्देवमयी शिला / गया शिरश्छादयित्वा गुरुत्वादास्थिता शिला
ଏହିହେତୁ ସେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପେ ଶିଳାରୂପ ହେଲେ—ଦେବମୟୀ ଶିଳା। ଗୟାରେ ଶିରକୁ ଢାକି, ଗୁରୁତ୍ୱ ହେତୁ ସେଇ ଶିଳା ସେଠାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲା।
Verse 9
कालान्तरेण व्यक्तश्चस्थित आदिगदाधरः / महारुद्रादिदेवैस्तु आनादिनिधनो हरिः
କାଳାନ୍ତରେ ଆଦିଗଦାଧର ପ୍ରଭୁ ବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଅନାଦି-ଅନନ୍ତ ହରି; ମହାରୁଦ୍ର ଆଦି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
Verse 10
धर्म संरक्षणार्थाय अधर्मादिविनष्टये / दैत्यराक्षसनाशार्थं मत्स्यः पूर्वं यथाभवत्
ଧର୍ମ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ, ଅଧର୍ମ ଆଦିର ବିନାଶ ପାଇଁ, ଦୈତ୍ୟ-ରାକ୍ଷସ ନାଶ ପାଇଁ—ପୂର୍ବକାଳରେ ପ୍ରଭୁ ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାର ଧାରଣ କଲେ।
Verse 11
कूर्मो वराहो नृहरिर्वामनो राम ऊर्जितः / यथा दाशरथी रामः कृष्णोबुद्धो ऽथ कल्क्यपि
ସେ କୂର୍ମ, ବରାହ, ନୃହରି (ନରସିଂହ), ବାମନ ଓ ପ୍ରବଳ ରାମ; ତଥା ଦାଶରଥି ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ ଏବଂ କଲ୍କି ମଧ୍ୟ ସେଇ।
Verse 12
तथा व्यक्तो ऽव्यक्तरूपी आसीदादिर्गदाधरः / आदिरादौ पूजितो ऽत्र देवैर्ब्रह्मादिभिर्यतः
ସେହିପରି ଆଦି ଗଦାଧର ପ୍ରଭୁ ବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଅବ୍ୟକ୍ତ—ଦୁଇ ରୂପରେ ଆଦିରୁ ଥିଲେ। ସେଇ ଆଦିକାରଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବମାନେ ପୂଜିଥିଲେ।
Verse 13
पाद्याद्यैर्गन्धपुष्पाद्यैरत आदिगदाधरः / गदाधरं सुरैः सार्धमाद्यं गत्वा ददाति यः
ଯେ ପାଦ୍ୟ ଆଦି ଓ ଗନ୍ଧ-ପୁଷ୍ପ ଆଦି ପୂଜାସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ଆଦି ଗଦାଧର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ଆଦ୍ୟ ଗଦାଧରଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଲଭେ।
Verse 14
अर्घ्यं पात्रं च पाद्यं च गन्धपुष्पं च धूपकम् / दीपं नैवैद्यमुत्कष्टं माल्यानि विविधानि च
ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାତ୍ର, ପାଦ୍ୟ, ଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୈବେଦ୍ୟ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଳ୍ୟ ଅର୍ପଣ କର।
Verse 15
वस्त्राणि मुकुटं घण्टा चामरं प्रेक्षणीयकम् / अलङ्कारादिकं पिण्डमन्नदानादिकं तथा
ବସ୍ତ୍ର, ମୁକୁଟ, ଘଣ୍ଟା, ଚାମର ଓ ଅର୍ପଣଯୋଗ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ; ଏହିପରି ଅଳଙ୍କାରାଦି, ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଅନ୍ନଦାନ ଆଦି କର୍ମ ମଧ୍ୟ କର।
Verse 16
तेषां तावद्धनं धान्यमायुरारो ग्यसम्पदः / पुत्त्रादिसन्ततिश्रेयोविद्यार्थं काम ईप्सितः
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଧନ-ଧାନ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସମ୍ପଦ; ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରାଦି ସନ୍ତତିର ଶ୍ରେୟ, ବିଦ୍ୟାଲାଭ ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ କାମନାର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ।
Verse 17
भार्या स्वर्गादिवासश्च स्वर्गादागत्य राज्यकम् / कुलीनः सत्त्वसम्पन्नो रणे मर्दितशात्रवनः
ପୁଣ୍ୟର ଫଳ—ସାଧ୍ବୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସ୍ୱର୍ଗବାସ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରି ରାଜ୍ୟାଧିକାର; କୁଳୀନ ଜନ୍ମ, ସତ୍ତ୍ୱ-ଧୈର୍ଯ୍ୟସମ୍ପଦ ଓ ରଣରେ ଶତ୍ରୁସେନା ମର୍ଦ୍ଦନ।
Verse 18
वधबन्धविनिर्मुक्तश्चान्ते मोक्षमवाप्नुयात् / श्राद्धपिण्डादिकर्तारः पितृभिर्ब्रह्मलोकगाः
ବଧ-ହିଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ଲଭେ। ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ପିଣ୍ଡଦାନ ଆଦି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
Verse 19
जगन्नाथं ये ऽप्चयन्ति सुभद्रां बलभद्रकम् / ज्ञानं प्राप्य श्रियं पुत्रान्व्रजन्ति पुरुषोत्तमम्
ସୁଭଦ୍ରା ଓ ବଳଭଦ୍ର ସହିତ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଯେ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନ, ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସତ୍ପୁତ୍ର ଲଭି ଶେଷରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
Verse 20
पुरुषोत्तमराजस्य सूर्यस्य च गणस्य च / पुरतस्तत्र पिण्डादि पितॄणां ब्रिह्मलोकदः
ସେଠାରେ ରାଜା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦେବଗଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡାଦି ଅର୍ପଣ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଦାୟକ ହୁଏ।
Verse 21
नत्वा कपर्दिविघ्नेशं सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते / कार्तिकेयं पूजयित्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्
କପର୍ଦି ବିଘ୍ନେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 22
द्वादशादित्यमभ्यर्च्य सर्वरोगैः प्रमुच्यते / वैश्वानरं समभ्यर्च्य उत्तमां दीप्तिमाप्नुयात्
ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜା କଲେ ପରମ ଦୀପ୍ତି ଓ ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 23
रेवन्तं पूजयित्वाथ अश्वानाप्नोत्यनुत्तमान् / अभ्यर्च्येन्द्रं महैश्वर्यं गौरीं सौभाग्यमाप्नुयात्
ରେବନ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଅନୁତ୍ତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ମହା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଗୌରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଦାମ୍ପତ୍ୟ-ମଙ୍ଗଳ ମିଳେ।
Verse 24
विद्यां सरस्वतीं प्रार्च्य लक्ष्मीं संपूज्य च श्रियम् / गरुडं च समभ्यर्च्य विघ्नवृन्दात्प्रमुच्यते
ପ୍ରଥମେ ବିଦ୍ୟାଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି, ପରେ ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧିଦାତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଗରୁଡଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ସମଭ୍ୟର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ବିଘ୍ନବୃନ୍ଦରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
Verse 25
क्षेत्रपालं समभ्यर्च्य ग्रहवृन्दैः प्रमुच्यते / मुण्डपृष्ठं समभ्यर्च्य सर्वकाममवाप्नुयात्
କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ଗ୍ରହବୃନ୍ଦଜନିତ ପୀଡାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜା କଲେ ସର୍ବ କାମନା ସିଦ୍ଧି ହୁଏ।
Verse 26
नागाष्टकं समभ्यर्च्य नागदष्टो विमुच्यते / ब्रह्माणं पूजयित्वा च ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्
ନାଗାଷ୍ଟକକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପାଠ ଓ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ସର୍ପଦଂଶିତ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 27
बलभद्रं समभ्यर्च्य बलारोग्यमवाप्नुयात् / सुभद्रां पूजयित्वा तु सौभाग्यं परमाप्नुयात्
ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ବଳ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ମିଳେ। ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୂଜାରେ ପରମ ସୌଭାଗ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 28
सर्वान्कामानवाप्नोति संपूज्य पुरुषोत्तमम् / नारायणं तु संपूज्य नराणामधिपो भवेत्
ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସଂପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସଂପୂଜା କଲେ ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହୁଏ।
Verse 29
स्पृष्ट्वा नत्वा नारसिंहं संग्रामे विजयी भवेत् / वराहं पूजयित्वा तु भूमिराज्यमवाप्नुयात्
ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ। ବରାହଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଭୂମିରାଜ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 30
मालाविद्याधरौ स्पष्ट्वा विद्याधरपदं लभेत् / सर्वान्कामानवाप्नोति संपूज्यादिगदाधरम्
‘ମାଳା’ ଓ ‘ବିଦ୍ୟାଧର’ ନାମକ ଯୁଗଳ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଆତ୍ମସାତ କଲେ ବିଦ୍ୟାଧରପଦ ମିଳେ। ଆଦିଗଦାଧର (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ସଂପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
Verse 31
सोमनाथं समभ्यर्च्य शिवलोकमवाप्नुयात् / रुद्रेश्वरं नमस्कृत्य रुद्रलोके महीयते
ସୋମନାଥଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ଶିବଲୋକ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ମହୀୟାନ ହୁଏ।
Verse 32
रामेश्वरं नरो नत्वा रामवत्सुप्रियो भवेत् / ब्रह्मेश्वरं नरः स्तुत्वा ब्रह्मलोकाय कल्प्यते
ଯେ ନର ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ରାମଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏବଂ ଯେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 33
कालेश्वरं समभ्यर्च्य नरः कालञ्जयो भवेत् / केदारं पूजयित्वा तु शिवलोके महीयते
କାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଆରାଧନା କଲେ ନର କାଳ (ମୃତ୍ୟୁ) ଉପରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ। କେଦାରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ମହିମାନ୍ୱିତ ହୁଏ।
Verse 34
सिद्धेश्वरं च संपूज्य सिद्धो ब्रह्मपुरं व्रजेत् / आद्यै रुद्रादिभिः सार्धं दृष्ट्वा ह्यादिगदाधरम्
ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜା କଲେ ସାଧକ ସିଦ୍ଧି ପାଇ ବ୍ରହ୍ମପୁରକୁ ଯାଏ; ଏବଂ ରୁଦ୍ର ଆଦି ଆଦ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଆଦିଗଦାଧର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରେ।
Verse 35
कुलानां शतमुद्धृत्य नयेद्ब्रह्मपुरं नरः / धर्मार्थो प्राप्नुयाद्धर्ममर्थार्थो चार्थमाप्नुयात्
ଶତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନର ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମପୁରକୁ ନେଇଯାଇପାରେ। ଧର୍ମ ଚାହୁଁଥିବା ଧର୍ମ ପାଏ, ଅର୍ଥ ଚାହୁଁଥିବା ଅର୍ଥ ପାଏ।
Verse 36
कामान्संप्राप्नुयात्कामी मोक्षार्थो मोक्षमाप्नुयात् / राज्यार्थो राज्यमाप्नोति शान्त्यर्थो शान्तिमाप्नुयात्
କାମନା କରୁଥିବା ଲୋକ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ପାଏ; ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ରାଜ୍ୟ ପାଏ; ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଶାନ୍ତି ପାଏ।
Verse 37
सर्वार्थो सर्वमाप्नोति संपूज्यादिगदाधरम् / पुत्रान्पुत्रार्थिनी स्त्री च सौभाग्यं च तदर्थिनी
ଆଦି ଗଦାଧର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ସର୍ବାର୍ଥ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଏ। ପୁତ୍ରାର୍ଥିନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁତ୍ର ପାଏ, ଏବଂ ସୌଭାଗ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ମଙ୍ଗଳମୟ ଦାମ୍ପତ୍ୟ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 38
वंशार्थिनी च वंशान्वै प्राप्यार्च्यादिगदाधरम् / श्राद्धेन पिण्डदानेन अन्नदानेन वारिदः
ବଂଶବୃଦ୍ଧି ଆକାଂକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ବଂଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ପିଣ୍ଡଦାନ, ଅନ୍ନଦାନ ଓ ଜଳଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼େ।
Verse 39
ब्रह्मलोकमवाप्नोति संपूज्यादिगदाधरम् / पृथिव्यां सर्वतीर्थेभ्यो यथा श्रेष्ठा गया पुरी
ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ସମ୍ପୂଜା କଲେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମଧ୍ୟରେ ଗୟାପୁରୀ ଯେପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ।
Verse 40
तथा शिलादिरूपश्च श्रेष्ठश्चैव गदाधरः / तस्मिन्दृष्टे शिला दृष्टा यतः सर्वं गदाधरः
ସେହିପରି ଶିଳା ଆଦି ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ଗଦାଧର ହିଁ ପରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଶିଳାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲା ହେଲା; କାରଣ ସତ୍ୟରେ ସବୁକିଛି ଗଦାଧର ହିଁ।
Frequently Asked Questions
The text asserts that Pretaśilā is sarvadevamaya and rests on Gayāsura’s head/back; thus rites performed upon it are exceptionally efficacious. It explicitly states that those who perform śrāddha and allied rites on that stone attain Brahmā’s world, and that performers of śrāddha and piṇḍa offerings go together with the Pitṛs to Brahmaloka.
Adhyāya 86 presents Gayā as a unified ritual ecosystem where different devatā-upāsanās remove specific obstacles and confer specific fruits (health, disease-removal, radiance, prosperity), while still culminating in Gadādhara’s supremacy and the central aim of Pitṛ-upliftment through śrāddha/piṇḍa.