Śivakṣetra–Tīrtha–Māhātmya (The Salvific Function of Shiva’s Sacred Domains)

Verse 1

सूत उवाच । शृणुध्वमृषयः प्राज्ञाः शिवक्षेत्रं विमुक्तिदम् । तदागमांस्ततो वक्ष्ये लोकरक्षार्थमेव हि

စူတက ပြောသည်— «ပညာရှိ ရှိများအို၊ မောက္ခပေးသော သန့်ရှင်းသည့် ရှီဝ-က்ஷેત્રကို နားထောင်ကြလော့။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် ၎င်း၏ အစဉ်အလာနှင့် အာဂမများကို လောကကာကွယ်ရေးအတွက်ပင် ကြေညာမည်။»

Verse 2

पंचाशत्कोटिविस्तीर्णा सशैलवनकानना । शिवाज्ञया हि पृथिवी लोकं धृत्वा च तिष्ठति

အကျယ်အဝန်း ငါးဆယ်ကုဋေတိုင်အောင် ပြန့်ကျယ်၍ တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ သစ်တောများဖြင့် တင့်တယ်လှသော ဤကမ္ဘာမြေသည် ရှီဝ၏ အမိန့်တော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် လောကများကို ထမ်းဆောင်ကာ တည်ကြည်နေသည်။

Verse 3

तत्र तत्र शिवक्षेत्रं तत्र तत्र निवासिनाम् । मोक्षार्थं कृपया देवः क्षेत्रं कल्पितवान्प्रभुः

နေရာတိုင်း၌ ထိုနေရာ၏နေထိုင်သူတို့အတွက် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော က္ရှೇತ್ರ ရှိ၏။ မောက္ခအတွက် ကရုဏာတော်ဖြင့် အရှင်သည် ထိုသန့်မြတ်က္ရှೇತ್ರများကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 4

परिग्रहादृषीणां च देवानां परिग्रहात् । स्वयंभूतान्यथान्यानि लोकरक्षार्थमेव हि

ဧကန်အားဖြင့် ရှင်ရသီတို့အား ပေးအပ်သော အလှူအတန်းများနှင့် နတ်တို့အား ပေးအပ်သော အခွင့်အာဏာများကြောင့်၊ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် အခြားသတ်မှတ်နည်းလမ်းများဖြင့် အမျိုးမျိုးသော စီမံချက်များ ပေါ်ပေါက်လာကာ၊ လောကတို့ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန်သာ ဖြစ်၏။

Verse 5

तीर्थे क्षेत्रे सदाकार्यं स्नानदानजपादिकम् । अन्यथा रोगदारिद्र य्मूकत्वाद्याप्नुयान्नरः

တီရ္ထ (tīrtha) နှင့် က္ရှೇತ್ರ (kṣetra) အဖြစ် သန့်ရှင်းမြတ်သောနေရာတို့တွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရဇပ (japa) ပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကာရိယာများကို အမြဲပြုလုပ်သင့်သည်။ မဟုတ်လျှင် ရောဂါ၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ စကားမပြောနိုင်ခြင်း စသည့် ဒုက္ခများကို လူသည် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

Verse 6

अथास्मिन्भारते वर्षे प्राप्नोति मरणं नरः । स्वयंभूस्थानवासेन पुनर्मानुष्यमाप्नुयात्

ယခု ဗာရတ (Bhārata) မြေတွင် လူတစ်ဦး သေဆုံးလျှင်၊ သီဝ၏ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော အဘိဓာန်ဖြစ်သည့် စွဝယမ္ဘူ-သ္ထာန (Svayambhū-sthāna) တွင် နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် လူ့ဘဝကို ထပ်မံရရှိကာ၊ ထပ်မံသော သာသနာရေးကြိုးပမ်းမှုအတွက် သင့်လျော်သော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားသည်။

Verse 7

क्षेत्रे पापस्य करणं दृढं भवति भूसुराः । पुण्यक्षेत्रे निवासे हि पापमण्वपि नाचरेत्

အို ဘုသုရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ သန့်ရှင်းသော က္ရှೇತ್ರတွင် အပြစ်လုပ်ခြင်းသည် ခိုင်မာစွာ ချည်နှောင်သော အပြစ်ဒဏ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ပုဏ္ယက္ရှೇತ್ರ (ကုသိုလ်မြေ) တွင် နေထိုင်စဉ် အပြစ်ကို အနည်းငယ်မျှ မကျူးလွန်သင့်။

Verse 8

येन केनाप्युपायेन पुण्यक्षेत्रे वसेन्नरः । सिंधोः शतनदीतीरे संति क्षेत्राण्यनेकशः

မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို လူသည် ပုဏ္ယက္ရှೇತ್ರ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးဒေသ) တွင် နေထိုင်သင့်သည်။ စိန္ဓု (Sindhu) မြစ်ကမ်း၊ သတနဒီ-တီရ (Śatanadī-tīra) တွင် ထိုကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းက္ရှೇತ್ರများ များစွာ ရှိသည်။

Verse 9

सरस्वती नदी पुण्या प्रोक्ता षष्टिमुखा तथा । तत्तत्तीरे वसेत्प्राज्ञः क्रमाद्ब्रह्मपदं लभेत्

သန့်ရှင်းမြတ်သော စရஸဝတီမြစ်သည် အလွန်ကောင်းကျိုးပေးသော မြစ်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ “ပါးစပ်” ခြောက်ဆယ် (ခွဲစီးရေကြောင်းများ) ရှိသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ထို၏ ကမ်းရိုးတန်းများ၌ အစဉ်လိုက် နေထိုင်သည့် ပညာရှိသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘြဟ္မပဒ (လွတ်မြောက်ရာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်) ကို ရရှိမည်။

Verse 10

हिमवद्गिरिजा गंगा पुण्या शतमुखा नदी । तत्तीरे चैव काश्यादिपुण्यक्षेत्राण्यनेकशः

ဟိမဝတ်တောင်မှ မွေးဖွားသော ဂင်္ဂါမြစ်သည် အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ ရေစီးကြောင်း တစ်ရာမျက်နှာရှိသော မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်ကမ်းတလျှောက်တွင် ကာရှီမှစ၍ ကုသိုလ်နှင့် သန့်စင်မှု ပေးသော ပုဏ္ဏကေတ္တရာများ များစွာ ရှိ၏။

Verse 11

तत्र तीरं प्रशस्तं हि मृगे मृगबृहस्पतौ । शोणभद्रो दशमुखः पुण्योभीष्टफलप्रदः

ထိုနေရာ၌ မೃဂ ရာသီနှင့် မೃဂ-ဗြဟ္စပတိ နက္ခတ်တို့နှင့် ဆက်နွယ်သော အလွန်ချီးမွမ်းခံရသည့် သန့်ရှင်းသော မြစ်ကမ်းရှိသည်။ ထိုပုဏ္ဏားမြေ—ရှိုဏဘဒြာ «မျက်နှာဆယ်ပါး»—သည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်တရားဖြစ်၍ ဘုရားရှီဝကို ဆည်းကပ်သူတို့လိုသော အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 12

तत्र स्नानोपवासेन पदं वैनायकं लभेत् । चतुर्वींशमुखा पुण्या नर्मदा च महानदी

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ဝိုင်နာယက (သခင် ဂဏေရှ) နှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသည့် အဆင့်ကို ရရှိနိုင်သည်။ သန့်ရှင်းသော နర్మဒါ မြစ်ကြီးသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်တရားဖြစ်ပြီး «မျက်နှာနှစ်ဆယ့်လေးပါး» ဟု ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 13

तस्यां स्नानेन वासेन पदं वैष्णवमाप्नुयात् । तमसा द्वादशमुखा रेवा दशमुखा नदी

သူမ၏ရေတွင် ရေချိုးခြင်းနှင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ဝိုင်ෂ္ဏဝ အဆင့် (ဗိဿနု၏ ကောင်းချီးရသော လောက) ကို ရောက်နိုင်သည်။ တမသာ မြစ်ကို «မျက်နှာတစ်ဆယ့်နှစ်ပါး» ဟု ဆိုကြပြီး၊ ရေဝါ (နర్మဒါ) ကို «မျက်နှာဆယ်ပါး» ရှိသော မြစ်ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 14

गोदावरी महापुण्या ब्रह्मगोवधनाशिनी । एकविंशमुखा प्रोक्ता रुद्र लोकप्रदायिनी

ဂိုဒாவရီမြစ်သည် အလွန်မြတ်သော ပုဏ္ဏမြစ်ဖြစ်၍ ဗြဟ္မဏသတ်မှုနှင့် နွားသတ်မှု၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ၎င်းကို «မျက်နှာနှစ်ဆယ့်တစ်ပါး» ဟု ဆိုကြပြီး ရုဒြလောက (သီဝ၏ အဘောဒ်) ကို ပေးအပ်တော်မူသည်။

Verse 15

कृष्णवेणी पुण्यनदी सर्वपापक्षयावहा । साष्टादशमुखाप्रोक्ता विष्णुलोकप्रदायिनी

ကృష్ణဝေဏီမြစ်သည် ပုဏ္ဏမြစ်ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ချေဖျက်သယ်ဆောင်သည်။ ၎င်းကို «မျက်နှာတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး» ဟု ကြေညာထားပြီး ဗိဿနုလောက (ဗိဿနု၏ ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ပေးအပ်သည်။

Verse 16

तुंगभद्रा दशमुखा ब्रह्मलोकप्रदायिनी । सुवर्णमुखरी पुण्या प्रोक्ता नवमुखा तथा

တုင်္ဂဘဒ္ရာမြစ်ကို «ပါးစပ်ဆယ်ပါး» ဟု ဆိုကြပြီး ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်စေတတ်၏။ သုဝဏ္ဏမုခရီဟူသော သန့်ရှင်းမြစ်ကိုလည်း «ပါးစပ်ကိုးပါး» ဟု ထင်ရှားစွာ ကြေညာထားသည်။

Verse 17

तत्रैव सुप्रजायंते ब्रह्मलोकच्युतास्तथा । सरस्वती च पंपा च कन्याश्वेतनदी शुभा

အဲဒီနေရာတင်ပင် ဗြဟ္မလောကမှ ကျဆင်းခဲ့သူတို့သည် အလွန်မင်္ဂလာရှိစွာ ပြန်လည်မွေးဖွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် သန့်ရှင်းသော မြစ်များဖြစ်သည့် သရஸဝတီ၊ ပမ္ပာ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ကညာ-ရှွေတနဒီ တို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 18

एतासां तीरवासेन इंद्र लोकमवाप्नुयात् । सह्याद्रि जा महापुण्या कावेरीति महानदी

ဤသန့်ရှင်းသော ရေများ၏ ကမ်းပါးတွင် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ဣန္ဒြလောက (သုဂတိ) ကို ရောက်နိုင်သည်။ သဟျာဒြိ တောင်တန်းမှ မွေးဖွားလာသော အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးမြတ်သည့် မြစ်မဟာကို ကာဝေရီ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 19

सप्तविंशमुखा प्रोक्ता सर्वाभीष्टं प्रदायिनी । तत्तीराः स्वर्गदाश्चैव ब्रह्मविष्णुपदप्रदाः

သူမကို မျက်နှာ (အင်္ဂါရပ်) ၂၇ မျိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကမ်းပါးရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးသနားသကဲ့သို့၊ ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿနု ရရှိသည့် မြင့်မြတ်သော အဆင့်ကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

Verse 20

शिवलोकप्रदा शैवास्तथाऽभीष्टफलप्रदाः । नैमिषे बदरे स्नायान्मेषगे च गुरौ रवौ

ဤရှైవ ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်များသည် ရှိဝလောကကို ပေးသနားသကဲ့သို့၊ လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ၏ အကျိုးကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။ နိုင်မိဿနှင့် ဘဒရီတွင် ရေချိုးရမည်၊ ထို့ပြင် နေမင်း မေဿ (Aries) သို့ ဝင်ချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ ကြာသပတေးနှင့် တိုက်ဆိုင်သော တနင်္ဂနွေနေ့တွင်လည်းကောင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 21

ब्रह्मलोकप्रदं विद्यात्ततः पूजादिकं तथा । सिंधुनद्यां तथा स्नानं सिंहे कर्कटगे रवौ

ဤသို့သော ပူဇော်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော အခမ်းအနားများသည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်စေတတ်ကြောင်း သိမှတ်ပါ။ ထို့အတူ နေသည် သိင်္ဟရာသီ၌ ရှိ၍ (လ) သည် ကရကဋရာသီ၌ ရှိသောအခါ စင်ဓုမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းသည် အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးမားသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 22

केदारोदकपानं च स्नानं च ज्ञानदं विदुः । गोदावर्यां सिंहमासे स्नायात्सिंहबृहस्पतौ

ပညာရှိတို့သည် ကေဒါရ၏ သန့်ရှင်းသော ရေကို သောက်ခြင်းနှင့် (ထိုရေ၌) ရေချိုးခြင်းတို့သည် ဉာဏ်သိမြင်မှုကို ပေးတတ်ကြောင်း သိကြသည်။ ထို့အတူ သိင်္ဟလ (Leo) လတွင် ဂోదာဝရီမြစ်၌ ရေချိုးသင့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဗြဟ္စပတိ (Jupiter) သည် သိင်္ဟရာသီ၌ ရှိသောအခါ အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးမားသည်။

Verse 23

शिवलोकप्रदमिति शिवेनोक्तं तथा पुरा । यमुनाशोणयोः स्नायाद्गुरौ कन्यागते रवौ

ထို့ကြောင့် ရှေးကာလ၌ သခင်ရှီဝက ဤအရာသည် ရှီဝလောကကို ပေးအပ်တတ်သည်ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဗြဟ္စပတိသည် ကန်ယာရာသီ၌ ရှိပြီး နေသည် ကန်ယာရာသီသို့ ဝင်သောအခါ ယမုနာနှင့် ရှိုးဏာတို့ ဆုံရာ၌ ရေချိုးသင့်သည်—ဤကဲ့သို့သော ကုသိုလ်သည် ဝိညာဉ်ကို ရှီဝ၏ နိဗ္ဗာန်သို့ ဦးတည်စေသည်ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 24

धर्मलोके दंतिलोके महाभोगप्रदं विदुः । कावेर्यां च तथास्नायात्तुलागे तु रवौ गुरौ

ဓမ္မလောကနှင့် ဒန္တိလောက၌ ပြုသော သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်းနှင့် ဝရတအကျင့်တို့သည် ကြီးမားသော ဘောဂသုခနှင့် မင်္ဂလာဖလကို ပေးတတ်ကြောင်း သူတို့က ကြေညာကြသည်။ ထို့အတူ ကာဝေရီမြစ်၌လည်း ရေချိုးသင့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နေမင်းနှင့် ဂုရု(ဗြဟ္စပတိ) တူလာရာသီ၌ ရှိချိန်တွင် ရေချိုးလျှင် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သည်။

Verse 25

विष्णोर्वचनमाहात्म्यात्सर्वाभीष्टप्रदं विदुः । वृश्चिके मासि संप्राप्ते तथार्के गुरुवृश्चिके

ဗိဿဏု၏ ဝचन၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ၎င်းသည် ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ပေးအပ်နိုင်သော အရာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝೃశ္စိကလ (ဗြိစ္စိက) လရောက်လာ၍ နေမင်းနှင့် ဂုရု(ဗြဟ္စပတိ) တို့လည်း ဝೃశ္စိက၌ ရှိချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 26

नर्मदायां नदीस्नानाद्विष्णुलोकमवाप्नुयात् । सुवर्णमुखरीस्नानं चापगे च गुरौ रवौ

နർമဒါမြစ်၌ ရေချိုးလျှင် ဗိဿနု၏ ကောင်းကင်ဘုံ (Viṣṇu-loka) ကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သုဝဏ္ဏမုခရီ၌လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော မြစ် (ဂင်္ဂါ) ၌လည်းကောင်း—အထူးသဖြင့် ကြာသပတေးနေ့ (ဂုရုနေ့) နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ (ရဝိနေ့) တွင် ရေချိုးလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ပုဏ္ဏာဖလကို ရရှိသည်။

Verse 27

शिवलोकप्रदमिति ब्राह्मणो वचनं यथा । मृगमासि तथा स्नायाज्जाह्नव्यां मृगगे गुरौ

ဗြာဟ္မဏ၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း “ရှီဝ၏ လောက (Śiva-loka) ကို ပေးတတ်သော အကျိုး” ဟု ဆိုသကဲ့သို့—နေမင်းသည် မೃဂ (Mṛga) တွင် ရောက်နေချိန်၊ လမင်းသည် မೃဂ တွင် ရောက်သော ကြာသပတေးနေ့၌ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်၌ ရေချိုးသင့်သည်။ ထိုသို့ကျင့်ခြင်းသည် ဘက္တ၏ ခရီးကို Śiva-loka သို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 28

शिवलोकप्रदमिति ब्रह्मणो वचनं यथा । ब्रह्मविष्ण्वोः पदे भुक्त्वा तदंते ज्ञानमाप्नुयात्

ဗြဟ္မာ၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း “Śiva-loka ကို ပေးတတ်သော အရာ” ဟု ဆိုသကဲ့သို့—ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနု၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ခံစားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်စေသော အမှန်တရား ဉာဏ် (jñāna) ကို ရရှိမည်။ ရှီဝ၏ ကရုဏာသည် ကောင်းကင်ဘုံသာမက ချုပ်နှောင်မှုကို ကျော်လွန်စေသော ဉာဏ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

Verse 29

गंगायां माघमासे तु तथाकुंभगते रवौ । श्राद्धं वा पिंडदानं वा तिलोदकमथापिवा

ဂင်္ဂါမြစ်၌ အထူးသဖြင့် မာဃလတွင်လည်းကောင်း၊ နေမင်းက ကုಂಭ (Aquarius) ရာသီသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါလည်းကောင်း၊ ရှရဒ္ဓ ပြုခြင်းဖြစ်စေ၊ ပိဏ္ဍ ဒါန ပူဇော်ခြင်းဖြစ်စေ၊ သီလောဒက (နှမ်းရေ) လောင်းလှူခြင်းဖြစ်စေ—ဤအမှုများသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်၏။

Verse 30

वंशद्वयपितृणां च कुलकोट्युद्धरं विदुः । कृष्णवेण्यां प्रशंसंति मीनगे च गुरौ रवौ

ပညာရှိတို့က ဤအမှုကို မျိုးရိုးနှစ်ဖက်၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို မြှောက်တင်ပေးနိုင်ပြီး မိသားစုကောဋိများစွာကို ကယ်တင်မြှောက်ပေးသော နည်းလမ်းဟု ဆိုကြသည်။ လမင်းက ကృష్ణာ-ဝေဏီ၌ ရှိသည့်အခါ၊ နေမင်းက မီန (Pisces) ရာသီ၌ ရှိပြီး ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) က မိမိရာသီ၌ တည်နေသည့်အခါ အထူးချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 31

तत्तत्तीर्थे च तन्मासि स्नानमिंद्र पदप्रदम् । गंगां वा सह्यजां वापि समाश्रित्य वसेद्बुधः

သင့်လျော်သော တီရ္ထ (tīrtha) တွင် သင့်လျော်သော သန့်ရှင်းလအတွင်း ရေချိုးခြင်းသည် အိန္ဒြာ၏ အဆင့်ကို ပေးတတ်သည်။ ပညာရှိသော သီဝဘက်တသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း သို့မဟုတ် စဟျာတောင်မှ မွေးဖွားသော မြစ်ကမ်းကို အားကိုး၍ စည်းကမ်းတကျ ဘုရားပူဇော်ကာ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 32

तत्कालकृतपापस्य क्षयो भवति निश्चितम् । रुद्र लोकप्रदान्येव संति क्षेत्राण्यनेकशः

အဲဒီအချိန်အထိ ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်တို့၏ ပျက်ကွယ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် သေချာသည်။ အမှန်ပင် ရုဒြာလောက (Rudra-loka) ကို ပေးတတ်သော က္ရှೇತ್ರ (kṣetra) များ အများအပြား ရှိသည်။

Verse 33

ताम्रपर्णी वेगवती ब्रह्मलोकफलप्रदे । तयोस्तीरे हि संत्येव क्षेत्राणि स्वर्गदानि च

တမ်းရပဏီ (Tāmraparṇī) နှင့် ဝေဂဝတီ (Vegavatī) မြစ်တို့သည် ဗြဟ္မလောက (Brahmaloka) ရောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ထိုမြစ်နှစ်စင်း၏ ကမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးသော က္ရှೇತ್ರ (kṣetra) များ ရှိနေသည်။

Verse 34

संति क्षेत्राणि तन्मध्ये पुण्यदानि च भूरिशः । तत्र तत्र वसन्प्राज्ञस्तादृशं च फलं लभेत्

ထိုအတွင်း၌ ဘုရားဖူးကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) များစွာ ရှိ၍ ကုသိုလ်ကို အလွန်ပေါများစွာ ပေးတတ်၏။ ထိုနေရာနေရာတွင် နေထိုင်သော ပညာရှိသည် ထိုကဲ့သို့သော သင့်လျော်ရာ အကျိုးကို၊ က္ဋေရာ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် စည်းကမ်းအတိုင်း ရရှိမည်။

Verse 35

सदाचारेण सद्वृत्त्या सदा भावनयापि च । वसेद्दयालुः प्राज्ञो वै नान्यथा तत्फलं लभेत्

ကောင်းမွန်သော အကျင့်အကြံ၊ မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော စိတ်ကူးဆင်ခြင်မှုတို့ဖြင့် မေတ္တာရှိ၍ ပညာရှိသူသည် နေထိုင်သင့်၏။ အခြားနည်းဖြင့် ထိုဝိညာဉ်ရေး အကျိုးကို မရနိုင်။

Verse 36

पुण्यक्षेत्रे कृतं पुण्यं बहुधा ऋद्धिमृच्छति । पुण्यक्षेत्रे कृतं पापं महदण्वपि जायते

ပုဏ္ဏကွင်း (ပုဏ္ယက்ஷೇತ್ರ) တွင် ပြုသော ကုသိုလ်သည် အမျိုးမျိုး တိုးပွား၍ ကြီးထွား၏။ ထိုကဲ့သို့ပင် ပုဏ္ယကွင်းတွင် ပြုသော အပြစ်သည် အနည်းငယ်ပင် ဖြစ်စေ ကြီးမားလာ၏။

Verse 37

तत्कालं जीवनार्थश्चेत्पुण्येन क्षयमेष्यति । पुण्यमैश्वर्यदं प्राहुः कायिकं वाचिकं तथा

လက်ရှိခဏတာအတွက်သာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ရှာဖွေမည်ဆိုလျှင် ထိုဘဝသည် ကုသိုလ်တင်သာဖြင့်ပင် ကုန်ခမ်းသွားတတ်၏။ ပညာရှိတို့က ကုသိုလ်သည် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး ကိုယ်ဖြင့်ပြုသော်လည်းကောင်း၊ နှုတ်ဖြင့်ပြုသော်လည်းကောင်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 38

मानसं च तथा पापं तादृशं नाशयेद्द्विजाः । मानसं वज्रलेपं तु कल्पकल्पानुगं तथा

ဒွိဇာတို့အို၊ အပြင်ပန်းအပြစ်ကို ဖျက်သကဲ့သို့ စိတ်အတွင်းရှိ အပြစ်(ပာပ)လည်း ဖျက်နိုင်၏။ သို့သော် ကာလကာလအနှံ့ တင်းကျပ်ကပ်ကပ် ဖြစ်လာသော စိတ်၏ “ဝဇ္ရလေပ” (စိန်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အလွှာ) ကိုမူ ရှိဝဘက်သို့ ဦးတည်သော အကျင့်သဘောနှင့် ကရုဏာတော်ကို ဆက်လက်တည်ကြည်စွာ အားထုတ်မှသာ ပျော်လျော့နိုင်၏။

Verse 39

ध्यानादेव हि तन्नश्येन्नान्यथा नाशमृच्छति । वाचिकं जपजालेन कायिकं कायशोषणात्

အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းသည် သမาธိ/ဓျာနဖြင့်သာ ပျက်စီးနိုင်ပြီး၊ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် မဆုံးခန်းတိုင်နိုင်။ စကားဖြင့် ဖြစ်သော အပြစ်သည် မန္တန်ဇပ (japa) အစုအဝေးဖြင့် ပျောက်ကင်းပြီး၊ ကိုယ်ကာယဖြင့် ဖြစ်သော အပြစ်သည် တပဿ (tapas) ဟူသော ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်း၍ ခြောက်သွေ့စေသည့် အကျင့်တရားဖြင့် ပျက်စီးသည်။

Verse 40

दानाद्धनकृतं नश्येन्नाऽन्यथाकल्पकोटिभिः । क्वचित्पापेन पुण्यं च वृद्धिपूर्वेण नश्यति

စုဆောင်းထားသော ငွေကြေးဥစ္စာသည် ဒါန (dāna) ပေးကမ်းခြင်းဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ကုန်ခမ်းသွားပြီး၊ ကလ္ပသန်းပေါင်းများစွာ ကြာသော်လည်း အခြားနည်းဖြင့် မကုန်ခမ်းနိုင်။ သို့သော် အချို့အခါတွင် ကုသိုလ် (puṇya) ပင်လည်း အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးတတ်ပြီး၊ အရင်က တိုးပွားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 41

बीजांशश्चैव वृद्ध्यंशो भोगांशः पुण्यपापयोः । ज्ञाननाश्यो हि बीजांशो वृद्धिरुक्तप्रकारतः

ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်တို့တွင် «မျိုးစေ့အပိုင်း», «တိုးပွားအပိုင်း», «ခံစားရမည့်အပိုင်း» ဟူ၍ အပိုင်းသုံးမျိုးရှိသည်။ «မျိုးစေ့အပိုင်း» သည် လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ် (jñāna) ဖြင့် ပျက်စီးပြီး၊ «တိုးပွားအပိုင်း» သည် အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 42

भोगांशो भोगनाश्यस्तु नान्यथा पुण्यकोटिभिः । बीजप्ररोहे नष्टे तु शेषो भोगाय कल्पते

အတွေ့အကြုံအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီးသော ကမ္မ၏ အစိတ်အပိုင်း (ဘောဂ) သည် အတွေ့အကြုံခံစားခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးနိုင်သည်။ ကုဋေကုဋေသော ကုသိုလ်များဖြင့်ပင် အခြားနည်းဖြင့် မကုန်ဆုံးနိုင်။ သို့ရာတွင် ကမ္မ၏ မျိုးစေ့–အပင်ပေါက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လျှင် ကျန်ရှိသမျှသည် နောက်ထပ်ချည်နှောင်မှု မဖြစ်စေဘဲ ဘောဂအကျန်အဖြစ်သာ သုံးစွဲခံစားရန် ဖြစ်လာသည်။

Verse 43

देवानां पूजया चैव ब्रह्मणानां च दानतः । तपोधिक्याच्च कालेन भोगः सह्यो भवेन्नृणाम् । तस्मात्पापमकृत्वैव वस्तव्यं सुखमिच्छता

ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါနပြုခြင်း၊ အချိန်ကြာလာသဖြင့် တပဿ (တပ) တိုးပွားလာခြင်းတို့ကြောင့် လူတို့အတွက် လောကီဘောဂများကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်သော သုခကို လိုလားသူသည် အပြစ်မပြုဘဲ နေထိုင်သင့်သည်။