Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 35
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
ତାପରେ ମହାରାଜ ଅମ୍ବରୀଷ ନିଜ ଗୃହକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ସାଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣାବୃତ ଶିଙ୍ଗ ଓ ରୂପ୍ୟାବୃତ ଖୁର ଥିବା, ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ରରେ ସଜିଥିବା, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥନ ଥିବା, ଶାନ୍ତସ୍ୱଭାବୀ, ଯୁବତୀ ଓ ରୂପବତୀ, ବଛଡ଼ା ସହିତ—ଏମିତି ଗାଈ ଷାଠି କୋଟି ଦାନ କଲେ। ପରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଅନ୍ନରେ ଭୋଜନ କରାଇ, ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଏକାଦଶୀ ପାରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ସେହି ସମୟରେ ଅନାହୂତ ଅତିଥି ଭାବେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
FAQs
This passage shows Ambarīṣa Mahārāja distributing vast gifts—especially cows with full provisions—to saintly brāhmaṇas, emphasizing dāna as a dharmic act performed with quality, abundance, and respect.
The verse marks a pivotal moment in the narrative: just as the king begins pāraṇa after receiving brāhmaṇas’ permission, Durvāsā arrives as an unexpected guest, setting up a test of dharma—balancing atithi-sevā with strict vow observance.
Offer your best—time, food, resources—with humility to saints, teachers, and guests; complete duties conscientiously; and be prepared for sudden “tests” where courtesy and spiritual discipline must be harmonized.