
အဓ್ಯಾಯ ၁၉ သည် မေး-ဖြေ ပုံစံဖြစ်ပြီး ရှင်တော်များက စူတာအား ဗျာသ၏ အာဏာအထောက်အထားဖြင့် ပာရ္ထိဝ မဟေရှ လင်္ဂ (မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှိဝလင်္ဂ) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ္မယကို ပြန်လည်ဖော်ပြရန် တောင်းဆိုသည်။ စူတာက ဘက္တိဖြင့်သာ အကျိုးရနိုင်သော အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ကြေညာပြီး လင်္ဂအမျိုးအစားများကို နှိုင်းယှဉ်ခွဲခြားကာ မြေလင်္ဂကို အထက်ဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။ ဘြဟ္မာ၊ ဟရီ (ဗိဿနု)၊ ရှင်တော်များနှင့် ပရာဇာပတိတို့က မြေလင်္ဂကို ပူဇော်၍ လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံကြောင်း၊ ထို့ပြင် ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ရက္ခသတို့အထိ လောကအနှံ့ အကျိုးသက်ရောက်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယုဂအလိုက် ပစ္စည်းသဘောတရားအရ ကృతယုဂတွင် ရတနာလင်္ဂ၊ တ్రేతာတွင် ရွှေ၊ ဒ్వာပရတွင် ပရဒ (မက်ကရီ)၊ ကလိတွင် မြေဟု ဆိုကာ ယခုခေတ်အတွက် မြေလင်္ဂကို အကောင်းဆုံး မాధ്യမဟု တင်ပြသည်။ ထို့နောက် အဋ္ဌမူရ္တိ သဘောတရားနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ပာရ္ထဝီ မူရ္တိကို ဦးစားပေးပြီး တစ်ပါးတည်း အာရုံစိုက်ပူဇော်လျှင် တပသကြီးကဲ့သို့ အကျိုးကြီးမားကြောင်း ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဟေရှဝရသည် ဒေဝတို့၏ ခေါင်းဆောင်၊ ဂင်္ဂါသည် မြစ်တို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သကဲ့သို့ မြေလင်္ဂသည် လင်္ဂတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဟု နှိုင်းယှဉ်ကာ အထူးမြတ်မှုကို ထပ်မံအတည်ပြုသည်။
Verse 1
ऋषय ऊचुः । सूत सूत चिरंजीव धन्यस्त्वं शिवभक्तिमान् । सम्यगुक्तस्त्वया लिंगमहिमा सत्फलप्रदः
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—«အို စူတ၊ အို စူတ၊ သင်သည် အသက်ရှည်ပါစေ။ သင်သည် ရှိဝကို ကိုးကွယ်သောသူ ဖြစ်သဖြင့် ကံကောင်းမြတ်နိုး၏။ သင်သည် လင်္ဂ၏ မဟိမကို မှန်ကန်စွာ ကြေညာခဲ့ပြီး၊ ထိုသည် စစ်မှန်၍ မင်္ဂလာသော အကျိုးကို ပေးတတ်၏»။
Verse 2
यत्र पार्थिवमाहेशलिंगस्य महिमाधुना । सर्वोत्कृष्टश्च कथितो व्यासतो ब्रूहि तं पुनः
ယခု အကြောင်းအရာတွင် မြေဖြင့် ပြုလုပ်သော မာဟေရှ လင်္ဂ၏ မဟိမကို အားလုံးထဲတွင် အထူးကောင်းမြတ်ဆုံးဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုကို ဗျာသ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း ကျေးဇူးပြု၍ ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။
Verse 3
सूत उवाच । शृणुध्वमृषयः सर्वे सद्भक्त्या हरतो खिलाः । शिवपार्थिवलिंगस्य महिमा प्रोच्यते मया
သုတက ပြောသည်။ «အို ရှင်ရသေ့တို့၊ သဒ္ဓါစစ်ဖြင့် အားလုံးနားထောင်ကြလော့၊ အာရုံလွဲစေသောအရာအားလုံးကို ပယ်ရှားကြလော့။ ယခု ငါသည် ရှိဝ၏ မြေဖြင့်ပြုသော (ပါရ္ထိဝ) လင်္ဂ၏ မဟိမကို ကြေညာမည်»။
Verse 4
उक्तेष्वेतेषु लिंगेषु पार्थिवं लिंगमुत्तमम् । तस्य पूजनतो विप्रा बहवः सिद्धिमागताः
ဖော်ပြထားသော လင်္ဂအမျိုးမျိုးတို့အနက် မြေဖြင့်ပြုသော (ပါရ္ထိဝ) လင်္ဂသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ များစွာသောသူတို့သည် စိဒ္ဓိနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့ကြ၏။
Verse 5
हरिर्ब्रह्मा च ऋषयः सप्रजापतयस्तथा । संपूज्य पार्थिवं लिंगं प्रापुःसर्वेप्सितं द्विजाः
ဟရီ (ဗိဿနု)၊ ဘြဟ္မာ၊ ရှိများနှင့် ပရာဇာပတိတို့သည်လည်း—မြေဖြင့်ပြုသော (ပါရ္ထိဝ) လင်္ဂကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်—အို ဒွိဇတို့၊ မိမိတို့လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိကြလေ၏။
Verse 6
देवासुरमनुष्याश्च गंधर्वोरगराक्षसाः । अन्येपि बहवस्तं संपूज्य सिद्धिं गताः परम्
ဒေဝ၊ အဆုရ၊ လူသားတို့—ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ရာက္ခသတို့လည်းပါ—အခြားများစွာသောသူတို့သည်လည်း သူ့ကို အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ပြီး အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိ (အထွတ်အထိပ် ပြည့်စုံမှု) ကို ရောက်ကြလေ၏။
Verse 7
कृते रत्नमयं लिंगं त्रेतायां हेमसंभवम् । द्वापरे पारदं श्रेष्ठं पार्थिवं तु कलौ युगे
ကృతယုဂတွင် ရတနာဖြင့်ပြုသော လင်္ဂကို သတ်မှတ်၏။ တ్రေတာယုဂတွင် ရွှေဖြင့်ပြုသော လင်္ဂ။ ဒ్వာပရယုဂတွင် ပါရဒ (ပြဒါး) လင်္ဂသည် အကောင်းဆုံး။ ကလိယုဂတွင်တော့ မြေ (မဏ္ဍ) လင်္ဂကို အကြံပြု၏။
Verse 8
अष्टमूर्तिषु सर्वासु मूर्तिर्वै पार्थिवी वरा । अनन्यपूजिता विप्रास्तपस्तस्मान्महत्फलम्
အဋ္ဌမူရ္တိ အားလုံးအနက် ပါရ္ထိဝီ (မြေ) မူရ္တိသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ မခွဲမခွာသော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ထိုအကျင့်သည် တပစ် (တပသ္) ဖြစ်ကာ အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေးလေ၏။
Verse 9
यथा सर्वेषु देवेषु ज्येष्ठः श्रेष्ठो महेश्वरः । एवं सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्टमुच्यते
နတ်အားလုံးအနက် မဟာဒေဝ (မဟေရှဝရ) သည် အကြီးဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့၊ လင်္ဂပူဇာ အမျိုးမျိုးအနက် မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ လင်္ဂကို အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာကြသည်။
Verse 10
यथा नदीषु सर्वासु ज्येष्ठा श्रेष्ठा सुरापगा । तथा सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्ठमुच्यते
မြစ်အားလုံးအနက် ကောင်းကင်မြစ် ဆူရာပဂါ (ဂင်္ဂါ) ကို အကြီးဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးဟု မှတ်ယူသကဲ့သို့၊ လိင်္ဂပူဇာ အမျိုးအစားအားလုံးအနက် မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ လိင်္ဂကို အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 11
यथा सर्वेषु मंत्रेषु प्रणवो हि महान्स्मृतः । तथेदं पार्थिवं श्रेष्ठमाराध्यं पूज्यमेव हि
မန္တရားအားလုံးအနက် ပရဏဝ (အိုမ်) ကို အကြီးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်မိကြသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ လိင်္ဂသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၍ အမှန်တကယ် ပူဇော်၍ အာရာဓနာပြုရန် သင့်တော်သည်။
Verse 12
यथा सर्वेषु वर्णेषु ब्राह्मणःश्रेष्ठ उच्यते । तथा सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्ठमुच्यते
အတန်းအစား (ဝර්ဏ) အားလုံးအနက် ဗြာဟ္မဏကို အရှေ့ဆုံးဟု ဆိုကြသကဲ့သို့၊ လိင်္ဂအားလုံးအနက် မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ လိင်္ဂကို အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 13
यथा पुरीषु सर्वासु काशीश्रेष्ठतमा स्मृता । तथा सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्ठमुच्यते
မြို့တော်သန့်ရှင်းရာ အားလုံးအနက် ကာရှီ (Kāśī) ကို အထူးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူသကဲ့သို့၊ လိင်္ဂ အမျိုးမျိုးအနက်လည်း မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ (pārthiva) လိင်္ဂကို အမြတ်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။
Verse 14
यथा व्रतेषु सर्वेषु शिवरात्रिव्रतं परम् । तथा सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्थमुच्यते
ဝရတများ အားလုံးအနက် ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) ဝရတသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ လိင်္ဂ အားလုံးအနက်လည်း မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ (pārthiva) လိင်္ဂကို အကောင်းဆုံးဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 15
यथा देवीषु सर्वासु शैवीशक्तिः परास्मृता । तथा सर्वेषु लिंगेषु पार्थिवं श्रेष्ठमुच्यते
ဒေဝီအားလုံးအနက်၌ ရှိုင်ဝ-ရှက္တိ (Śaiva Śakti) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူသကဲ့သို့၊ လင်္ဂ အမျိုးအစားအားလုံးအနက်၌လည်း မြေဖြင့်ပြုသော ပါရ္ထိဝ (pārthiva) လင်္ဂကို အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာကြသည်။
Verse 16
प्रकृत्यपार्थिवं लिंगं योन्यदेवं प्रपूजयेत् । वृथा भवति सा पूजा स्नानदानादिकं वृथा
သဘာဝအားဖြင့် မြေမဟုတ်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဒေဝသဘောမရှိသော ယောနိကို ပူဇော်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း စသည့် အထောက်အကူပြု အခမ်းအနားများလည်း အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။
Verse 17
पार्थिवाराधनं पुण्यं धन्यमायुर्विवर्धनम् । तुष्टिदं पुष्टिदंश्रीदं कार्यं साधकसत्तमैः
မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော (ပါရ္ထိဝ) လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းသည် ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်၍ မင်္ဂလာဖြစ်ကာ အသက်တာကို တိုးပွားစေသည်။ စိတ်ကျေနပ်မှု၊ အာဟာရအားနှင့် သုခစည်းစိမ်ကို ပေးသဖြင့် သာဓကအထူးကောင်းသူတို့က ဆောင်ရွက်သင့်သည်။
Verse 18
यथा लब्धोपचारैश्च भक्त्या श्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्पार्थिवं लिंगं सर्वकामार्थसिद्धिदम्
မိမိရရှိထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘက်တိနှင့် သဒ္ဓာပေါင်းစည်း၍လည်းကောင်း၊ ရှိဝ၏ မြေလိင်္ဂ (ပါရ္ထိဝ) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် တရားသင့်သော ရည်မှန်းချက်နှင့် ဆန္ဒအကုန်လုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 19
इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखंडे पार्थिवशिवलिंगपूजनमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဝိဒ္ယေရှွရ သံဟိတာ၏ သာဓျသာဓန ခဏ္ဍ၌ «မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှီဝလိင်္ဂ ပူဇော်ခြင်း၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၁၉ ပြီးဆုံး၏။
Verse 20
त्रिसंध्यं योर्चयंल्लिंगं कृत्वा बिल्वेन पार्थिवम् । दशैकादशकंयावत्तस्य पुण्यफलं शृणु
နေ့စဉ် သံဓျာ သုံးချိန်တိုင်း၌ မြေဖြင့် (ပါရ္ထိဝ) လိင်္ဂကို ပြုလုပ်ကာ ဘိလ္ဝ ရွက်ဖြင့် ပူဇော်၍ ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် ဆယ့်တစ်ရက်တိုင်အောင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးသူ၏ ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။
Verse 21
अनेनैव स्वदेहेन रुद्र लोके महीयते । पापहं सर्वमर्त्यानां दर्शनात्स्पर्शनादपि
ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော အရာဖြင့်ပင် ရုဒ္ရ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထိုသူသည် လူသားအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်လာပြီး မြင်ရုံ၊ ထိရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ပျောက်စေ၏။
Verse 22
जीवन्मुक्तः स वैज्ञानी शिव एव न संशयः । तस्य दर्शनमात्रेण भुक्तिर्मुक्तिश्च जायते
အသက်ရှင်နေစဉ်ပင် လွတ်မြောက်သော ဗိညာဏ်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် ရှီဝတော်ပင် ဖြစ်၏—သံသယမရှိ။ ထိုသူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဘုက္တိ (လောကီအကျိုး) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံး ပေါ်ပေါက်၏။
Verse 23
शिवं यः पूजयेन्नित्यं कृत्वा लिंगं तु पार्थिवम् । यावज्जीवनपर्यंतं स याति शिवमन्दिरम्
မည်သူမဆို မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပါရ္ထိဝ-လိင်္ဂကို ဖန်တီးကာ ရှီဝတော်ကို နေ့စဉ်ပူဇော်၍ အသက်ဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးလျှင်၊ ထိုသူသည် ရှီဝမন্দိရ—ရှီဝ၏ အဘိဓမ္မအိမ်တော်သို့ ရောက်ကာ ကရုဏာတော်ဖြင့် မုက္တိသို့ နီးကပ်ရ၏။
Verse 24
मृडेनाप्रमितान्वर्षाञ्छिवलोकेहि तिष्ठति । सकामः पुनरागत्य राजेन्द्रो भारते भवेत्
မೃဍ (ရှီဝ) ၏ကရုဏာကြောင့်၊ ရှီဝလောက၌ မရေတွက်နိုင်သောနှစ်များတိုင်တည်နေ၏။ ဆန္ဒကာမရှိသေးလျှင် ပြန်လည်လာကာ ဘာရတ (အိန္ဒိယ) တွင် အာဏာရှင်မင်းကြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 25
निष्कामः पूजयेन्नित्यं पार्थिवंलिंगमुत्तमम् । शिवलोके सदा तिष्ठेत्ततः सायुज्यमाप्नुयात्
ဆန္ဒအလိုမရှိသူသည် အမြဲတမ်း နေ့စဉ် ပာရ္ထိဝ (မြေဖြင့်ပြု) လင်္ဂအမြတ်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုဘက္တသည် ရှီဝလောက၌ အစဉ်တည်နေပြီး နောက်တစ်ဖန် သာယုဇျ—ရှီဝသခင်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 26
पार्थिवं शिवलिंगं च विप्रो यदि न पूजयेत् । स याति नरकं घोरं शूलप्रोतं सुदारुणम्
ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် မြေဖြင့်ပြုသော ရှီဝလင်္ဂကို မပူဇော်လျှင်၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရပြီး၊ သုံးခွ (သုလ) ဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသော အလွန်ရက်စက်သည့် အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်။
Verse 27
यथाकथंचिद्विधिना रम्यं लिंगं प्रकारयेत् । पंचसूत्रविधानां च पार्थिवेन विचारयेत्
ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတစ်ရပ်ရပ်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ လှပသော လင်္ဂကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မြေဖြင့်ပြုသော လင်္ဂဖြင့် ပဉ္စသုတ္တ (အခမ်းအနားဆိုင်ရာ အခြေခံငါးပါး) ၏ သတ်မှတ်ထားသော စီမံကိန်းကို သေချာစွာ စဉ်းစား၍ လိုက်နာရမည်။
Verse 28
अखण्डं तद्धि कर्तव्यं न विखण्डं प्रकारयेत् । द्विखण्डं तु प्रकुर्वाणो नैव पूजाफलं लभेत्
ထိုအရာကို အပြည့်အစုံ မပြတ်မကွဲ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်၊ အပိုင်းပိုင်း ခွဲ၍ မတင်ဆက်ရ။ နှစ်ပိုင်းခွဲကာ ပြုလုပ်သူသည် ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို မရနိုင်။
Verse 29
रत्नजं हेमजं लिंगं पारदं स्फाटिकं तथा । पार्थिवं पुष्परागोत्थमखंडं तु प्रकारयेत्
ရတနာဖြင့်ပြုလုပ်သော၊ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော၊ ပါရဒ (မက်ကရီ) ဖြင့်ပြုလုပ်သော၊ ထို့အပြင် စဖာတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှိဝလင်္ဂကို သတ်မှတ်၍ သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ကာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မြေသားလင်္ဂ၊ ပုဿပရာဂ (တောပတ်ဇ်) မှ ပြုလုပ်သော လင်္ဂနှင့် မကွဲမပျက် အခဏ္ဍ လင်္ဂကိုလည်း ထားရမည်။
Verse 30
अखंडं तु चरं लिंगं द्विखंडमचरं स्मृतम् । खंडाखंडविचारोयं सचराचरयोः स्मृतः
ရွေ့လျားသော (cara) လင်္ဂကို ‘အခဏ္ဍ’ (မခွဲမကွဲ) ဟု သင်ကြားထားပြီး၊ မရွေ့လျားသော (acara) လင်္ဂကို ‘ဒွိခဏ္ဍ’ (နှစ်ပိုင်း) ဟု မှတ်သားထားသည်။ ခွဲ/မခွဲ ဟူသော ခွဲခြားချက်သည် ရွေ့လျား/မရွေ့လျားတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 31
वेदिका तु महाविद्या लिंगं देवो महेश्वरः । अतो हि स्थावरे लिंगे स्मृता श्रेष्ठादिखंडिता
ဝေဒိကာ (ပူဇော်ရာအလ္တာ) သည် မဟာဝိဒျာ (Mahāvidyā) အမှန်တကယ်ဖြစ်ပြီး၊ လင်္ဂသည် ဘုရား—မဟာဒေဝ မဟေရှဝရ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တည်ငြိမ်စွာ တပ်ဆင်ထားသော လင်္ဂအတွက် အထက်တန်းမြတ်မှုကို ‘အကောင်းဆုံး’ မှ စ၍ အဆင့်အတန်းအလိုက် ခွဲခြားသင်ကြားထားသည်။
Verse 32
द्विखंडं स्थावरं लिंगं कर्तव्यं हि विधानतः । अखंडं जंगमं प्रोक्तंश् ऐवसिद्धान्तवेदिभिः
သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓာန်အတိုင်း မရွေ့လျားသော (sthāvara) လင်္ဂကို နှစ်ပိုင်းဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ သို့သော် ရွေ့လျားသော (jaṅgama) လင်္ဂကိုတော့ တစ်ခုတည်း မကွဲမပျက် ‘အခဏ္ဍ’ ဟု စိဝသိဒ္ဓာန္တကို သိမြင်သူများက ကြေညာထားသည်။
Verse 33
द्विखंडं तु चरां लिंगं कुर्वन्त्यज्ञानमोहिताः । नैव सिद्धान्तवेत्तारो मुनयः शास्त्रकोविदाः
အဝိဇ္ဇာကြောင့် မောဟဖြစ်သူအချို့သည် လှုပ်ရှားနိုင်သော လိင်္ဂကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲ၍ ပြုလုပ်ကြသည်။ သို့သော် စိဒ္ဓာန္တကို သိမြင်သော မုနိများ၊ သာသနာကျမ်းကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိုအလေ့အထကို မလက်ခံကြ။
Verse 34
अखंडं स्थावरं लिंगं द्विखंडं चरमेव च । येकुर्वन्तिनरामूढानपूजाफलभागिनः
တည်နေရာတည်ငြိမ်သော (sthāvara) လိင်္ဂသည် အပြည့်အဝ မကွဲမပြား ဖြစ်ရမည်။ လှုပ်ရှားနိုင်သော (cara) လိင်္ဂကိုမူ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ပြုလုပ်သော မိုက်မဲသူတို့သည် ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို မခံစားထိုက်ကြ။
Verse 35
तस्माच्छास्त्रोक्तविधिना अखंडं चरसंज्ञकम् । द्विखंडं स्थावरं लिंगं कर्तव्यं परया मुदा
ထို့ကြောင့် သာသနာကျမ်းများက ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း မကွဲမပြားသော “cara” ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် တည်ငြိမ်သော (sthāvara) လိင်္ဂကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 36
अखंडे तु चरे पूजा सम्पूर्णफलदायिनी । द्विखंडे तु चरे पूजामहाहानिप्रदा स्मृता
မကွဲမပြားသော လိင်္ဂ၌ ပြုသော ပူဇော်မှုသည် အပြည့်အဝသော အကျိုးကို ပေးတတ်၏။ သို့သော် ကွဲပြားသွားသော သို့မဟုတ် ခွဲထားသော အနေအထားဖြင့် ပြုသော ပူဇော်မှုကို မဟာဆုံးရှုံးမှု (ကုသိုလ်နှင့် အာနုဘော်) ပေးတတ်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 37
अखंडे स्थावरे पूजा न कामफलदायिनी । प्रत्यवायकरी नित्यमित्युक्तं शास्त्रवेदिभिः
ကျမ်းသိပညာရှင်တို့က ဆိုကြသည်မှာ မကွဲမပြတ် တည်ငြိမ်သော လင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းသည် လိုလားသည့် အကျိုးကို မပေးနိုင်၊ ထို့ပြင် အမြဲတမ်း ပူဇော်ပွဲအပြစ် (ပရတ္ယဝါယ) ကို ဖြစ်စေသည်။
A theological argument of comparative excellence is presented: Sūta, responding to the sages, asserts that among liṅga types the pārthiva liṅga is supreme, supporting the claim by exemplary precedent (Brahmā, Viṣṇu, ṛṣis, Prajāpatis) and by analogical ranking (Śiva among devas; Gaṅgā among rivers).
The chapter’s rahasya is the alignment of material form with cosmic time: earth (pārthiva) becomes the Kali-yuga-appropriate medium, implying that accessibility and immediacy of ritual contact are themselves theological principles; the liṅga here signifies a universally available locus for siddhi when worship is exclusive and devotionally grounded.
Śiva is highlighted primarily as Maheśvara/Viśveśvara accessed through the pārthiva-liṅga; within the aṣṭamūrti framework the pārthivī mūrti is singled out as superior. Gaurī is not foregrounded in the sampled verses for this chapter.