Shloka 8
Pūru-vaṁśa, Duṣmanta–Śakuntalā, and the Rise of Mahārāja Bharata
दुष्मन्तो मृगयां यात: कण्वाश्रमपदं गत: । तत्रासीनां स्वप्रभया मण्डयन्तीं रमामिव ॥ ८ ॥ विलोक्य सद्यो मुमुहे देवमायामिव स्त्रियम् । बभाषे तां वरारोहां भटै: कतिपयैर्वृत: ॥ ९ ॥
duṣmanto mṛgayāṁ yātaḥ kaṇvāśrama-padaṁ gataḥ tatrāsīnāṁ sva-prabhayā maṇḍayantīṁ ramām iva
ଏକଥର ରାଜା ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ମୃଗୟାକୁ ଯାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ କଣ୍ୱମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେବୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ସମଗ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରୁଥିବା ଏକ ପରମସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ କିଛି ସେନାସହ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
FAQs
He met her at the hermitage of sage Kaṇva, where she was seated and appeared radiant like Lakṣmī.
Because her natural radiance and beauty seemed to adorn the entire hermitage, reminiscent of Lakṣmī’s auspicious splendor.
It suggests that purity (like an āśrama) and inner radiance can reveal extraordinary grace—training us to perceive sacredness beyond external status.