भस्म–रुद्राक्ष–शिवनाममाहात्म्य (The Greatness of Bhasma, Rudrākṣa, and the Name of Śiva)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग व्यासशिष्य नमोस्तु ते । तदेव व्यासतो ब्रूहि भस्ममाहात्म्यमुत्तमम्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်— «အို စူတာ၊ စူတာ မဟာဘဂါ၊ ဗျာသ၏ တပည့်တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဗျာသထံမှ သင်လေ့လာသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ဘဟ္စမ (bhasma) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ»။

Verse 2

तथा रुद्रा क्षमाहात्म्यं नाम माहात्म्यमुत्तमम् । त्रितयं ब्रूहि सुप्रीत्या ममानंदयचेतसम्

ထို့အတူ အို ရုဒ္ရ၊ «ခ္ṣမā (ခွင့်လွှတ်ခြင်း) ၏ ဂုဏ်တော်» ဟု ခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ္မိယကို ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် မိန့်ကြားပါ။ ထို မြတ်သော သင်ခန်းစာ သုံးပါးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြား၍ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေပါ။

Verse 3

सूत उवाच । साधुपृष्टं भवद्भिश्च लोकानां हितकारकम् । भवंतो वै महाधन्याः पवित्राः कुलभूषणाः

စူတက ပြောသည်– «သင်တို့ မေးမြန်းသည့်အရာသည် အလွန်ကောင်းမွန်၍ လောကတို့အတွက် အကျိုးပြုသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် သင်တို့သည် အလွန်ကံကောင်းသူများ၊ သန့်ရှင်းသူများ၊ မိမိမျိုးရိုး၏ ဂုဏ်တော်အလှတန်ဆာ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 4

येषां चैव शिवः साक्षाद्दैवतं परमं शुभम् । सदा शिवकथा लोके वल्लभा भवतां सदा

ရှီဝကိုယ်တိုင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာအထွတ်အထိပ်သော ဒေဝတဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူတို့အတွက်၊ ဤလောက၌ ရှီဝကထာ သန့်ရှင်းသော တရားစကားသည် အမြဲချစ်ခင်လှပစွာ တည်မြဲပါစေ—အစဉ်အမြဲ။

Verse 5

ते धन्याश्च कृतार्थाश्च सफलं देहधारणम् । उद्धृतञ्च कुलं तेषां ये शिवं समुपासते

သခင်ရှီဝကို श्रद्धာဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ၊ ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူထားခြင်းသည်လည်း အကျိုးရှိလာပြီး၊ မိမိတို့ မျိုးရိုးကိုပါ ကယ်တင်မြှောက်တင်ကြသည်။

Verse 6

मुखे यस्य शिवनाम सदाशिवशिवेति च । पापानि न स्पृशंत्येव खदिरांगारंकयथा

မိမိ၏နှုတ်၌ ရှီဝနာမ အမြဲတည်၍ “သဒါရှီဝ၊ ရှီဝ” ဟု အစဉ်ရွတ်ဆိုသူကို အပြစ်များ မထိမခိုက်နိုင်ကြ၊ ခဒိရသစ်မီးသွေး၏ မီးတောက်ကို လက်ဖြင့် မဖမ်းဆုပ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 7

श्रीशिवाय नमस्तुभ्यं मुखं व्याहरते यदा । तन्मुखं पावनं तीर्थं सर्वपापविनाशनम्

နှုတ်က «သီရှီဝါယ နမဿတုဘျမ်» ဟု ရွတ်ဆိုသည့်အခါ ထိုနှုတ်တည်းဟူသော သန့်စင်သော တီရ္ထ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 8

तन्मुखञ्च तथा यो वै पश्यतिप्रीतिमान्नरः । तीर्थजन्यं फलं तस्य भवतीति सुनिश्चितम्

စိတ်ထဲတွင် ဘက္တိပြည့်ဝ၍ ထိုသန့်ရှင်းသော မျက်နှာတော်—ဗိශ්ဝေရှ္ဝရ၏—ကို မြင်သူသည် ဘုရားဖူးခရီးမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 9

यत्र त्रयं सदा तिष्ठेदेतच्छुभतरं द्विजा । तस्य दर्शनमात्रेण वेणीस्नानफलंलभेत्

အို ဒွိဇာတို့၊ သုံးပါးသည် အမြဲတည်ရှိရာ အရပ်သည် အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ဝေဏီ (မြစ်သုံးဆုံ) တွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 10

शिवनामविभूतिश्च तथा रुद्रा क्ष एव च । एतत्त्रयं महापुण्यं त्रिवेणीसदृशं स्मृतम्

ရှီဝနာမ၊ ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) နှင့် ရုဒ္ရာက္ခ မဏိတို့—ဤသုံးပါးသည် မဟာကုသိုလ်ဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော တြိဝေဏီနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 11

एतत्त्रयं शरीरे च यस्य तिष्ठति नित्यशः । तस्यैव दर्शनं लोके दुर्लभं पापहारकम्

ဤသုံးပါး—ရှီဝနာမ၊ ဝိဘူတိနှင့် ရုဒ္ရာက္ခ—သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အမြဲတည်ရှိသူ၏ ရုပ်မြင်ခြင်းသည် လောက၌ ရှားပါးပြီး အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 12

तद्दर्शनं यथा वेणी नोभयोरंतरं मनाक् । एवं योनविजानाति सपापिष्ठो न संशयः

ကျစ်ထားသောဆံပင်ကိုကြည့်သကဲ့သို့ ဆံချည်နှစ်ချောင်းကြား အနည်းငယ်မျှ အကွာအဝေးကို မမြင်နိုင်သကဲ့သို့ပင်၊ အပြစ်ကြီးဆုံးသူသည်—သံသယမရှိဘဲ—ကာမတဏှာ၏ အရာဖြစ်သော «ယောနိ» ကိုသာ မြင်သိပြီး၊ မြင်ရာအတွင်းရှိ အမြင့်မြတ်သော ခွဲခြားချက်ကို မသိနိုင်။

Verse 13

विभूतिर्यस्य नो भाले नांगे रुद्रा क्षधारणम् । नास्ये शिवमयी वाणी तं त्यजेदधमं यथा

နဖူးပေါ်တွင် ဝိဘူတိ(သန့်ရှင်းသောပြာ) မလိမ်းသူ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရုဒ္ရాక్ష မပတ်သူ၊ နှုတ်မှလည်း ရှိဝမယီသော (ရှီဝဖြင့်ပြည့်ဝသော) စကားမရှိသူ—ထိုသူကို အနိမ့်အကျဆုံးသူကဲ့သို့ စွန့်ပစ်သင့်သည်။

Verse 14

शैवं नाम यथा गंगा विभूतिर्यमुना मता । रुद्रा क्षं विधिना प्रोक्ता सर्वपापाविनाशिनी

ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်သည် ဂင်္ဂါမြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဝိဘူတိ(သန့်ရှင်းသောပြာ) ကို ယမုနာမြစ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဗိဓိအတိုင်း ဆိုထားသော ရုဒ္ရాక్షသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 15

शरीरे च त्रयं यस्य तत्फलं चैकतः स्थितम् । एकतो वेणिकायाश्च स्नानजंतुफलं बुधैः

ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိုင်ဝအမှတ်အသား သုံးပါးကို ဆောင်ထားသူအတွက်၊ ထိုအကျိုးသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသော တစ်လုံးတည်းသော फल အဖြစ် တည်ရှိကြောင်း ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းရေးပူဇော်ပွဲတို့မှ ရသော အကျိုးလည်း တစ်စုတစ်စည်းတည်းသော အကျိုးအဖြစ် ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 16

तदेवं तुलितं पूर्वं ब्रह्मणाहितकारिणा । समानं चैव तज्जातं तस्माद्धार्यं सदा बुधैः

ထို့ကြောင့် ယခင်က လောကအကျိုးပြုသော ဘြဟ္မာက စိစစ်ချိန်တွယ်ခဲ့ပြီး၊ အကျိုးနှင့် အာနိသင်တို့၌ တူညီကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ၎င်းကို အမြဲတမ်း ဆောင်ယူထိန်းသိမ်း၍ လိုက်နာသင့်သည်။

Verse 17

तद्दिनं हि समारभ्य ब्रह्मविष्ण्वादिभिः सरैः । धार्यते त्रितयं तच्च दर्शनात्पापहारकम्

ထိုနေ့မှစ၍ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ဤသုံးမျိုးသော ရှိုင်ဝ ဝရတ (Shaiva observance) ကို ဆောင်ယူဝတ်ဆင်ကြသည်။ ထိုကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 18

ऋष्य ऊचुः । ईदृशं हि फलं प्रोक्तं नामादित्रितयोद्भवम् । तन्माहात्म्यं विशेषेण वक्तुमर्हसि सुव्रत

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «ဤသို့သော အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ကြေညာထားပြီး၊ သန့်ရှင်းသော နာမတော်မှ စတင်သော သုံးပါးတရားမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အကျင့်သီလမြင့်မြတ်သူရေ၊ ထိုအကျင့်၏ မဟာတန်ခိုးကို အထူးသဖြင့် ရှင်းလင်းပြောကြားသင့်သည်»။

Verse 19

सूत उवाच । ऋषयो हि महाप्राज्ञाः सच्छैवा ज्ञानिनां वराः । तन्माहात्म्यं हि सद्भक्त्या शृणुतादरतो द्विजाः

စူတာက ဆိုသည်။ «အို ရသီတို့၊ သင်တို့သည် အလွန်ပညာကြီးသူများ၊ စစ်မှန်သော ရှိုင်ဝများ၊ သိမြင်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇတို့၊ သဒ္ဓါနှင့် ရိုသေမှုဖြင့် ထိုအရှင် မဟာဒေဝ (သီဝ) ၏ ဂုဏ်တော်နှင့် သန့်ရှင်းသော သင်ကြားချက်၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်ကြလော့»။

Verse 20

सुगूढमपि शास्त्रेषु पुराणेषु श्रुतिष्वपि । भवत्स्नेहान्मया विप्राः प्रकाशः क्रियतेऽधुना

ဤအမှန်တရားသည် သာස්တရများ၊ ပုရာဏများ၊ ရှရုတိများအတွင်း၌ပင် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း၊ အို ဗြာဟ္မဏ ရသီတို့၊ သင်တို့အပေါ် ချစ်ခင်မှုကြောင့် ယခု ငါက ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြ၍ ရှင်းလင်းပေးမည်။

Verse 21

कस्तत्त्रितयमाहात्म्यं संजानाति द्विजोत्तमाः । महेश्वरं विना सर्वं ब्रह्माण्डे सदसत्परम्

အို ဒွိဇတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့၊ ထိုသုံးပါး၏ မဟာတန်ခိုးကို အမှန်တကယ် မည်သူ သိမြင်နိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား ဤဘရဟ္မာဏ္ဍတစ်လုံးလုံးတွင် မဟေရှွရ (သီဝ) ကို မပါဘဲ အရာအားလုံးသည် အမှန်နှင့် မအမှန်၏ အမြင့်ဆုံး လီလာသာ ဖြစ်ပြီး၊ အားထားရသော အရာဖြစ်သော်လည်း အဆုံးစွန် မဟုတ်။

Verse 22

वच्म्यहं नाम माहात्म्यं यथाभक्ति समासतः । शृणुत प्रीतितो विप्राः सर्वपापहरं परम्

ယခု ငါသည် ဘုရားနာမ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဘက္တိအတိုင်း အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောမည်။ ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် နားထောင်ကြလော့၊ ဗြာဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိတို့၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သင်ခန်းစာကို။

Verse 23

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखंडेशिवनममाहात्म्यवर्णनोनामत्रयोविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော «သီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်းရှိ «ဝိဒ္ယေရှ္ဝရ သံဟိတာ» ၏ «သာဓျသာဓန ခဏ္ဍ» တွင် «သီဝနာမ မဟာတ္မ்ய ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း (၂၃) ပြီးဆုံး၏။

Verse 24

पापमूलानि दुःखानि विविधान्यपि शौनक । शिवनामैकनश्यानि नान्यनश्यानि सर्वथा

အို ရှောနက၊ အပြစ်၏ အမြစ်မှ ပေါက်ဖွားသော ဒုက္ခအမျိုးမျိုးတို့သည် သီဝ၏ နာမတော်တစ်ပါးတည်းဖြင့်သာ ပျက်ကွယ်သွားသည်။ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အပြည့်အဝ မပျက်ကွယ်နိုင်။

Verse 25

स वैदिकः स पुण्यात्मा स धन्यस्स बुधो मतः । शिवनामजपासक्तो यो नित्यं भुवि मानव

ဤလောက၌ နေ့စဉ်မပြတ် သီဝ၏ နာမတော်ကို ဇပ (ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်း) ပြုရန် အလွန်စွဲလမ်းသူသာလျှင် အမှန်တကယ် ဝေဒိကဖြစ်၏၊ ပုဏ္ဏာတမန်ဖြစ်၏၊ ကောင်းချီးခံရသူဖြစ်၏၊ လူတို့အကြား ပညာရှိဟု မှတ်ယူခံရ၏။

Verse 26

भवंति विविधा धर्मास्तेषां सद्यः फलोन्मुखाः । येषां भवति विश्वासः शिवनामजपे मुने

အို မုနိ၊ ရှိဝနာမ ဇပၸ (Śiva ၏ နာမတော်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုခြင်း) အပေါ် ယုံကြည်မှုခိုင်မာလာသူတို့အတွက်၊ သူတို့ကျင့်သုံးသော ဓမ္မကိစ္စမျိုးစုံသည် ချက်ချင်းပင် အကျိုးသို့ မျက်နှာမူကာ လျင်မြန်စွာ အကျိုးပေးလေသည်။

Verse 27

पातकानि विनश्यंति यावंति शिवनामतः । भुवि तावंति पापानि क्रियंते न नरैर्मुने

အို မုနိ၊ ရှိဝ၏ နာမတော်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော အပြစ်များ မည်မျှရှိသနည်း၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားတို့က ထိုမျှသော အပြစ်များကို မကျူးလွန်ကြပါ။

Verse 28

ब्रह्महत्यादिपापानां राशीनप्रमितान्मुने । शिवनाम द्रुतं प्रोक्तं नाशयत्यखिलान्नरैः

အို မုနိရေ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှုကဲ့သို့သော အပြစ်များမှ စ၍ မတွက်မရသော အပြစ်တောင်တန်းများကို လူတို့အတွက် ရှိဝနာမကို ထုတ်ဆိုခြင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးစေသည်။

Verse 29

शिवनामतरीं प्राप्य संसाराब्धिं तरंति ये । संसारमूलपापानि तानि नश्यंत्यसंशयम्

ရှိဝနာမဟူသော ကူးတံတားကို ရရှိပြီး ထိုတံတားပေါ်တက်သူတို့သည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးလွန်ကြသည်။ လောကချည်နှောင်မှု၏ အမြစ်ဖြစ်သော အပြစ်များလည်း မသံသယဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 30

संसारमूलभूतानां पातकानां महामुने । शिवनामकुठारेण विनाशो जायते ध्रुवम्

အို မဟာမုနိရေ၊ လောကချည်နှောင်မှု၏ အမြစ်ဖြစ်သော အပြစ်များသည် ရှိဝနာမဟူသော ပုဆိန်ဖြင့် မလွဲမသွေ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 31

शिवनामामृतं पेयं पापदावानलार्दितैः । पापदावाग्नितप्तानां शांतिस्तेन विना न हि

အပြစ်၏ တောမီးကြောင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့သည် «ရှီဝ» နာမ၏ အမృతကို သောက်သုံးသင့်၏။ အပြစ်မီးလောင်ကျွမ်း၍ ပူလောင်သူတို့အတွက် ထိုအရာမရှိလျှင် အေးချမ်းမှု မရှိနိုင်။

Verse 32

शिवेति नामपीयूषवर्षधारापरिप्लुताः । संसारदवमध्येपि न शोचंति कदाचन

«ရှီဝ» ဟူသော နာမအမృతမိုးရေစီးကြောင်းဖြင့် စိုစွတ်လွှမ်းမိုးခံရသူတို့သည်၊ သံသရာတောမီးအလယ်၌ ရပ်နေသော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မဝမ်းနည်းကြ။

Verse 33

शिवनाम्नि महद्भक्तिर्जाता येषां महात्मनाम् । तद्विधानां तु सहसा मुक्तिर्भवति सर्वथा

သီဝ၏ နာမတော်အပေါ် အလွန်ကြီးမားသော ဘက္တိ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာအတ္တမများသည်—ထိုသန့်ရှင်းသော အကျင့်ဝတ်ဖြင့် မောက္ခကို ချက်ချင်းလျင်မြန်စွာ၊ အစုံအလင် ရရှိကြသည်။

Verse 34

अनेकजन्मभिर्येन तपस्तप्तं मुनीश्वर । शिवनाम्नि भवेद्भक्तिः सर्वपापापहारिणी

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ မျိုးဆက်များစွာအတွင်း တပဿ (အာစီတရား) ကို ခံယူကျင့်သုံးခဲ့သူသာ သီဝ၏ နာမတော်အပေါ် ဘက္တိ ရနိုင်သည်—ထို နာမဘက္တိသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပယ်ရှားသည်။

Verse 35

यस्या साधारणं शंभुनाम्नि भक्तिरखंडिता । तस्यैव मोक्षः सुलभो नान्यस्येति मतिर्मम

ကျွန်ုပ်၏ အမြင်အရ၊ “ရှမ္ဘု” ၏ နာမတော်အပေါ် မပြတ်မတောက် တည်ငြိမ်သော ဘက္တိ ရှိသူအတွက်သာ မောက္ခသည် လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည်; အခြားသူအတွက် မလွယ်ကူပါ။

Verse 36

कृत्वाप्यनेकपापानि शिवनामजपादरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो भवत्येव न संशयः

အပြစ်များစွာကို ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း ရှီဝနာမကို ဂျပ (japa) ရွတ်ဆိုခြင်း၌ သဒ္ဓါနှင့် အလေးအနက်ထားသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်မှာ အမှန်ပင်—သံသယမရှိ။

Verse 37

भवंति भस्मसाद्वृक्षा दवदग्धा यथा वने । तथा तावंति दग्धानि पापानि शिवनामतः

တောထဲရှိ သစ်ပင်များသည် မီးတောကြီးလောင်ကျွမ်း၍ ပြာဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် «ရှီဝ» နာမတော်၏ အာနုဘော်တစ်ခုတည်းကြောင့် လူ၏ အပြစ်များသည် အမြစ်တိုင်အောင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားသည်။

Verse 38

यो नित्यं भस्मपूतांगः शिवनामजपादरः । संतरत्येव संसारं सघोरमपि शौनक

အို ရှောနကာ၊ နေ့စဉ် ဘဟ္စမ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် ကိုယ်ကို သန့်စင်ကာ «ရှီဝ» နာမတော်ကို ဂျပ (ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆို) သောသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း သံသရာကို မလွဲမသွေ ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။

Verse 39

ब्रह्मस्वहरणं कृत्वा हत्वापि ब्राह्मणान्बहून् । न लिप्यते नरः पापैः शिवनामजपादरः

ပုဏ္ဏား၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူခဲ့သော်လည်း၊ ပုဏ္ဏားများကို များစွာ သတ်ခဲ့သော်လည်း၊ «ရှီဝ» နာမတော်ကို ဂျပရန် အလွန်အမင်း သဒ္ဓါဖြင့် အားထုတ်သူကို အပြစ်များ မကပ်ညှိနိုင်။

Verse 40

विलोक्य वेदानखिलाञ्छिवनामजपः परम् । संसारतारणोपाय इति पूर्वैर्विनिश्चितः

ဝေဒများကို အပြည့်အစုံ စိစစ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှေးဉာဏ်ပညာရှင်များက အဆုံးအဖြတ်ချခဲ့သည်မှာ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျင့်သည် «ရှီဝ» နာမတော်၏ ဂျပ ဖြစ်ပြီး၊ သံသရာကို ကူးမြောက်စေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 41

किं बहूक्त्या मुनिश्रेष्ठाः श्लोकेनैकेन वच्म्यहम् । शिवनाम्नो महिमानं सर्वपापापहारिणम्

အို မုနိအထူးမြတ်တို့၊ စကားများစွာ ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ ရှီဝနာမ၏ မဟိမကို—အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော—ကဗျာတစ်ပုဒ်တည်းဖြင့် ငါကြေညာမည်။

Verse 42

पापानां हरणे शंभोर्नामः शक्तिर्हि पावनी । शक्नोति पातकं तावत्कर्तुं नापि नरः क्वचित्

အပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန် ရှမ္ဘု၏ နာမတော်သည် အမှန်တကယ် သန့်စင်ပေးသော စွမ်းအားရှိသည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လူတစ်ဦးတစ်ယောက်က ထို(နာမတော်)ဖြင့် မသန့်စင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်နိုင်ခြင်း မရှိ။

Verse 43

शिवनामप्रभावेण लेभे सद्गतिमुत्तमाम् । इन्द्र द्युम्ननृपः पूर्वं महापापः पुरामुने

အို မုနိ၊ ရှိဝ၏ နာမတော်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ယခင်က မဟာအပြစ်ကြီးဖြင့် လေးလံနေသော ဘုရင် အိန္ဒြဒျုမ္န သည် အမြင့်မြတ်သော သုဂတိ (လွတ်မြောက်မင်္ဂလာ) ကို ရရှိ하였다။

Verse 44

तथा काचिद्द्विजायोषा सौ मुने बहुपापिनी । शिवनामप्रभावेण लेभे सद्गतिमुत्तमाम्

ထိုနည်းတူပင် အို မုနိ၊ အပြစ်များစွာဖြင့် လေးလံနေသော ဗြာဟ္မဏ မိန်းမတစ်ဦးသည်လည်း ရှိဝ၏ နာမတော်၏ အာနုဘော်သာဖြင့် အမြင့်မြတ်သော သုဂတိကို ရရှိ하였다။

Verse 45

इत्युक्तं वो द्विजश्रेष्ठा नाममाहात्म्यमुत्तमम् । शृणुध्वं भस्ममाहात्म्यं सर्वपावनपावनम्

ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ နာမတော်၏ အမြင့်မြတ်သော မဟာတန်ခိုးကို သင်တို့အား ငါဆိုပြီ။ ယခုမူ အရာအားလုံးကို သန့်စင်စေသော သန့်စင်သူဖြစ်သည့် ဘဟ္စမ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်ကြလော့။