Vamana Purana — Prahlada's Victory through Bhakti, Shloka 40
Prahlada’s Defeat in Battle and Victory through Bhakti (Nara-Narayana Episode)
असौ यद्यजयो देव त्रैलोक्येनापि सुव्रतः न स्थातुं त्वत्प्रसादेव शक्यं किमु करोम्यज
asau yadyajayo deva trailokyenāpi suvrataḥ na sthātuṃ tvatprasādeva śakyaṃ kimu karomyaja
မအောင်နိုင်သူဖြစ်သော်လည်း၊ အို ဘုရားသခင်—လောကသုံးပါးကပင် မအောင်နိုင်သော်လည်း၊ အို သစ္စာဝန်ကောင်းမြတ်သူ—သင်၏ကရုဏာမရှိလျှင် ရပ်တည်ခြင်းတောင် မဖြစ်နိုင်ပါ; ထို့ကြောင့် အို မမွေးဖွားသူ (အဇ)၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse expresses radical dependence: even basic stability (‘to stand’) is attributed to divine grace. Ethically, it undermines pride and reframes agency as cooperative with dharma and the divine will.
Vamśānucarita/Carita with a strong didactic overlay—devotional theology embedded in the historical-mythic account of deva–asura power shifts.
‘Unconquerable even by the three worlds’ highlights the limits of collective worldly power; ‘without grace one cannot even stand’ symbolizes ontological dependence. In the Vamana–Bali arc, it prefigures surrender as the true ‘victory-condition’.