Vamana Purana — Kurukshetra & Prithudaka Tirtha, Shloka 50
Kurukshetra, Pṛthūdaka Tīrtha, and the Marriage of Saṃvaraṇa with Tapatī
ग्रीवास्य शङ्खाकृतिमादधाति भुजौ च पीनौ कठनौसुदीर्घौ हस्तौ तथा पद्मदलोद्भवाङ्कौ छत्राकृतिस्तस्य शिरो विभाति
grīvāsya śaṅkhākṛtimādadhāti bhujau ca pīnau kaṭhanausudīrghau hastau tathā padmadalodbhavāṅkau chatrākṛtistasya śiro vibhāti
သူ၏ လည်ပင်းသည် သင်္ခပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသည်။ လက်မောင်းတို့သည် ပြည့်ဝ၍ ခိုင်မာကာ အလွန်ရှည်သည်။ လက်ဖဝါးတို့တွင် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ အမှတ်အသားများရှိပြီး ခေါင်းတော်သည် ထီးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တောက်ပလင်းလက်သည်။
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Purāṇas often encode dharma through the portrayal of an ideal person: bodily “marks” (lakṣaṇa) function as narrative shorthand for inner excellence—steadfastness, worthiness to rule, and fitness for religious gifts and vows.
This is best classed under Vamśānucarita/Carita-style description (characterization within dynastic or exemplary narratives), rather than cosmogenesis (sarga/pratisarga).
Conch- and lotus-imagery are classical auspicious symbols (śaṅkha/padma) associated with sovereignty and divine favor; the ‘canopy-like’ head evokes royal protection/umbrella (chatra) symbolism, reinforcing legitimacy and auspicious rule.