Adhyaya 2

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाहमुच्चरन्वेदानशेषैर्वदनैः शिवम् । अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် မျက်နှာများအားလုံးဖြင့် ဝေဒများကို ရွတ်ဆိုကာ၊ စိတ်အတွင်း ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဘက်တိပြည့်ဝစွာ သီဝကို ချီးမွမ်းတော်မူခဲ့၏။

Verse 2

नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे । येन प्रकाश्यते सर्वं ध्रियते सततं नमः

မဟာရှီဝအား နမော—လောကအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းတစ်ပါးတည်းဖြစ်တော်မူသောအရှင်။ အရာအားလုံးကို ထွန်းလင်းစေ၍ အစဉ်မပြတ် ထိန်းသိမ်းတော်မူသောကြောင့် နမော၊ နမော ထပ်မံနမော။

Verse 3

विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम् । नेक्षंते त्वद्दयाहीना जात्यंधा भास्करं यथा

ဤတေဇောသည် စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ မရပ်မနား ထွန်းလင်းနေ၏။ သို့ရာတွင် သင်၏ကရုဏာမရှိသူတို့သည် မမြင်နိုင်—မွေးကတည်းက မျက်ကန်းသူက နေကို မမြင်သကဲ့သို့။

Verse 4

भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा । अंतस्स्थं वा बहिस्स्थं वा त्वद्भक्तैरनुभूयते

ဤသန့်ရှင်းသော ဘူ-လင်္ဂသည် အတွင်းဝိညာဉ်မျက်စိဖြင့် အမှန်တကယ် မြင်နိုင်၏။ အတွင်း၌ တည်နေစေ၊ အပြင်၌ တည်နေစေ၊ သင်၏ဘက်တော်သားတို့က အတွေ့အကြုံဖြင့် သိမြင်ကြ၏။

Verse 5

अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः । तदेतत्तव देवेश ज्वलितं दर्पणो यथा

ယောဂီတို့၏ အတွင်းအတ္တ၌ သင်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် အတိုင်းအတာမရှိ၊ ကန့်သတ်၍မရ။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်သည် တောက်ပလင်းလက်၍ မီးရောင်ကန့်ကွက်သကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။

Verse 6

अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी । मत्तो नान्यतरः कश्चिद्यन्मय्यपि विलीयते

သို့မဟုတ် ရှာင်ကရီ သက္တိသည် အမှန်တကယ်ရှိ၍ အဏုထက်ပင် ပိုမိုသိမ်မွေ့၏။ ငါမှတပါး အခြားမရှိ၊ ထိုသက္တိတောင် ငါ၌ပင် လျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်။

Verse 7

अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्

သေးငယ်သူတစ်ဦးပင် သင်၏ကရုဏာကိုခံယူနိုင်သောအိုးဖြစ်လာလျှင် မဟာဂုဏ်ကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။ သင်ထက်မြင့်သူ မရှိ၊ ထိုသင့်အာရုံကို ခိုလှုံသဖြင့် ငါလည်း မမြင့်နိုင်။

Verse 9

स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक । आदिश प्रयतं भक्तमपेक्षितनियुक्तिषु

အို အရှင်၊ အို မဟာဒေဝ၊ လောကအားလုံးထက်မြင့်မြတ်သူ၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ။ စောင့်မျှော်နေသော တာဝန်နှင့် ခန့်အပ်မှုများ၌ ဤစည်းကမ်းပြည့်ဝသော भक्त ကို ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးတော်မူပါ။

Verse 10

इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः । प्रांजलिर्देवदेवेशं न्यषीदं सविधे विभो

ဤသို့ ယဉ်ကျေးစွာ လျှောက်တင်ပြီး နမಸ್ಕာရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုကာ၊ လက်အုပ်ချီ၍ အင်အားကြီးသော ဒေဝဒေဝేశ အနီး၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 11

अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात् । वाचः कृतार्थन्भूयः शुक्लाः शंकरकीर्त्तनैः

ထို့နောက် အသစ်တက်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ အသံနက်ရှိုင်းသော ဗိෂ္ဏုသည် ပြောကြား၏။ ထိုစကားများသည် ရှင်ကရကို ချီးမွမ်းခြင်းကြောင့် ထပ်မံ၍ ပြည့်စုံကာ သန့်ရှင်းလာ၏။

Verse 12

जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो । जय नाथ विरूपाक्ष जय चंद्रार्द्धशेखर

သုံးလောက၏ အရှင်တော်၊ အောင်မြင်ပါစေ! ဂင်္ဂါကို ဆောင်ထားသော အရှင်ကြီး၊ အောင်မြင်ပါစေ! မျက်စိကျယ်သော နာထ၊ ဝိရူပါက္ရှ၊ အောင်မြင်ပါစေ! လဝက်ကို မ冠တော်တင်သော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ!

Verse 13

अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते । येन निर्धूतमखिलं भक्तेषु ज्ञानमाहितम्

အို သမ္ဘုရှင်၊ လှည့်စားမှုမရှိသော အကန့်အသတ်မဲ့ ကရုဏာတော်သည် အမြဲတမ်း တိုးပွားလျက်ရှိ၏။ ထိုကရုဏာတော်ကြောင့် အညစ်အကြေးအားလုံး ပျောက်ကင်းကာ၊ သစ္စာဉာဏ်သည် သဒ္ဓါရှိသော भक्तတို့၏ နှလုံး၌ တည်မြဲစွာ ထည့်သွင်းပေးတော်မူ၏။

Verse 14

पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः । पुराणं च सपुत्राणां पितुरेव प्रवर्धनम्

သင်သည် ဗိဒ္ဓာအမျိုးမျိုးအားလုံး၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် အာနုဘော်တန်ခိုးတို့ စုဆောင်းရသော စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူ၏။ သားတို့အတွက်လည်း မျိုးရိုးကို တိုးပွားခိုင်မာစေသော အဖခင်အစစ်အမှန်သည် သင်တော်မူ၏။

Verse 15

शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः । स्तोतुं न शक्नुमेशान समवायस्तु कि पुनः

အို ဣရှာနာရှင်၊ ရာချီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များအနက် တစ်ရုပ်တည်းကိုပင် အသစ်အသစ်သော स्तဝ များဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ မလုံလောက်စွာ မချီးမွမ်းနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သင်၏ အလုံးစုံကို ချီးမွမ်းနိုင်မည်ဟု ဘယ်လိုဆိုနိုင်မည်နည်း။

Verse 16

त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः । भ्रमरः कीटमाकृष्य स्वात्मानं किं न चानयेत्

သင်တော်မူသည့် အညစ်ကင်းသော သဘာဝကို အမှန်တကယ် သိနိုင်သူမှာ သင်တော်မူတော်မူ၏—သို့မဟုတ် သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ သိနိုင်၏။ ပျားသည် ပိုးကောင်ကို ဆွဲခေါ်၍ မိမိ၏ အခြေအနေသို့ မပြောင်းလဲစေဘူးလား။

Verse 17

देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम् । अप्यायस्याग्निकीलस्य दाहे शक्तिर्न किं भवेत्

နတ်တို့သည် သင်၏ အစိတ်အပိုင်းတန်ခိုးမှ ပေါ်ပေါက်လာကြသည် မဟုတ်ပါလား။ မီး၏ အစက်ငယ်တစ်စက်ပင်လျှင် မလောင်ကျွမ်းနိုင်သော အင်အား မရှိဘူးလား။

Verse 18

देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः । तथा विषयभेदेन त्वमेकोऽपि विभिद्यसे

နေရာ၊ အချိန်၊ လုပ်ဆောင်မှုတို့၏ ကွာခြားမှုကြောင့် မီးသည် မျိုးမျိုးကွဲပြားသကဲ့သို့၊ အရာဝတ္ထုနှင့် အခြေအနေကွာခြားမှုကြောင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော သင်တော်မူသော်လည်း များစွာကွဲပြားသကဲ့သို့ မြင်ယူခံရ၏။

Verse 19

अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर । आवयोरखिलाधार नयनानंददायिनीम्

ကရုဏာတော်ကို အမြဲတမ်းထားသော ဘုရားသခင်တော်၊ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) အို—အရာအားလုံး၏ အထောက်အကူ—ကျွန်ုပ်တို့အား မျက်စိအာနန္ဒပေးသော သင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြသတော်မူပါ။

Verse 20

एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းကြသော်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သမ္ဘူ (Śambhu) သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သနားကြင်နာ၍ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။

Verse 21

तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः । आविर्बभूव पुरुषः कपिलः कालकन्धरः

ထို့နောက် ထိုတောက်ပသော တိုင်တန်းမှ လဝက်ကို မျက်နှာဖုံးတော်ပေါ်တွင် ဆောင်ထားသော ဘုရားသည် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏—အဝါညိုရောင်ရှိသော ပုရိသတစ်ပါး၊ လည်ချောင်းမဲသော အရှင်။

Verse 22

परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ । दधानः पुरुषोऽवादीत्पुत्रावावामिति प्रभुः

လက်တွင် ပုဆိန်နှင့် သမင်ငယ်ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ လက်ဟန်ဖြင့် အဘယမုဒ္ဒရာ (ကြောက်မက်မှုကင်း) နှင့် အနားယူခြင်း၏ အမူအရာကို ပြသကာ၊ အရှင်သည် လူ့ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ပြောတော်မူသည်—“သင်တို့နှစ်ဦးသည် ငါ၏ သားများဖြစ်ကြသည်”။

Verse 23

परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि । भवतं सर्वलोकानां सृष्टिरक्षाधिपौ युवाम्

သင်တို့နှစ်ဦး၏ ငါ၌ စိတ်တစ်လုံးတည်းဖြစ်သော ဘက္တိကြောင့် ငါသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်၏။ လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကို အုပ်စိုးသော အධిపတိများအဖြစ် သင်တို့ဖြစ်ကြလော့။

Verse 24

युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः । वरं वृणुतमन्यं च वरदोऽहमुपागतः

သင်တို့နှစ်ဦး၏ ဆန္ဒရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံစေရန် ငါသည် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြလော့—အခြားတစ်ပါးကိုလည်း။ ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူအဖြစ် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 25

इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली । विज्ञापयामासिवतौ स्वं स्वमर्थं पृथक्पृथक्

သခင်၏ စကားကို ကြားသော် နှစ်ဦးစလုံး ဝမ်းမြောက်၍ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ မိမိတို့၏ ဆန္ဒကို တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့် လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 26

अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः । संस्तुवन्वैदिकैर्मंत्रैरीशानमपराजितम्

ငါသည်—ကလေးနီးပါးဖြစ်သော်လည်း လောကသုံးပါးကို စီမံသတ်မှတ်သူ—မအနိုင်ယူနိုင်သော သခင် ဣရှာနကို ဝေဒမന്ത്രများဖြင့် ချီးမွမ်း၏။

Verse 27

नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम् । तेजोमयं महादेवं योगिध्येयं निरंजनम्

ငါသည် ဤသခင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၏—အစဉ်အမြဲ ကောင်းချီးပေးသော အရှင်။ သန့်ရှင်းသော တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်ဝသည့် မဟာဒေဝ၊ ယောဂီတို့ စိတ်တည်ရာ၊ အညစ်အကြေးကင်း၍ မထိခိုက်သော အရှင်။

Verse 28

आपूर्यमाणं भवता तेजसा गगनांतरम् । परिपृच्छ्यः सुरावासः क्षणाद्देव भविष्यति

အရှင်တော်၏ တေဇောရောင်ခြည်သည် ကောင်းကင်အာကာသကို ပြည့်နှက်လာသဖြင့်၊ နတ်တို့၏ နေရာတောင် ခဏအတွင်း မေးခွန်းထုတ်ရမည့်အရာ ဖြစ်လာကာ တည်ငြိမ်မှုတောင် လှုပ်ရှားယိုင်ယွင်းမည်၊ အရှင်တော်။

Verse 29

सिद्धचारणगन्धर्वा देवाश्च परमर्षयः । नावसन्दिवि संचारं लभेरंस्तेजसा तव

အရှင်တော်၏ လောင်ကျွမ်းသည့် တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် စိဒ္ဓ၊ စာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နတ်တို့နှင့် အမြင့်မြတ် ရှင်ရသီတို့သည် ကောင်းကင်တွင် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

Verse 30

पृथ्वी च सकला चैव तप्यमाना तवौजसा । चराचरसमुत्पत्तिक्षमा नैव भविप्यति

ထို့ပြင် အရှင်တော်၏ အောဇာကြောင့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံး ပူလောင်နေသဖြင့် လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါတို့ကို ထပ်မံ ပေါက်ဖွားစေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

Verse 31

उपसंहृत्य तेजः स्वमरुणाचलसंज्ञया । भव स्थावरलिंगं त्वं लोकानुग्रहकारणात्

ထို့ကြောင့် အရှင်တော်သည် မိမိ၏ တေဇောကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၍ ‘အရုဏာချလ’ ဟူသော နာမဖြင့် တည်ငြိမ်သော လိင်္ဂအဖြစ် ဖြစ်တည်ပါစေ၊ လောကတို့ကို ကရုဏာပြုရန်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 32

ज्योतिर्मयमिदं रूपमरुणाचलसंज्ञितम् । ये नमन्ति नरा भक्त्या ते भवन्त्यमराधिकाः

‘အရုဏာချလ’ ဟု ခေါ်သော ဤရূপသည် သန့်ရှင်းသော အလင်းတော်ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့သည် အမတအဆင့်နှင့် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 33

सेवंतां सकला लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः । गणाश्च विविधा भूमौ मानुषं भावमास्थिताः

လောကအပေါင်းတို့သည် သင့်ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုကြပါစေ၊ စိဒ္ဓာတို့နှင့် အမြင့်မြတ်သော ရှိသီတို့လည်း ပါဝင်ပါစေ။ မြေပြင်ပေါ်၌ လူ့သဘောကို ခံယူသော ဂဏာအမျိုးမျိုးတို့လည်း သင့်ကို ဆောင်ရွက်ပါစေ။

Verse 34

दिव्याराम समुद्भूतकल्पकाद्याः सुरद्रुमाः । सेविनस्त्वां प्ररोहंतु भरिता विविधैः फलैः

ဒေဝဥယျာဉ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသည့် ကလ္ပကာ စသည့် ကောင်းကင်သစ်ပင်တို့သည် သင့်ကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ရန် ဤနေရာ၌ ပေါက်ပွားကြပါစေ၊ အသီးအနှံ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်ပါစေ။

Verse 35

दिव्यौषधिगणास्सर्वे सिंहाद्या मृगजातयः । प्रशांताः परिवर्त्तंता पापकल्मषनाशनम्

ဒေဝဩသဓိအစုအဖွဲ့ အားလုံး ဤနေရာ၌ ရှိပါစေ။ စင်္ဟာ စသည့် တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးတို့လည်း ငြိမ်းချမ်း၍ ပြောင်းလဲကာ၊ ဤဌာနသည် အပြစ်အညစ်ကို ဖျက်ဆီးသောကြောင့် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 36

अयनद्वयभिन्नेन गमनेनापि संयुतः । न लंघयिष्यति रविः शृंगं लिंगतनोस्तव

နွေဦး-ဆောင်းဦး အယနနှစ်ပါးကြောင့် ခွဲခြားသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း သွားလာသော်လည်း၊ နေမင်းသည် သင့်၏ လင်္ဂရূপကိုယ်တော်၏ တောင်ထိပ်ကို မကျော်လွန်နိုင်ပါစေ။

Verse 37

दिव्य दुंदुभिशंखानां घोषैः पुष्पौघवृष्टिभिः । सेवितो भव देव त्वमप्सरोनृत्यगीतिभिः

အို ဘုရားသခင်၊ ဒေဝဒုန္ဒုဘိနှင့် သင်္ခတို့၏ မြည်ဟည်းသံများ၊ ပန်းအစုအဝေး မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာခြင်းများ၊ အပ္စရာတို့၏ အကနှင့် သီချင်းများဖြင့် သင့်ကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ကြပါစေ။

Verse 38

अमरत्वं च सिद्धत्वं रससिद्धीश्च निर्वृतिम् । लभंतां मानुषा नित्यं त्वत्संनिधिमुपागताः

သင်၏အနီးတော်သို့ ရောက်လာသော လူသားတို့သည် အမြဲတမ်း မသေမရှင်ဖြစ်ခြင်း၊ ပြည့်စုံစိဒ္ဓိ၊ ရသစိဒ္ဓိ၏ အောင်မြင်မှုများနှင့် အတွင်းငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိပါစေ။

Verse 39

ईशत्वं च वशित्वं च सौभाग्यं कालवंचनम् । त्वामाश्रित्य नरास्सर्वे लभंतामरुणाचल

အို အရုဏာချလာ၊ သင်ကို အားကိုးခိုလှုံသော လူအားလုံးသည် အရှင်သခင်တန်ခိုး၊ အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် အချိန်(ကာလ)ကို လှည့်ဖျားနိုင်သော အာနုဘော်ကို ရရှိပါစေ။

Verse 40

सर्वावयवदानेन सर्वव्याधिविनाशनात् । सर्वाभीष्टप्रदानेन दृश्यो भव महीतले

ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ကောင်းကျိုးပေးခြင်း၊ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးအပ်ခြင်းတို့ဖြင့်—မြေပြင်ပေါ်၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်တော်မူပါ။

Verse 41

तथेति वरदं देवमरुणाद्रिपतिं शिवम् । प्रणम्य कमलानाथः प्रार्थयन्निदमब्रवीत्

“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မေတ္တာပေးပွားသော အရှင်—အရုဏာဒြိ၏ အရှင် ရှိဝကို ဆိုလျက်၊ ထို့နောက် ကမလာနာထ (ဗြဟ္မာ) သည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဆုတောင်းလျက် ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 42

प्रसीद करुणापूर्ण शोणशैलेश्वर प्रभो । महेश सर्वलोकानां हिताय प्रकटोदय

ကရုဏာပြည့်ဝသော အို နီရောင်တောင်၏ အရှင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ။ အို မဟေရှာ၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် သင်သည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 43

यदाहं त्वामुपाश्रित्य जगद्रक्षणदक्षिणः । श्रीपतित्वमनुप्राप्तस्तदा भक्ता भवंतु ते

အကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အားကိုးခိုလှုံ၍ လောကကို ကာကွယ်နိုင်သော အင်အားရရှိပြီး၊ သရီ၏ အရှင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ဘက္တများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 44

नाल्पपुण्यैरुपास्येत त्वद्रूपं महदद्भुतम् । मया च ब्रह्मणा चैवमदृष्टपदशेखरः

သင်၏ ကြီးမား၍ အံ့ဩဖွယ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကုသိုလ်နည်းသူတို့ မပူဇော်နိုင်။ အကျွန်ုပ်နှင့် ဘြဟ္မာတော်တိုင်ပင် သင်၏ အမြင့်ဆုံး ထိပ်တန်းအခြေအနေကို မမြင်ဖူးကြ။

Verse 45

प्रदक्षिणानमस्कारैर्नृत्यगीतैश्च पूजनैः । त्वामर्चयंति ये मर्त्याः कृतार्थास्ते गतांहसः

ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်ခြင်း၊ ဦးချကန်တော့ခြင်း၊ အကနှင့် သီချင်းများ၊ ပူဇော်အလှူများဖြင့် သင့်ကို အာရ္ဍနာပြုသော လူသားတို့သည် အလိုတော်ပြည့်စုံသူများဖြစ်၍ အပြစ်ကင်းစင်သွားကြသည်။

Verse 46

उपवासैर्व्रतैः सत्रैरुपहारैस्तथार्चनैः । त्वामर्चयंति मनुजाः सार्वभौमा भवंतु ते

အစာရှောင်ခြင်း၊ ဝရတများ၊ စတရပူဇော်ပွဲများ၊ လှူဒါန်းအပူဇော်များနှင့် အာရ္ဍနာပူဇော်ခြင်းတို့ဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်သော လူတို့သည် စကြဝဠာအုပ်စိုးရှင်များ ဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 47

आरामं मंडपं चापि कूपं विधिविशोधनम् । कुर्वतामरुणाद्रीश संनिधाने पुनर्भव

အရုဏာဒြီ၏ အရှင်တော်၊ ဥယျာဉ်၊ မဏ္ဍပ၊ ရေတွင်းကို ဆောက်လုပ်၍ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ပူဇော်မှုကို တည်ထောင်သူတို့အနီး၌ ထပ်မံ ကိန်းဝပ်ပါ။

Verse 48

अंगप्रदक्षिणं कुर्वन्नष्टैश्वर्यसमन्वितः । अशेषपातकैः सद्यो विमुक्तो निर्मलाशयः

ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြု (ပရဒက္ခိဏာ) ပြုသူသည် အဋ္ဌသိဒ္ဓိ အင်အားရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။ အပြစ်အကုန်လုံးမှ ချက်ချင်းလွတ်မြောက်ကာ အတွင်းစိတ် သန့်ရှင်းလာ၏။

Verse 49

आवामप्यविमुंचंतौ सदा त्वत्पादपंकजम् । ध्यातव्यं मनुजैः सर्वैस्तव संनिधिमागतैः

ကျွန်ုပ်တို့လည်း သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် သင်၏ အနီးကပ်တည်ရှိရာသို့ ရောက်လာသော လူအပေါင်းတို့သည် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို အမြဲတမ်း ဓ్యာနပြုသင့်၏။

Verse 50

तथास्त्विति वरं दत्त्वा विष्णवे चंद्रशेखरः । भरुणाचलरूपेण प्राप्तः स्थावरलिंगताम्

“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ဆိုကာ ချန္ဒရရှေခရ (Candrashekhara) သည် ဗိဿဏုအား ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် အရုဏာချလ (Aruṇācala) အဖြစ်သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ မလှုပ်မရှား လင်္ဂအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူ၏။

Verse 51

तैजसं लिंगमेतद्धि सर्वलोकैककारणम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातं दृश्यते वसुधातले

ဤသည်မှာ တောက်ပသော လင်္ဂဖြစ်၍ လောကအပေါင်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းဖြစ်၏။ “အရုဏာဒြိ” ဟု ကျော်ကြားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 52

युगांतसमये क्षुब्धैश्चतुर्भिरपि सागरैः । अपि निर्मग्नलोकांतैरस्पृष्टांतिकभूतलम्

ယုဂအဆုံးကာလတွင် ပင်လယ်လေးစင်းလုံး လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်ပြင်းထန်၍ လောကများ ပျက်လဲ၍ နစ်မြုပ်သော်လည်း ထိုအနီးအနား မြေပြင်ဒေသသည် မထိခိုက်ဘဲ မထိမရှိုက်တည်၏။

Verse 53

गजप्रमाणैः पृषतैः पूरयंतो जगत्त्रयम् । पुष्कराद्या महामेघा विश्रांता यस्य सानुनि

ထိုနေရာ၌ ပုရှ္ကရ စသည့် မဟာမိုးတိမ်တို့သည် ဆင်အရွယ် မိုးစက်ကြီးများကို သွန်းလောင်း၍ လောကသုံးပါးကို ပြည့်စုံစေသော်လည်း ထိုတောင်၏ တောင်စောင်းပေါ်တွင်ပင် အနားယူကြသည်။

Verse 54

प्रवृत्ते भूतसंहारे प्रकृतौ प्रतिसंचरे । भविष्यत्सर्वबीजानि निषेदुर्यत्र निश्चयम्

သတ္တဝါတို့၏ ပျက်သိမ်းခြင်း စတင်၍ အရာအားလုံး ပရကృతိထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ အနာဂတ်ဖန်ဆင်းမှု၏ မျိုးစေ့အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ မလွဲမသွေ တည်နေကြသည်။

Verse 55

मया चाहूयमानेभ्यः प्रलयानंतरं पुनः । यत्पादसेविविप्रेभ्यो वेदाध्ययनसंग्रहः

ထို့နောက် ပရလယပြီးသည့်အခါ ငါက ပြန်လည်ခေါ်ယူသောအခါ၊ သူ၏ ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုသော ဗြာဟ္မဏတို့ထံမှ ဝေဒများနှင့် ဝေဒလေ့လာမှုကို ထပ်မံ စုဆောင်းရရှိသည်။

Verse 56

सर्वासामपि विद्यानां कलानां शास्त्रसंपदाम् । आगमानां च वेदानां यत्र सत्यव्यवस्थितिः

ထိုနေရာ၌ ဗိဒ္ဓာအားလုံး၊ အနုပညာကလာအားလုံး၊ သာသနာကျမ်းပညာ၏ အမွေအနှစ်များ၊ အာဂမများနှင့် ဝေဒများ၏ အမှန်တရားအခြေခံသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေသည်။

Verse 57

यद्गुहागह्वरांतस्स्था मुनयः शंसितव्रताः । जटिनः संप्रकाशंते कोटिसूर्याग्नितेजसः

၎င်း၏ ဂူများနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းများအတွင်း၌ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းသည့် မုနိတို့ နေထိုင်ကြပြီး၊ ဆံပင်ညှပ်မထားသော ဇဋိန်တပသီများသည် နေသန်းပေါင်းတစ်ကိုဋိနှင့် မီးတောက်တို့၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေကြသည်။

Verse 58

पंचब्रह्ममयैर्मंत्रैः पंचाक्षरवपुर्धरैः । अकारपीठिकारूढो नादात्मा यः सदाशिवः

နာဒ၏အတ္တဖြစ်သော စဒါရှီဝသည် ‘အ’ ပီဋ္ဌပေါ်၌ ထိုင်မြဲ၍ ပဉ္စအက္ခရာမန္တရား၏ ကိုယ်ရုပ်ကို ဆောင်ကာ ပဉ္စဗြဟ္မ မန္တများဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။

Verse 59

अष्टभिश्च सदा लिंगैरष्टदिक्पालपूजितः । अष्टमूर्त्तितया योऽयमष्टसिद्धिप्रदायकः

အရှ်တလင်္ဂအဖြစ် အမြဲတည်ရှိ၍ အရှ်တဒိက္ပာလတို့က ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ပြင် အရှ်တမူရ္တိ အရှင်အဖြစ် အရှ်တသိဒ္ဓိတို့ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 60

यत्र सिद्धास्तथा लोकान्स्वान्स्वान्मुक्त्वा सुरेश्वराः । अपेक्षंते स्थिता मुक्तिं विहाय कनकाचलम्

ထိုနေရာ၌ သိဒ္ဓတို့နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်များပင် မိမိတို့၏ လောကအသီးသီးကို စွန့်၍ ကနကာချလကို ထားခဲ့ကာ မောက္ခကို စောင့်မျှော်လျက် တည်နေကြ၏။

Verse 61

एवं वसुंधरापुण्यपरिपाकसमुच्चयः । अरुणाद्रिरिति ख्यातो भक्तभक्तिवरप्रदः

ထို့ကြောင့် မြေကြီး၏ ကုသိုလ်ပညာ ပေါင်းစည်း၍ ရင့်ကျက်လာသော အနှစ်သာရအဖြစ် ‘အရုဏာဒြိ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သူတို့အား ကောင်းချီးဝရများ ပေးတော်မူ၏။

Verse 62

कैलासान्मेरुशिखरादागतैर्देवसंचयैः । पूज्यते शोणशैलात्मा शंभुः सर्ववरप्रदः

ကೈလာသမှ မေရုတောင်ထိပ်မှ လာရောက်သော နတ်အစုအဝေးတို့သည် ရှိုဏရှိုင်လ (အရုဏာချလ) အဖြစ် တည်နေသော သမ္ဘုကို ပူဇော်ကြပြီး၊ အရှင်သည် ကောင်းချီးဝရ အလုံးစုံကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 63

इति कमलजवक्त्रपद्मजां तं मुदितमनाः सनको निशम्य भक्त्या । विरचितविनयः प्रणम्य पुत्रः पितरमपृच्छदशेषवेदसारम्

ဤသို့ ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာထံမှ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် စနကသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ဘာဝနာသဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်하였다။ ထို့နောက် သားဖြစ်သူသည် နှိမ့်ချဝင်ရိုးဖြင့် ဦးချကန်တော့ကာ ဝေဒအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ဖခင်ထံ မေးမြန်း하였다။