Shloka 1
Nityaklinnā Tripurā Sādhana and the Jvālāmukhī-Krama
ऽध्यायः भैरव उवाच / नित्यक्लिन्नामथो वक्ष्ये त्रिपुरां भुक्तिमुक्तिदाम् / ॐ ह्रीं आगच्छ देवि ऐं ह्रीं ह्रीं रेखाकारणम् / ॐ ह्रीं क्लेदिनी भं नमः मदनक्षोभिणा तथा / ऐ यं यं क्रीं वा गुणरेखया ह्रीं मदनान्तरे च / ऐं ह्रीं ह्रीं च निरञ्जना वागति मदनान्तरेखे खनेत्रावलीति च / वेगवति महाप्रेतासनाय च पूजयेत् / ॐ ह्रीं क्रैं नैं क्रैं नित्यं मदद्रवे क्रीं नमः / ऐं ह्रीं त्रिपुरायै नमः / ॐ ह्रीं क्रीं पश्चिमवक्त्रं ॐ ऐं ह्रीं ह्रीं च तथोत्तरम् / ऐं ह्रीं दक्षिणमूर्ध्वंवक्त्रं तु पश्चिमम् / ॐ ह्रीं पाशाय क्रीं अङ्कुशाय ऐं कपालाय नमः / आद्यं भयं ऐं ह्रीं च तथा शिरः तथा शिखायै कवचे / ऐं ह्रीं क्रीं अस्त्रायफट्
'dhyāyaḥ bhairava uvāca / nityaklinnāmatho vakṣye tripurāṃ bhuktimuktidām / oṃ hrīṃ āgaccha devi aiṃ hrīṃ hrīṃ rekhākāraṇam / oṃ hrīṃ kledinī bhaṃ namaḥ madanakṣobhiṇā tathā / ai yaṃ yaṃ krīṃ vā guṇarekhayā hrīṃ madanāntare ca / aiṃ hrīṃ hrīṃ ca nirañjanā vāgati madanāntarekhe khanetrāvalīti ca / vegavati mahāpretāsanāya ca pūjayet / oṃ hrīṃ kraiṃ naiṃ kraiṃ nityaṃ madadrave krīṃ namaḥ / aiṃ hrīṃ tripurāyai namaḥ / oṃ hrīṃ krīṃ paścimavaktraṃ oṃ aiṃ hrīṃ hrīṃ ca tathottaram / aiṃ hrīṃ dakṣiṇamūrdhvaṃvaktraṃ tu paścimam / oṃ hrīṃ pāśāya krīṃ aṅkuśāya aiṃ kapālāya namaḥ / ādyaṃ bhayaṃ aiṃ hrīṃ ca tathā śiraḥ tathā śikhāyai kavace / aiṃ hrīṃ krīṃ astrāyaphaṭ
ଭୈରବ କହିଲେ—ଏବେ ମୁଁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ ନିତ୍ୟକ୍ଲିନ୍ନା ତ୍ରିପୁରାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପୂଜାବିଧି କହୁଛି। “ଓଁ ହ୍ରୀଂ—ଆଗଚ୍ଛ ଦେବି; ଐଁ ହ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ—ରେଖାକାରଣ (ଗୁହ୍ୟ ରେଖାର ମୂଳ)। ଓଁ ହ୍ରୀଂ—ହେ କ୍ଲେଦିନୀ, ଭଂ—ନମଃ; ହେ ମଦନକ୍ଷୋଭିଣୀ, ତଥା। ‘ଐ ଯଂ ଯଂ କ୍ରୀଂ’ କିମ୍ବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗୁଣରେଖାଦ୍ୱାରା, ମଦନର ଅନ୍ତରରେଖାରେ ହ୍ରୀଂ ନ୍ୟାସ କରି; ସେ ‘ଐଁ ହ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ’ ନିରଞ୍ଜନା, ‘ବାଗତି’, ଏବଂ ମଦନାନ୍ତରରେଖାରେ ‘ଖନେତ୍ରାବଳୀ’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତ। ମହାପ୍ରେତାସନରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ବେଗବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ। ‘ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ରୈଂ ନୈଂ କ୍ରୈଂ’ ନିତ୍ୟ; ‘କ୍ରୀଂ’—ଆନନ୍ଦମଦଧାରାକୁ ନମସ୍କାର। ‘ଐଁ ହ୍ରୀଂ’—ତ୍ରିପୁରାୟୈ ନମଃ। ‘ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ରୀଂ’—ପଶ୍ଚିମ ମୁଖ; ‘ଓଁ ଐଁ ହ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ’—ଉତ୍ତର; ‘ଐଁ ହ୍ରୀଂ’—ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଊର୍ଧ୍ୱ ମୁଖ, ପୁନଃ ପଶ୍ଚିମ। ‘ଓଁ ହ୍ରୀଂ’—ପାଶକୁ; ‘କ୍ରୀଂ’—ଅଙ୍କୁଶକୁ; ‘ଐଁ’—କପାଳକୁ ନମଃ। ଆଦ୍ୟ ରକ୍ଷା—ଭୟନିବାରଣ ପାଇଁ ‘ଐଁ ହ୍ରୀଂ’, ଶିର, ଶିଖା, କବଚରେ; ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ‘ଐଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ରୀଂ’—ଫଟ୍।”
Bhairava
Concept: Tripurā as bhukti-mukti-pradā: worldly fulfillment and liberation arise from disciplined mantra-upāsanā and inner-line (rekhā) contemplation.
Vedantic Theme: Upāsanā leading to antaḥkaraṇa-śuddhi; the Goddess as śakti of consciousness—liberation through identity-shift from fear to mantra-protected awareness.
Application: If practiced within a legitimate lineage: maintain mantra-śuddhi (pronunciation, nyāsa, dik-bandhana), cultivate steadiness and ethical restraint; interpret ‘preta-āsana’ inwardly as fear/ego mastered rather than sensationalism.
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhayanaka
Type: ritual maṇḍala / śmaśāna-coded seat symbolism
Related Themes: Garuda Purana (Uttara/Preta-kalpa sections): general emphasis on mantra, protection, and post-death rites (broad thematic link, not a direct parallel verse)
FAQs
This verse presents Nityaklinnā as Tripurā who grants both bhukti (worldly fulfillment) and mukti (liberation), indicating a ritual-mantric path that integrates prosperity with spiritual release.
Rather than describing preta-journey or Yama’s realm, this passage focuses on śakti-mantra and protective rites (kavaca/astra), implying inner purification and safeguarding of consciousness as a spiritual discipline.
Use it as a reminder that spiritual practice should include both devotion and disciplined protection of speech, mind, and conduct; if performing mantra/nyāsa, do so under competent guidance and with ethical restraint.