Adhyaya 195

Verse 1

नाम चतुर्नवत्युत्तरशततमो ऽध्यायः हरिरुवाच / सल्वकामप्रदां विद्यां सप्तरात्रेण तां शृणु / नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि

ଅଧ୍ୟାୟ 195 ଆରମ୍ଭ। ହରି କହିଲେ—“ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସେହି ବିଦ୍ୟାକୁ ସାତ ରାତିରେ ଶୁଣ। ହେ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଆମେ ତୁମର ଧ୍ୟାନ କରୁ।”

Verse 2

प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः सङ्गर्षणाय च / नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ଯିଏ କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାମାତ୍ର, ଯାହାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପରମାନନ୍ଦ—ସେହି ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

Verse 3

आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतदृष्टये / त्वद्रूपाणि च सर्वाणि तस्मात्तुभ्यं नमो नमः

ଆତ୍ମାରାମ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅଦ୍ୱୈତଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଭୁ! ସମସ୍ତ ରୂପ ତୁମର ରୂପ; ତେଣୁ ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।

Verse 4

हृषीकेशाय महते नमस्ते ऽनन्तमूर्तये / यस्मिन्निदं यतश्चैतत्तिष्ठत्यग्रे ऽपि जायते

ମହାନ ହୃଷୀକେଶ, ଅନନ୍ତମୂର୍ତ୍ତିଧାରୀ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯାହାରେ ଏହି ଜଗତ ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହାଠାରୁ ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଆଦିରେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।

Verse 5

मृन्मयीं वहसि क्षोणीं तस्मै ते ब्रह्मणे नमः / यन्न स्पृशन्ति न विदुः मनोबुद्धीन्द्रियासवः / अन्तर्बहिस्त्वं चरसि व्योमतुल्यं नमाम्यहम्

ମୃଣ୍ମୟୀ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ନମସ୍କାର। ଯାହାକୁ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରାଣ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେନି, ଜାଣିପାରେନି—ତୁମେ ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଆକାଶସମ ଚରଣ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।

Verse 6

ॐ नमो भगवते महापुराषाय महाभूतपतये सकलसत्त्वभाविव्रीडनिकरकमलरेणूत्पलनिभधर्माख्यविद्यया? चरणारविन्दयुगल परमेष्ठिन् नमस्ते / अवाप विद्याधरतां चित्रकेतोश्च विद्यया

ଓଁ—ଭଗବାନ ମହାପୁରୁଷ, ମହାଭୂତପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମ-ନାମକ ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା—ଯାହା କମଳରେଣୁ ସମ ପବିତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଭକ୍ତି-ଭୟ-ଲଜ୍ଜା ଜାଗ୍ରତ କରେ—ହେ ପରମେଷ୍ଠିନ! ଆପଣଙ୍କ ଯୁଗଳ ପଦ୍ମଚରଣକୁ ପ୍ରଣାମ। ସେହି ବିଦ୍ୟାରେ ଚିତ୍ରକେତୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଧରତ୍ୱ ପାଇଲେ।