Adhyaya 33
Trailokya-vijaya Kavacha (Śrī Kṛṣṇa-kavaca) — त्रैलोक्यविजयकवचम्
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି ସମ୍ବାଦରୂପେ ରଚିତ। ରାଜା ସଗର ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟ—ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ସର୍ବସିଦ୍ଧ କବଚ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ଋଷି ବଶିଷ୍ଠ ‘ପରମାଦ୍ଭୁତ’ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ-କବଚ ଓ ତାହାର ମନ୍ତ୍ରପ୍ରୟୋଗ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି—ଦଶାର୍ଣ ସ୍ୱାହାନ୍ତ ମହାମନ୍ତ୍ର, ଋଷି-ଛନ୍ଦ-ଦେବତା-ବିନିଯୋଗ ଆଦି ମନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ତଥ୍ୟ, ଏବଂ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ ଭଳି ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋପାଳ, ମୁକୁନ୍ଦ, ହରି, ବିଷ୍ଣୁ, ରାମେଶ୍ୱର, ରାଧୀକେଶ ଇତ୍ୟାଦି ନାମମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିର, ନେତ୍ର, ନାସିକା, କର୍ଣ୍ଣ, କଣ୍ଠ, ଭୁଜ, ପୃଷ୍ଠ, ଉଦର, ହସ୍ତ-ବାହୁ ଆଦି ଅଙ୍ଗର ସୁରକ୍ଷା-ନିଯୁକ୍ତି। ପୁରାଣକଥାରେ ନିହିତ ଏହି ବିଧି ଭକ୍ତି, ରକ୍ଷା ଓ ପବିତ୍ର ରାଜଧର୍ମକୁ ଏକତ୍ର କରି ଭୁକ୍ତି-ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବାଙ୍ଗରକ୍ଷକ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्वात्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३२// सगर उवाच श्रुतं सर्वं मुनिश्रेष्ठ कीर्त्यमानं त्वया विभो / कवचं वद सर्वत्र त्रैलोक्यविजयप्रदम्
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ବାୟୁପ୍ରୋକ୍ତ ମଧ୍ୟଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦର ଭାର୍ଗବଚରିତେ ଦ୍ୱାତ୍ରିଂଶତ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ସଗର କହିଲେ— ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଆପଣ କୀର୍ତ୍ତିତ ସବୁ ମୁଁ ଶୁଣିଲି; ହେ ବିଭୋ, ସର୍ବତ୍ର ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟଦାୟକ କବଚ କହନ୍ତୁ।
Verse 2
वसिष्ठ उवाच शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् / मन्त्र च सिद्धिद शश्वत्साधकानां सुखावहम्
ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ— ବତ୍ସ, ଶୁଣ; ମୁଁ ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ କବଚ କହିବି। ଏହା ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିଦାୟକ ଏବଂ ସାଧକମାନଙ୍କୁ ସଦା ସୁଖଦାୟକ।
Verse 3
गोपीजनपदस्यात वल्लभाय समुच्चरेत् / स्वाहान्तो ऽयं महामन्त्रो दशार्णो भुक्तिमुक्तिदः
‘ଗୋପୀଜନପଦସ୍ୟାତ୍ ବଲ୍ଲଭାୟ’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବ। ‘ସ୍ୱାହା’ରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏହି ଦଶାକ୍ଷର ମହାମନ୍ତ୍ର ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
Verse 4
सदाशिवस्त्वस्य ऋषिः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतम् / देवता कृष्ण उदितो विनियोगो ऽखिलाप्तये
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ସଦାଶିବ; ଛନ୍ଦ ‘ପଙ୍କ୍ତି’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଦେବତା ଉଦିତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ; ବିନିଯୋଗ ସର୍ବପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ।
Verse 5
त्रैलोक्यविजयस्याथ कवचस्य प्रजापतिः / ऋषिश्छन्दश्च जगती देवो राजेश्वरः स्वयम्
ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟ କବଚର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି। ଛନ୍ଦ ‘ଜଗତୀ’; ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ରାଜେଶ୍ୱର।
Verse 6
त्रैलोक्यविजयप्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्त्तितः / प्रणवो मेशिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा
ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏହାର ବିନିଯୋଗ କୁହାଗଲା। ପ୍ରଣବ ମୋ ଶିରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ସଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ନମଃ।
Verse 7
पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहेति सततं मम / कृष्णेति पातु नेत्रे मे कृष्णस्वाहेति तारकाम्
‘କୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା’ ସଦା ମୋ କପାଳକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘କୃଷ୍ଣ’ ମୋ ନେତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ‘କୃଷ୍ଣସ୍ୱାହା’ ମୋ ତାରକା (ଚକ୍ଷୁମଣି)କୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
Verse 8
हरये नम इत्येष भ्रूलतां पातु मे सदा / ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां पातु संततम्
‘ହରୟେ ନମଃ’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ଭୃଲତାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ସ୍ୱାହା’ ଏହା ନିରନ୍ତର ମୋ ନାସିକାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
Verse 9
गोपालाय नमो गण्डं पातु मे सततं मनुः / क्लीं कृष्णाय नमः कर्णौं पातु कल्पतरुर्मम
ଗୋପାଳାୟ ନମଃ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ଗଣ୍ଡକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ନମଃ’—ମୋ କାନଦ୍ୱୟକୁ କଳ୍ପତରୁ ପରି ପାଳନ କରୁ।
Verse 10
श्रीं कृष्णाय नमः पातु नित्यं मे ऽधरयुग्मकम् / ॐ गोपीशाय स्वाहेति दन्तपङ्क्तिं ममावतु
‘ଶ୍ରୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ନମଃ’—ମୋ ଅଧରଯୁଗ୍ମକୁ ନିତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଗୋପୀଶାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିକୁ ଅବତୁ।
Verse 11
श्रीकृष्णेति रदच्छिद्रं पातुमे त्र्यक्षरो मनुः / ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा
‘ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ’—ଏହି ତ୍ର୍ୟକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ମୋ ରଦଚ୍ଛିଦ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ଜିହ୍ୱାକୁ ସଦା ପାତୁ।
Verse 12
रामेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा / राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं मे पातु सर्वदा
‘ରାମେଶ୍ୱରାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ତାଲୁକୁ ସଦା ପାତୁ। ‘ରାଧିକେଶାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ କଣ୍ଠକୁ ସର୍ବଦା ପାତୁ।
Verse 13
नमो गोपीगणेशाय ग्रीवां मे पातु सर्वदा / ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धौ पातु सदा मम
ଗୋପୀଗଣେଶାୟ ନମଃ—ମୋ ଗ୍ରୀବାକୁ ସର୍ବଦା ପାତୁ। ‘ଓଂ ଗୋପେଶାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ସ୍କନ୍ଧଦ୍ୱୟକୁ ସଦା ପାତୁ।
Verse 14
नमः किशोरवेषाय स्वाहा पृष्ठं ममावतु / उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमो मनुः
କିଶୋରବେଷଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମଃ, ସ୍ୱାହା—ମୋ ପିଠିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୁକୁନ୍ଦାୟ ନମୋ ମନୁଃ—ମୋ ଉଦରକୁ ନିତ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
Verse 15
ह्नीं श्रीङ्क्लीङ्कृष्णाय स्वाहा करौ पातु सदा मम / ॐ विष्णवे नमः स्वाहा बाहुयुग्मं ममावतु
ହ୍ନୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା—ମୋ ଦୁଇ ହାତକୁ ସଦା ପାତୁ। ॐ ବିଷ୍ଣବେ ନମଃ ସ୍ୱାହା—ମୋ ଦୁଇ ବାହୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Verse 16
ॐ ह्रींभगवते स्वाहा नखपङ्क्तिं ममावतु / नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं ममावतु
ॐ ହ୍ରୀଂ ଭଗବତେ ସ୍ୱାହା—ମୋ ନଖପଙ୍କ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ‘ନମୋ ନାରାୟଣାୟ’—ମୋ ନଖରନ୍ଧ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Verse 17
ॐ ह्रींश्रींपद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम / ॐ सर्वेशाय स्वाहेति केशान्मम सदावतु
ॐ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ପଦ୍ମନାଭାୟ—ମୋ ନାଭିକୁ ସଦା ପାତୁ। ॐ ସର୍ବେଶାୟ ସ୍ୱାହା—ମୋ କେଶକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Verse 18
नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदावतु / ॐ माधवाय स्वाहेति भालं मे सर्वदावतु
‘ନମଃ କୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ‘ॐ ମାଧବାୟ ସ୍ୱାହା’—ମୋ ଭାଳକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Verse 19
ॐ ह्रींश्रींरसिकेशाय कटिं मम सदावतु / नमो गोपीजनेशाय ऊरू पातु सदा मम
ଓଂ ହ୍ରୀଂ-ଶ୍ରୀଂ ରସିକେଶାୟ ନମଃ; ସେ ମୋ କଟିକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଗୋପୀଜନେଶାୟ ନମଃ; ସେ ମୋ ଊରୁକୁ ସଦା ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 20
ॐ नमो दैत्यनाशाय स्वाहेत्यवतु जानुनी / यशोदानन्दनायेति नमोतो जङ्घके ऽवतु
ଓଂ ଦୈତ୍ୟନାଶାୟ ନମଃ; ‘ସ୍ୱାହା’ ଉଚ୍ଚାରେ ସେ ମୋ ଜାନୁକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଯଶୋଦାନନ୍ଦନାୟ ନମଃ; ସେ ମୋ ଜଂଘାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
Verse 21
रासारंभप्रियायेति स्वाहान्तो हीं ममावतु / वृन्दाप्रियाय स्वाहेति सकलाङ्गानि मे ऽवतु
‘ରାସାରମ୍ଭପ୍ରିୟ’ କହି ‘ସ୍ୱାହା’ ଶେଷେ ‘ହୀଂ’—ଏହି ଜପ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ବୃନ୍ଦାପ୍ରିୟ’ କହି ‘ସ୍ୱାହା’—ଏହା ମୋ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
Verse 22
परिबुर्णमनाः कृष्मः प्राच्यां मां सर्वदावतु / स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेय्यां दिशि रक्षतु
ପରିପୂର୍ଣ୍ଣମନା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୂର୍ବଦିଗରେ ମୋତେ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱୟଂ ଗୋଲୋକନାଥ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
Verse 23
पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदावतु / नैरृत्यां पातु मां कृष्णाः पश्चिमे पातु मां हरिः
ପୂର୍ଣ୍ଣବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ; ପଶ୍ଚିମେ ହରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
Verse 24
गोविन्दः पातु वायव्यामुत्तरे रसिकेश्वरः / ऐशान्यां मे सदा पातु वृन्दावनविहार कृत्
ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ଗୋବିନ୍ଦ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଉତ୍ତରେ ରସିକେଶ୍ୱର। ଈଶାନ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦା ବୃନ୍ଦାବନ-ବିହାରୀ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 25
वृन्दाप्राणेश्वरः शश्वत्पातु मामूर्द्ध्वदेशतः / सदैव मामधः पातु बलिध्वंसी महाबलः
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗରୁ ବୃନ୍ଦା-ପ୍ରାଣେଶ୍ୱର ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଅଧଃ ଦିଗରୁ ମହାବଳୀ ବଲିଧ୍ୱଂସୀ ପ୍ରଭୁ ସଦା ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 26
जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा / स्वप्ने जागरणे चैव पातु मां माधवः स्वयम्
ଜଳେ, ସ୍ଥଳେ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ନୃସିଂହ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱପ୍ନେ ଓ ଜାଗରଣେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ମାଧବ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 27
सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः / इति ते कथितं भूप सर्वाघौघविनाशनम्
ସର୍ବାନ୍ତରାତ୍ମା, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବିଭୁ ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ହେ ଭୂପ! ତୋତେ ଏହି କଥା କୁହାଗଲା—ଏହା ସମସ୍ତ ପାପସମୂହ ନାଶକ।
Verse 28
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमेशितुः / मया श्रुतं शिवमुखात्प्रवक्तव्यं न कस्यचित्
ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ‘ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟ’ ନାମକ କବଚ। ମୁଁ ଏହା ଶିବଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି; କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
Verse 29
गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः / कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सो ऽपि विष्णुर्न संशयः
ଯେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି କବଚକୁ କଣ୍ଠରେ କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁରେ ଧାରଣ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁସ୍ୱରୂପ—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 30
स साधको ऽवसद्यत्र तत्र वाणीरमे स्थिते / यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो न संशयः
ସେ ସାଧକ ଯେଉଁଠି ବସେ, ସେଠି ବାଣୀରମ (ସରସ୍ୱତୀଧାମ) ସ୍ଥିତ ହୁଏ; ଯଦି ତାହାର କବଚ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେ ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତ—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 31
निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् / राजसूर्यसहस्राणि वाजपेयशतानि च
ସେ ନିଶ୍ଚୟ କୋଟିବର୍ଷର ପୂଜାର ଫଳ ପାଏ—ସହସ୍ର ରାଜସୂୟ ଓ ଶତ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ସମାନ।
Verse 32
महादानानि यान्येव भुवश्चापि प्रदक्षिणा / त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
ଯେଉଁ ମହାଦାନ ହେଉ କି ପୃଥିବୀ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା—ସେସବୁ ଏହି ‘ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବିଜୟ’ର ଷୋଡଶୀ କଳାକୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
Verse 33
व्रतोपवासनियमाः स्वाध्यायाध्ययने तथा / स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि
ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ-ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଏକ କଳାକୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
Verse 34
सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि / यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम्
ସିଦ୍ଧି, ଅମରତ୍ୱ ଏବଂ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଦାସତ୍ୱ ମଧ୍ୟ—ଯଦି କାହାରି ସିଦ୍ଧକବଚ ଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସବୁକିଛି ପାଏ।
Verse 35
स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः / यो भवेत्सिद्धकवचो विजयी स भवेद् ध्रुवम्
ଯେ ଦଶଲକ୍ଷ ଜପ କରେ, ସେଇ ସିଦ୍ଧକବଚଧାରୀ ହୁଏ; ଏବଂ ସିଦ୍ଧକବଚଧାରୀ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟୀ ହୁଏ।
Verse 36
राज्यं देयं शिरो देयं प्राणा देयाश्च भूपते / एतत्तु कवचं वत्स न देयं संकटे ऽपि च
ହେ ଭୂପତେ, ରାଜ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ଶିର ଦେଇଦିଅ, ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଅ; କିନ୍ତୁ ବତ୍ସ, ଏହି କବଚ ସଙ୍କଟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
Verse 37
मया प्रकाशितं यत्ते चैतेषां त्राणकारणात् / ममाज्ञाकरणाच्चैव तद्विद्धि कुलभास्कर / इदं धृत्वा तु कवचं चक्रवर्त्ती भवान्भव
କୁଲଭାସ୍କର, ଏମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାକାରଣରୁ ଏବଂ ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନରୁ ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛି—ଏହିପରି ଜାଣ। ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି ତୁମେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହେଅ।
Frequently Asked Questions
King Sagara petitions Vasiṣṭha for a kavaca described as ‘sarvatra’ effective and ‘trailokya-vijaya-prada’—protective power/victory extending across the three worlds.
The chapter explicitly supplies mantra metadata: one segment assigns Sadāśiva as ṛṣi with Paṅkti chandas and Kṛṣṇa as devatā for all-attainment; another frames the Trailokya-vijaya kavaca with Prajāpati as ṛṣi, Jagatī as chandas, and a sovereign deity-form (Rājeśvara) with viniyoga aimed at attaining tri-loka victory.
Through a systematic body-part mapping (nyāsa-like structure) where specific names/mantras of Kṛṣṇa and related epithets are recited to ‘guard’ the head, eyes, nose, ears, mouth, tongue, throat, shoulders, back, abdomen, hands, and arms—turning devotion into an all-limbs protective enclosure.