Śiva-Naivedya-Grāhyatā-Nirṇayaḥ (On the Proper Acceptance and Merit of Śiva’s Consecrated Food-Offering)

Verse 1

ऋषयः ऊचुः । अग्राह्यं शिवनैवेद्यमिति पूर्वं श्रुतं वचः । ब्रूहि तन्निर्णयं बिल्वमाहात्म्यमपि सन्मुने

ရိရှိတို့က ပြောကြသည်—«ယခင်က ‘ရှိဝထံ ဆက်ကပ်သော နైవေဒျသည် အခြားသူတို့ မယူသင့်’ ဟူသော စကားကို ကြားနာခဲ့ရသည်။ အို သာသနာတော်မြတ် မုနိ၊ ထိုကိစ္စ၏ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောပြပါ၊ ထို့ပြင် ဘိလ္ဝပင်၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ရှင်းလင်းပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे सावधानतयाधुना । सर्वं वदामि संप्रीत्या धन्या यूयं शिवव्रताः

သုတက ပြောသည်။ «ယခု မုနိအပေါင်းတို့ သတိအပြည့်ဖြင့် နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာ အရာအားလုံးကို ပြောမည်။ သင်တို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများ—ရှီဝအား သစ္စာဝန်ခံ၍ ဝ്രတကို ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 3

शिवभक्तः शुचिः शुद्धः सद्व्रतीदृढनिश्चयः । भक्षयेच्छिवनैवेद्यं त्यजेदग्राह्यभावनाम्

သီဝကို ကိုးကွယ်သော ဘက္တ—ကိုယ်လက်သန့်ရှင်း၊ အတွင်းစိတ်သန့်စင်၊ သဒ္ဓါဝတီကောင်းသော ဝတ္တရားများ၌ တည်ကြည်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသူ—သည် သီဝထံ ဆက်ကပ်ထားသော နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ကို သုံးဆောင်သင့်ပြီး ထိုကဲ့သို့ သန့်မြတ်သော ဆက်ကပ်ပူဇော်မှုကို မခံယူသင့်ဟူသော အယူအဆကို စွန့်လွှတ်သင့်သည်။

Verse 4

दृष्ट्वापि शिवनैवेद्ये यांति पापानि दूरतः । भक्ते तु शिवनैवेद्ये पुण्यान्या यांति कोटिशः

သီဝထံ ဆက်ကပ်ထားသော နိုင်ဝေဒျကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်များသည် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သို့ရာတွင် သဒ္ဓါဖြင့် သီဝ-နိုင်ဝေဒျကို သုံးဆောင်လျှင် ကုသိုလ်များသည် သန်းပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 5

अलं यागसहस्रेणाप्यलं यागार्बुदैरपि । भक्षिते शिवनैवेद्ये शिवसायुज्यमाप्नुयात्

ယဇ္ဉာ ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း မလို၊ ယဇ္ဉာ သန်းပေါင်းများစွာလည်း မလို။ သီဝ-နိုင်ဝေဒျကို သုံးဆောင်ပြီးလျှင် သီဝ-သာယုဇ္ယ (Śiva-sāyujya) — သီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း — ကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 6

यद्गृहे शिवनैवेद्यप्रचारोपि प्रजायते । तद्गृहं पावनं सर्वमन्यपावनकारणम्

မည်သည့်အိမ်တွင်မဆို သီဝ-နိုင်ဝေဒျကို ဆက်ကပ်ခြင်းနှင့် ဖြန့်ဝေခြင်းသည်—even အနည်းငယ်ပင်—ဖြစ်ပေါ်လာလျှင် ထိုအိမ်သည် အလုံးစုံ သန့်စင်ပေးသော အိမ်ဖြစ်လာပြီး အခြားသူတို့ကိုပါ သန့်စင်စေသော အကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 7

आगतं शिवनैवेद्यं गृहीत्वा शिरसा मुदा । भक्षणीयं प्रयत्नेन शिवस्मरणपूर्वकम्

ရှီဝအား ပူဇော်ထားသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) ကို လက်ခံရရှိသော် ခေါင်းပေါ်တင်သကဲ့သို့ ရိုသေဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံယူ၍၊ ရှီဝကို အရင်ဦးစွာ သတိရမှတ်ကာ သေချာစွာ စားသုံးရမည်။

Verse 8

आगतं शिवनैवेद्यमन्यदा ग्राह्यमित्यपि । विलंबे पापसंबंधो भवत्येव हि मानवे

«သီဝထံ ဆက်ကပ်ထားသော နైవေဒျကို နောက်တစ်ချိန်မှ လက်ခံမည်» ဟု ထင်သော်လည်း၊ နှောင့်နှေးလျှင် လူ၌ အကုသိုလ် (ပാപ) နှင့် ဆက်နွယ်မှု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့ကြောင့် သီဝ၏ နైవေဒျကို ချက်ချင်း ရိုသေစွာ လက်ခံကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 9

न यस्य शिवनैवेद्यग्रहणेच्छा प्रजायते । स पापिष्ठो गरिष्ठः स्यान्नरकं यात्यपि ध्रुवम्

သီဝဘုရား၏ နိုင်ဝေဒျ (ပူဇော်အစား) ကို လက်ခံစားသုံးလိုစိတ် မပေါ်လာသူသည် အပြစ်အကြီးဆုံး၊ အပြစ်တင်ခံရဆုံး ဖြစ်၍ မလွဲမသွေ နရကသို့ သွားရမည်။

Verse 10

हृदये चन्द्र कान्ते च स्वर्णरूप्यादिनिर्मिते । शिवदीक्षावता भक्तेनेदं भक्ष्यमितीर्य्यते

နှလုံးပုံအိုး၌ဖြစ်စေ၊ လမဏိ (moonstone) အိုး၌ဖြစ်စေ၊ ရွှေ၊ ငွေ စသည့် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အိုး၌ဖြစ်စေ၊ သီဝ-ဒိက္ခာ ရရှိသော भक्त သည် “ဤသည်မှာ ပူဇော်သင့်သော သန့်ရှင်းအစား (bhakṣya) ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာရမည်။

Verse 11

शिवदीक्षान्वितो भक्तो महाप्रसादसंज्ञकम् । सर्वेषामपि लिंगानां नैवेद्यं भक्षयेच्छुभम्

သီဝ-ဒိက္ခာ ရရှိသော भक्त သည် သီဝလင်္ဂ အမျိုးမျိုးမှ နိုင်ဝေဒျ အစားပူဇော်ကို “မဟာပရသာဒ” ဟု သဘောထားကာ သန့်ရှင်းစွာ လေးစား၍ စားသုံးရမည်။

Verse 12

अन्यदीक्षायुजां नॄणां शिवभक्तिरतात्मनाम् । शृणुध्वं निर्णयं प्रीत्या शिवनैवेद्यभक्षणे

ဒိက္ခာအခြားများ ရရှိထားသော်လည်း သီဝဘုရားကို भक्तိဖြင့် စိတ်နှလုံးတည်နေသူတို့အတွက်—သီဝ၏ နိုင်ဝေဒျ စားသုံးခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော သတ်မှတ်ထားသည့် စည်းကမ်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 13

शालग्रामोद्भवे लिंगे रसलिंगे तथा द्विजाः । पाषाणे राजते स्वर्णे सुरसिद्धप्रतिष्ठिते

အို ဒွိဇာတို့၊ Śālagrāma ကျောက်မှ ပေါ်ထွန်းသော လိင်္ဂ၊ သန့်မြတ်သော ပာရဒရသ (ရသလိင်္ဂ) ဖြင့် ပြုသော လိင်္ဂ၊ သို့မဟုတ် ကျောက်၊ ငွေ၊ ရွှေဖြင့် ပြုသော လိင်္ဂတို့—အထူးသဖြင့် နတ်တို့ သို့မဟုတ် စိဒ္ဓများက သေချာစွာ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုထားလျှင်—ရှီဝ၏ ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 14

काश्मीरे स्फाटिके रात्ने ज्योतिर्लिंगेषु सर्वशः । चान्द्रायणसमं प्रोक्तं शंभोर्नैवेद्यभक्षणम्

ကာရှ္မီးရတွင်၊ စဖာဋိက (ကြည်လင်ကျောက်) ရတနာ၌လည်းကောင်း၊ ဂျျိုတိရ္လိင်္ဂ အားလုံး၌လည်းကောင်း၊ ရှမ္ဘု၏ နైవေဒျ (ပူဇော်အစာ) ကို သဒ္ဓါဖြင့် စားသုံးခြင်းသည် ချန်ဒြာယဏ ဝရတကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ အကျိုးတူဟု ဆိုထားသည်။

Verse 15

ब्रह्महापि शुचिर्भूत्वा निर्माल्यं यस्तु धारयेत् । भक्षयित्वा द्रुतं तस्य सर्वपापं प्रणश्यति

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတောင် သန့်စင်ပြီးနောက်၊ သခင်၏ နိရ္မာလျ (ရှီဝပူဇာမှ သန့်မြတ်ကျန်ရစ်သော ပူဇော်ပစ္စည်း) ကို ဝတ်ဆင်လျှင်၊ ထိုကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သူ၏ အပြစ်အားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 16

चंडाधिकारो यत्रास्ति तद्भोक्तव्यं न मानवैः । चंडाधिकारो नो यत्र भोक्तव्यं तच्च भक्तितः

ကြမ်းတမ်း၍ မသန့်သော အခွင့်အာဏာ (ချဏ္ဍာဓိကာရ) က ပူဇော်အစာပေါ်တွင် ရှိနေသောနေရာ၌ လူတို့ မစားသုံးသင့်။ သို့ရာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကြမ်းတမ်းသည့် အခွင့်အာဏာ မရှိသောနေရာ၌မူ သန့်ရှင်းသော ပူဇော်အစာကို ဘက္တိဖြင့် ရိုသေစွာ လက်ခံစားသုံးသင့်သည်။

Verse 17

बाणलिंगे च लौहे च सिद्धे लिंगे स्वयंभुवि । प्रतिमासु च सर्वासु न चंडोधिकृतो भवेत्

ဗာဏလိင်္ဂ၊ သံလိင်္ဂ၊ စိဒ္ဓလိင်္ဂ၊ စွယံဘူလိင်္ဂနှင့် ပရတိမာ အားလုံးကို ပူဇော်ရာတွင် ကြမ်းတမ်း၊ ရက်စက်၊ အကြမ်းဖက်သူကို အခမ်းအနားအုပ်ချုပ်သူ သို့မဟုတ် ပူဇော်ရေးတာဝန်ခံအဖြစ် မခန့်အပ်ရ။

Verse 18

स्नापयित्वा विधानेन यो लिंगस्नापनोदकम् । त्रिःपिबेत्त्रिविधं पापं तस्येहाशु विनश्यति

နည်းလမ်းအတိုင်း ရှီဝလိင်္ဂကို ရေချိုးအဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုလိင်္ဂရေချိုးရေကို သုံးကြိမ် သောက်သူ၏ ပုံစံသုံးမျိုးသော အပြစ်သည် ဤလောက၌ပင် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသွား၏။

Verse 19

अग्राह्यं शिवनैवेद्यं पत्रं पुष्पं फलं जलम् । शालग्रामशिलासंगात्सर्वं याति पवित्रिताम्

ရှီဝဘုရားထံ နైవేద្យအဖြစ် မခံယူသင့်ဟု ယူဆသော အရွက်၊ ပန်း၊ သီး၊ ရေတို့ပင်လျှင်၊ ရှာလာဂြာမ ကျောက်နှင့် ထိတွေ့သွားလျှင် အားလုံး သန့်စင်လာ၍ သာသနာရေးအသုံးပြုရန် သင့်တော်လာ၏။

Verse 20

लिंगोपरि च यद्द्रव्यं तदग्राह्यं मुनीश्वराः । सुपवित्रं च तज्ज्ञेयं यल्लिंगस्पर्शबाह्यतः

အို မုနိအမြတ်တို့၊ လိင်္ဂပေါ်၌ ပူဇော်ထားသော ပစ္စည်းသည် ပြန်လည်ယူဆောင်မသင့်။ လိင်္ဂကို ထိတွေ့ပြီးနောက် သာမန်ထိတွေ့မှုနှင့် အညစ်အကြေးအယူအဆတို့ကို ကျော်လွန်သဖြင့် အလွန်သန့်ရှင်းကြောင်း သိမှတ်ကြလော့။

Verse 21

नैवेद्यनिर्णयः प्रोक्तं इत्थं वो मुनिसत्तमाः । शृणुध्वं बिल्वमाहात्म्यं सावधानतयाऽदरात्

ဤသို့ဖြင့် အို မုနိအမြတ်တို့၊ နైవေဒျ (naivedya) ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းမှန်ကန်မှုကို သင်တို့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ သတိထား၍ ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့—သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရာ၌ အသုံးပြုသော ဘိလ္ဝရွက်၏ မဟာဂုဏ်ကို။

Verse 22

महादेवस्वरूपोयं बिल्वो देवैरपि स्तुतिः । यथाकथंचिदेतस्य महिमा ज्ञायते कथम्

ဤဘိလ္ဝပင်သည် မဟာဒေဝ၏ သဘာဝတရားတည်းဟူ၍ အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့ကပင် ချီးမွမ်းကြသည်။ ၎င်း၏ မဟာဂုဏ်ကို အနည်းငယ်မျှသာ သိနိုင်သေးလျှင်၊ အပြည့်အဝသော ဂုဏ်ရောင်ကို မည်သို့လျှင် တကယ်တမ်း နားလည်နိုင်မည်နည်း။

Verse 23

पुण्यतीर्थानि यावंति लोकेषु प्रथितान्यपि । तानि सर्वाणि तीर्थानिबिल्वमूलेव संति हि

လောကအနှံ့ အထင်ကရဖြစ်သော ပုဏ္ဏတီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များ မည်မျှရှိစေကာမူ၊ ထိုတီရ္ထအားလုံးသည် ဘိလ္ဝပင်၏ အမြစ်တိုင်၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသည်။

Verse 24

बिल्वमूले महादेवं लिंगरूपिणमव्ययम् । यः पूजयति पुण्यात्मा स शिवं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

ဘိလ္ဝပင်၏ အမြစ်၌ မဟာဒေဝသည် မပျက်မယွင်းသော လိင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်သော ပုဏ္ဏဝိညာဉ်သည် သေချာစွာ ရှိဝကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 25

बिल्वमूले जलैर्यस्तु मूर्द्धानमभिषिंचति । स सर्वतीर्थस्नातः स्यात्स एव भुवि पावनः

ဘိလ္ဝပင်၏ အမြစ်၌ ရေဖြင့် မိမိခေါင်းကို အဘိသိဉ္စ (သန့်စင်ရေချိုး) ပြုသူသည်၊ တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။ အမှန်ပင် သူတစ်ဦးတည်းက မြေပြင်ကို သန့်စင်စေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 26

एतस्य बिल्वमूलस्याथालवालमनुत्तमम् । जलाकुलं महादेवो दृष्ट्वा तुष्टोभवत्यलम्

ဗိလ్వပင်၏ အမြစ်၌ ရေပြည့်လျက်ရှိသော အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် ရေကန်ကို မြင်သောအခါ မဟာဒေဝသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 27

पूजयेद्बिल्वमूलं यो गंधपुष्पादिभिर्नरः । शिवलोकमवाप्नोति संततिर्वर्द्धते सुखम्

မည်သူမဆို ဗိလ္ဝပင်၏ အမြစ်ကို နံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အစရှိသဖြင့် ပူဇော်သူသည် သီဝလောကကို ရောက်ရှိမည်။ ထို့ပြင် သူ၏ မျိုးဆက်သည် တိုးပွား၍ ချမ်းသာသုခလည်း မြင့်မားမည်။

Verse 28

बिल्वमूले दीपमालां यः कल्पयति सादरम् । स तत्त्वज्ञानसंपन्नो महेशांतर्गतो भवेत्

မည်သူမဆို ဗိလ္ဝပင်၏ အမြစ်တွင် လေးစားစွာ မီးအလင်းတန်း (မီးခွက်တန်း) ကို စီစဉ်တင်ဆက်သူသည် တတ္တဝ-ဉာဏ် အပြည့်အဝ ရရှိကာ မဟေရှ (သီဝ) အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 29

बिल्वशाखां समादाय हस्तेन नवपल्लवम् । गृहीत्वा पूजयेद्बिल्वं स च पापैः प्रमुच्यते

လက်ထဲ၌ ဘိလ္ဝာပင်ခက်ကို ကိုင်၍ အရွက်သစ် ကိုးရွက်ပါအောင် ယူဆောင်ကာ ထိုဘိလ္ဝာဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်လျှင်၊ ဘက္တသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 30

बिल्वमूले शिवरतं भोजयेद्यस्तु भक्तितः । एकं वा कोटिगुणितं तस्य पुण्यं प्रजायते

ဘိလ္ဝာပင်အောက်ခြေ၌ ရှိဝ၌ စိတ်နှစ်မြုပ်နေသော ဘက္တကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် အစာကျွေးသူသည် တစ်ကြိမ်သာဖြစ်စေ၊ သူ၏ ကုသိုလ်သည် ကောဋိဆတန်ဖိုး မျိုးပွားတိုးတက်၏။

Verse 31

बिल्वमूले क्षीरमुक्तमन्नमाज्येन संयुतम् । यो दद्याच्छिवभक्ताय स दरिद्रो न जायते

ဘိလ္ဝာပင်အမြစ်၌ နို့မပါသော အစာကို ဂီ (ghee) ဖြင့် ရောနှောကာ ရှိဝဘက္တအား ပေးလှူသူသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူအဖြစ် မမွေးဖွားရ။

Verse 32

सांगोपांगमिति प्रोक्तं शिवलिंगप्रपूजनम् । प्रवृत्तानां निवृत्तानां भेदतो द्विविधं द्विजाः

အို ဒွိဇာတို့၊ ရှိဝလင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းသည် «အင်္ဂနှင့် အကူအညီများပါသော» အပြည့်အစုံသော ပူဇော်နည်းဟု ဆိုကြသည်။ ခွဲခြားကြည့်လျှင် လောကရေးရာတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သည့် pravṛtti လမ်းနှင့် စွန့်လွှတ်နိဝတ် nivṛtti လမ်းတို့အတွက် နှစ်မျိုးရှိသည်။

Verse 34

प्रवृत्तानां पीठपूजां सर्वपूजां समाचरेत् । अभिषेकान्ते नैवेद्यं शाल्यन्नेन समाचरेत् । पूजान्ते स्थापयेल्लिंगं पुटे शुद्धे पृथग्गृहे

pravṛtti လမ်းရှိသူတို့အတွက် ပီဋ္ဌ (pīṭha) ပူဇော်ခြင်းနှင့် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးပါသော ပူဇော်မှုကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အဘိṣeka ပြီးဆုံးသည့်အခါ naivedya ကို အထူးသဖြင့် ချက်ထားသော ဆန်ထမင်းဖြင့် ကပ်လှူရမည်။ ပူဇော်ပြီးနောက် လင်္ဂကို သန့်ရှင်း၍ သာသနာတော်သို့ အပ်နှံထားသော အကာအရံအတွင်း၊ သီးခြားသန့်စင်ထားသော အိမ်တွင် ထားရမည်။

Verse 35

करपूजानिवृत्तानां स्वभोज्यं तु निवेदयेत् । निवृत्तानां परं सूक्ष्मं लिंगमेव विशिष्यते

လက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်သော အပြင်ပူဇော်မှုကို အဆုံးသတ်ပြီးသူတို့အတွက် မိမိစားသုံးမည့် အစာကိုပင် naivedya အဖြစ် ကပ်လှူရမည်။ ထိုသို့ နိဝတ်၍ အတွင်းသို့ မျက်နှာမူသူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော အမှန်တရားသည် လင်္ဂတော်တစ်ပါးတည်းဟု ထင်ရှားသည်။

Verse 36

विभूत्यभ्यर्चनं कुर्याद्विभूतिं च निवेदयेत् । पूजां कृत्वा तथा लिंगं शिरसाधारयेत्सदा

ဗိဘူတိ (vibhūti) သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ ထိုဗိဘူတိ ကိုပင် သဒ္ဓါဖြင့် ကပ်လှူရမည်။ ထိုသို့ ပူဇော်ပြီးနောက် ရှိဝလင်္ဂကို အမြဲ ခေါင်းပေါ်၌ ထမ်းထားသကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုရမည်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သတိတရား၌ တည်စေခြင်းဟူသည်။