Munipraśna-varṇana (Description of the Sages’ Inquiry)

Verse 1

इति श्रीशैवेमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां मुनिप्रश्नवर्णनो नाम प्रथमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော ရှೈဝ မဟာပုရာဏ (ရှီဝပုရာဏ) အတွင်းရှိ ဝိဒ္ယေရှ္ဝရ သံဟိတာ၌ «မုနိတို့၏ မေးခွန်းများကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ပထမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 2

मुनयः शंसितात्मानस्सत्यव्रतपरायणाः । महौजसो महाभागा महासत्रं वितेनिरे

မုနိတို့သည် ချီးမွမ်းထိုက်သော စိတ်နှလုံးနှင့် စည်းကမ်းတကျ ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်၍ သစ္စာဝရတ (အမှန်တရား၏ ကတိ) ကို အားထားကြသည်။ ဝိညာဉ်တောက်ပမှု အလွန်ပြင်းထန်၍ ကံကောင်းကြီးသူ မုနိကြီးများသည် မဟာသတ္တရ (mahāsatra) အကြီးမားဆုံး ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို စတင်ကျင်းပကြ၏။

Verse 3

तत्र सत्रं समाकर्ण्य व्यासशिष्यो महामुनिः । आजगाम मुनीन्द्र ष्टुं सूतः पौराणिकोत्तमः

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော စတြ (satra) ယဇ္ဉပူဇာ ကျင်းပနေကြောင်း ကြားသိသဖြင့်၊ ဗျာသ၏ တပည့် မဟာမုနိဖြစ်သော ပုရာဏကထာပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး စူတသည် မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့ကို တွေ့မြင်ရန် ရောက်လာ하였다။

Verse 4

तं दृष्ट्वा सूतमायांतं हर्षिता मुनयस्तदा । चेतसा सुप्रसन्नेन पूजां चक्रुर्यथाविधि

စူတ ရောက်လာသည်ကို မြင်ကြသော် မုနိတို့သည် ထိုခဏ၌ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ စိတ်နှလုံး အလွန်ပင် ကြည်နူးသန့်ရှင်း၍ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သူ့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြ하였다။

Verse 5

ततो विनयसंयुक्ता प्रोचुः सांजलयश्च ते । सुप्रसन्ना महात्मानः स्तुतिं कृत्वायथाविधि

ထို့နောက် သူတို့သည် နှိမ့်ချမှုနှင့် ပြည့်စုံ၍ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ပြောကြားလေ၏။ ထိုမဟာအတ္တမများသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြပြီး ထုံးတမ်းအတိုင်း ချီးမွမ်းစတုတိကို ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 6

रोमहर्षण सर्वज्ञ भवान्वै भाग्यगौरवात् । पुराणविद्यामखिलां व्यासात्प्रत्यर्थमीयिवान्

အို ရောမဟർഷဏ၊ အို အရာရာသိသူ၊ သင်၏ ကံကောင်းခြင်း၏ တောက်ပမှုကြောင့် ဗျာသထံမှ ပုရာဏဗိဒ္ယာ အကုန်လုံးကို အဓိပ္ပါယ်မှန်ကန်စွာနှင့်တကွ သင် ရရှိခဲ့လေပြီ။

Verse 7

तस्मादाश्चर्य्यभूतानां कथानां त्वं हि भाजनम् । रत्नानामुरुसाराणां रत्नाकर इवार्णवः

ထို့ကြောင့် အံ့ဩဖွယ် သာသနာတရားကഥာများ၏ ထိုက်တန်သော ခံကန်တစ်ခုသည် သင်ပင် ဖြစ်၏—ရတနာများ၏ သိုက်တော်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့၊ အနှစ်သာရကြီးမား၍ မြတ်သော ရတနာများကို အတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသကဲ့သို့။

Verse 8

यच्च भूतं च भव्यं च यच्चान्यद्वस्तु वर्तते । न त्वयाऽविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु विद्यते

ဖြစ်ခဲ့သမျှ၊ ဖြစ်လာမည့်အရာများနှင့် အခြားရှိနေသမျှအရာအားလုံး—လောကသုံးပါးအတွင်း သခင်ရှီဝ မဟာဒေဝ မသိသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။

Verse 9

त्वं मद्दिष्टवशादस्य दर्शनार्थमिहागतः । कुर्वन्किमपि नः श्रेयो न वृथा गंतुमर्हसि

ငါ၏အမိန့်အတိုင်း သူ၏ ဒർശန (darśana) ကိုမြင်ရန် ဤနေရာသို့ သင်လာပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ ငါတို့အတွက် အကျိုးကောင်းအမှန်ကို ဖြစ်စေမည့် အရာတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်ပါ; အလဟသ မပြန်သင့်ပါ။

Verse 10

तत्त्वं श्रुतं स्म नः सर्वं पूर्वमेव शुभाशुभम् । न तृप्तिमधिगच्छामः श्रवणेच्छा मुहुर्मुहुः

ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုတို့အကြောင်း အမှန်တရားအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ယခင်ကတည်းက ကြားနာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မပြည့်ဝသေးပါ; ထပ်ခါထပ်ခါ နားထောင်လိုသော ဆန္ဒသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 11

इदानीमेकमेवास्ति श्रोतव्यं सूत सन्मते । तद्र हस्यमपि ब्रूहि यदि तेऽनुग्रहो भवेत्

ယခုအခါ အမှန်တကယ် နားထောင်သင့်သည့် အရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိပါသည်၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော စူတာရေ။ သင်၏ကရုဏာ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ရှိလျှင် ထိုလျှို့ဝှက်သော သင်ကြားချက်ကိုလည်း ပြောကြားပါ။

Verse 12

प्राप्ते कलियुगे घोरे नराः पुण्यविवर्जिताः । दुराचाररताः सर्वे सत्यवार्तापराङ्मुखाः

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ လူတို့သည် ကုသိုလ်ကံမဲ့လာကြသည်။ အားလုံး မကောင်းသော အကျင့်ကို နှစ်သက်၍ အမှန်တရားပြောဆိုခြင်းမှ လှည့်ကွာသွားကြသည်။

Verse 13

परापवादनिरताः परद्र व्याभिलाषिणः । परस्त्रीसक्तमनसः परहिंसापरायणाः

သူတို့သည် အမြဲတမ်း အခြားသူများကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၌ မူးမောနေကြပြီး၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လိုချင်တပ်မက်ကြသည်။ စိတ်သည် အခြားသူ၏ ဇနီးမယားတို့၌ ကပ်ငြိနေပြီး၊ အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်း၌ အားထုတ်ကြသည်။

Verse 14

देहात्मदृष्टया मूढा नास्तिकाः पशुबुद्धयः । मातृपितृकृतद्वेषाः स्त्रीदेवाः कामकिंकराः

ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ အတ္တဟု မြင်မြင့်မောဟဖြင့် မယုံကြည်သူများ ဖြစ်လာကာ တိရစ္ဆာန်သဘော ဉာဏ်ရှိကြသည်။ မိဘကိုတောင် မုန်းတီး၍ မိန်းမကို ‘ဘုရား’ ဟု ထင်ကာ ကာမတဏှာ၏ ကျွန်ဖြစ်ကြသည်။

Verse 15

विप्रा लोभग्रहग्रस्ता वेदविक्रयजीविनः । धनार्जनार्थमभ्यस्तविद्या मदविमोहिताः

ဗြာဟ္မဏများသည် လောဘ၏ဖမ်းဆီးမှုအောက်တွင် ကျရောက်ကာ ဝေဒကို ရောင်းချ၍ အသက်မွေးကြသည်။ ငွေကြေးရရှိရေးအတွက်သာ ပညာကို လေ့လာပြီး မာနနှင့် မူးယစ်သဘောကြောင့် မှန်ကန်သော ခွဲခြားသိမြင်မှုကို ဆုံးရှုံးကြသည်။

Verse 16

त्यक्तस्वजातिकर्माणः प्रायशःपरवंचकाः । त्रिकालसंध्यया हीना ब्रह्मबोधविवर्जिताः

သူတို့သည် မိမိအဆင့်အတန်းနှင့် အကျင့်ဝတ်အလိုက် တာဝန်များကို စွန့်ပစ်ကာ အများအားဖြင့် အခြားသူများကို လှည့်ဖြားသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ဆန္ဓျာဝန္ဒနာကို မပြုကြသဖြင့် ဗြဟ္မဘောဓ—အမှန်တကယ်သော ဝိညာဉ်ပညာ၏ နိုးကြားမှုမှ ကင်းဝေးနေကြသည်။

Verse 17

अदयाः पंडितं मन्यास्स्वाचारव्रतलोपकाः । कृष्युद्यमरताः क्रूरस्वभावा मलिनाशयाः

“သူတို့သည် ကရုဏာမရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ပညာရှိဟု ထင်မြင်ကြသည်။ မှန်ကန်သော အကျင့်နှင့် သာသနာဝရတများကို စွန့်ပစ်၍ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် လောကီကြိုးပမ်းမှုတို့တွင်သာ မူးမောကာ သဘောထားကြမ်းတမ်း၍ အတွင်းစိတ် မသန့်ရှင်းကြသည်။”

Verse 18

क्षत्रियाश्च तथा सर्वे स्वधर्मत्यागशीलिनः । असत्संगाः पापरता व्यभिचारपरायणाः

က்ஷတ္ရိယတို့လည်း အားလုံးပင် မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော သွားရာဓမ္မကို စွန့်လွှတ်လိုစိတ် ဖြစ်လာကြ၏။ မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်း၍ အပြစ်ကို နှစ်သက်ကာ မသမာမှုနှင့် သစ္စာဖောက်မှု၌ မျက်နှာမူနေကြ၏။

Verse 19

अशूरा अरणप्रीताः पलायनपरायणाः । कुचौरवृत्तयः शूद्रा ः कामकिंकरचेतसः

သူတို့သည် ရဲရင့်စိတ်မရှိ၊ တောတောင်နှင့် အ乱အဆင်ကို နှစ်သက်ကာ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးလိုစိတ်သာရှိ၏။ ခိုးယူသေးငယ်မှုဖြင့် အသက်မွေးကြပြီး—ရှုဒ္ဒရအဖြစ် မွေးဖွားသော်လည်း—စိတ်သည် ကာမတဏှာ၏ ကျွန်ဖြစ်သွားကြ၏။

Verse 20

शस्त्रास्त्रविद्यया हीना धेनुविप्रावनोज्झिताः । शरण्यावनहीनाश्च कामिन्यूतिमृगास्सदा

လက်နက်နှင့် ပစ်ခတ်လက်နက်တို့၏ ပညာမရှိ၊ နွားနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုမှ ကင်းလွတ်၊ ထို့ပြင် ခိုလှုံရာ သို့မဟုတ် တောအရိပ်အာရုံမရှိကြသဖြင့်—သူတို့သည် အမြဲတမ်း သမင်ကဲ့သို့ မငြိမ်မသက်၊ ကာမတဏှာက မောင်းနှင်၍ အာရုံဝတ္ထုတို့နောက်သို့ အုပ်စုလိုက် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

Verse 21

प्रजापालनसद्धर्मविहीना भोगतत्पराः । प्रजासंहारका दुष्टा जीवहिंसाकरा मुदा

ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် သဒ္ဓမ္မမှ ကင်းလွတ်၍ သူတို့သည် ပျော်ပါးခြင်းသာကို အလွန်လိုလားလာကြသည်။ သဘောဆိုးသောသူများဖြစ်၍ ပြည်သူကို ပျက်စီးစေကာ၊ ထိုအမှု၌ ပျော်ရွှင်လျက် သက်ရှိတို့အပေါ် အကြမ်းဖက်မှုကို ပြုကြသည်။

Verse 22

वैश्याः संस्कारहीनास्ते स्वधर्मत्यागशीलिनः । कुपथाः स्वार्जनरतास्तुलाकर्मकुवृत्तयः

ဝိုင်ရှျယ (ကုန်သည်) တို့သည် သန့်စင်သက္ကာရများကင်းမဲ့၍ မိမိ၏ သွေးသောက်ဓမ္မကို စွန့်ပစ်လိုစိတ်ရှိကြသည်။ မကောင်းသောလမ်းကိုလိုက်၍ ကိုယ်ကျိုးအတွက် စုဆောင်းခြင်းကိုနှစ်သက်ကာ ချိန်တွယ်ရောင်းဝယ်ရာတွင် မရိုးသားသောအကျင့်ကိုပြုကြသည်။

Verse 23

गुरुदेवद्विजातीनां भक्तिहीनाः कुबुद्धयः । अभोजितद्विजाः प्रायः कृपणा बद्धमुष्टयः

ဂုရု၊ ဒေဝတားနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့အပေါ် ဘက္တိမရှိသူတို့သည် အယူအဆမှားသော ဉာဏ်ရှိကြသည်။ အများအားဖြင့် ဒွိဇတို့ကို ဧည့်ခံမကျွေးမွေးကြဘဲ ကပ်စေးနည်း၍ စိတ်သေးကာ လက်မဖွင့်သူများဖြစ်ကြသည်။

Verse 24

कामिनीजारभावेषु सुरता मलिनाशयाः । लोभमोहविचेतस्काः पूर्तादिसुवृषोज्झिताः

သူတို့သည် ကာမလောကအကျင့်၌ ပျော်မွေ့၍ အခြားသူ၏ မိန်းမနှင့် ဆက်ဆံကြကာ အတွင်းစိတ် မသန့်ရှင်းကြသည်။ လောဘနှင့် မောဟကြောင့် စိတ်ကူးယဉ်လှုပ်ရှားပြီး ဒါနစသည့် အများပြည်သူအကျိုးပြု ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို စွန့်ပစ်ထားကြသည်။

Verse 25

तद्वच्छूद्रा श्च ये केचिद्ब्राह्मणाचारतत्पराः । उज्ज्वलाकृतयो मूढाः स्वधर्मत्यागशीलिनः

ထို့အတူ ဘြာဟ္မဏတို့၏ အကျင့်အကြံကို လိုက်နာရန် အလွန်စိတ်ဝင်စားသော ရှူဒြာအချို့လည်း ရှိသည်။ အပြင်ပန်းမှာ တောက်ပလှပသော်လည်း မောဟဖြစ်၍ မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မကို စွန့်ပစ်လိုစိတ်ရှိကြသည်။

Verse 26

कर्तारस्तपसां भूयो द्विजतेजोपहारकाः । शिश्वल्पमृत्युकाराश्च मंत्रोच्चारपरायणाः

သူတို့သည် တပ (austerities) များစွာကို ပြုလုပ်နိုင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ တေဇ (ဝိညာဉ်တောက်ပမှု) ကို တိုးပွားစေကြသည်။ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှုကို လျော့နည်းစေကြသည်။ ထို့ပြင် မန်တရားကို အမြဲတမ်း အသံထွက်ရွတ်ဆိုခြင်း၌ အလွန်အမင်း အပ်နှံနေကြသည်။

Verse 27

शालिग्रामशिलादीनां पूजकाहोमतत्पराः । प्रतिकूलविचाराश्च कुटिला द्विजदूषकाः

သူတို့သည် ရှာလိဂြာမ ကျောက်တုံးတို့နှင့် အလားတူ အရာများကို ပူဇော်ခြင်း၌ စိတ်အားထက်သန်ကြပြီး ဟောမ (homa) ယဇ္ဉာ၌လည်း အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ကြသည်။ သို့သော် အတွေးအခေါ်မှာ ဆန့်ကျင်၍ ရန်လိုကာ အကျင့်မှာ ကောက်ကွေ့ပြီး ဒွိဇတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကားကြသည်။

Verse 28

धनवंतः कुकर्म्माणो विद्यावन्तो विवादिनः । आख्यायोपासना धर्मवक्तारो धर्मलोपकाः

ဤခေတ်၌ ငွေကြေးချမ်းသာသူတို့သည် မကောင်းမှုများ၌ ပါဝင်လိမ့်မည်။ ပညာရှိတို့သည် အငြင်းပွားသူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ပုံပြင်ပြောခြင်းနှင့် အပြင်ပန်းပူဇော်မှုကိုသာ လိုက်စားသူတို့သည် ဓမ္မကို ပြောကြသော်လည်း ဓမ္မကျဆင်းစေသူတို့ပင် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 29

सुभूपाकृतयो दंभाः सुदातारो महामदाः । विप्रादीन्सेवकान्मत्वा मन्यमाना निजं प्रभुम्

မင်းကောင်းမင်းမြတ်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်သော ထိုလိမ်လည်သူတို့သည် ပြသနာမကင်းသော လှူဒါန်းမှုများကို ပြုသော်လည်း မာနကြီးစွာ မူးယစ်သွားကြသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြားသူများကိုပါ ကိုယ့်အမှုထမ်းဟု ထင်မှတ်ကာ ကိုယ်တိုင်ကို အရှင်ဟု ယူဆကြသည်။

Verse 30

स्वधर्मरहिता मूढाः संकराः क्रूरबुद्धयः । महाभिमानिनो नित्यं चतुर्वर्णविलोपकाः

မိမိ၏ သဝဓမ္မကို မရှိသူများ၊ မိုက်မဲသူများ၊ ရောနှောရှုပ်ထွေးသော အကျင့်ရှိသူများ၊ ကြမ်းတမ်းသော စိတ်ထားရှိသူများသည် အမြဲတမ်း အဟင်္ကာရကြီးမား၍ စတုဝဏ္ဏ အစဉ်အလာကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 31

सुकुलीनान्निजान्मत्वा चतुर्वर्णैर्विवर्तनाः । सर्ववर्णभ्रष्टकरा मूढास्सत्कर्मकारिणः

မျိုးရိုးကောင်းသူတို့ကို မိမိတို့၏ (မှန်ကန်သော) လူမျိုးဟု မှားယွင်းထင်မြင်သဖြင့် စတုဝဏ္ဏတို့သည် မိမိတို့၏ သင့်တော်သော အစဉ်အလာမှ လွဲချော်ကာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ထိုမိုက်မဲသူတို့သည် ကောင်းကင်္မဟု ထင်ရသော်လည်း ဝဏ္ဏအားလုံး၏ ကျဆင်းပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 32

स्त्रियश्च प्रायशो भ्रष्टा भर्त्रवज्ञानकारिकाः । श्वशुरद्रो हकारिण्यो निर्भया मलिनाशनाः

မိန်းမတို့သည် အများအားဖြင့် သီလကျင့်ဝတ်မှ လွဲချော်ကာ ခင်ပွန်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏။ ယောက္ခမကဲ့သို့ အကြီးအကဲတို့ကိုပါ ရန်လိုလာ၍ ထိန်းချုပ်မဲ့၊ အရှက်မဲ့ကာ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာ၍ အလှူအတန်းနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို ပယ်ချကြ၏။

Verse 33

कुहावभावनिरताः कुशीलास्स्मरविह्वलाः । जारसंगरता नित्यं स्वस्वामिविमुखास्तथा

သူတို့သည် လှည့်စားခြင်းနှင့် ဟန်ဆောင်ခြင်း၌ မျက်နှာမူကာ အကျင့်ပျက်စီး၍ ကာမတဏှာ၏ အပူကြောင့် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေကြ၏။ အမြဲတမ်း မတရားသော ဆက်ဆံရေးကို နှစ်သက်ကာ မိမိ၏ တရားဝင်ခင်ပွန်းနှင့် တာဝန်တို့မှ လှည့်ကွာကြ၏။

Verse 34

तनया मातृपित्रोश्च भक्तिहीना दुराशयाः । अविद्यापाठका नित्यं रोगग्रसितदेहकाः

သားသမီးတို့သည် မိခင်ဖခင်တို့အပေါ် ဘက္တိမရှိဘဲ မမှန်ကန်သော မျှော်လင့်ချက်များကို ကိုင်စွဲကြ၏။ သူတို့သည် အမြဲတမ်း အဝိဇ္ဇာသာဖြစ်သော ပညာကို လေ့လာနေကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရောဂါများက ဆက်တိုက်ဖိစီးနေ၏။

Verse 35

एतेषां नष्टबुद्धीनां स्वधर्मत्यागशीलिनाम् । परलोकेपीह लोके कथं सूत गतिर्भवेत्

ဉာဏ်ပညာပျက်စီး၍ မိမိ၏ သွဓမ္မကို စွန့်ပစ်လေ့ရှိသူတို့အတွက်—အို စူတ၊ ဤလောက၌ဖြစ်စေ နောက်လောက၌ဖြစ်စေ ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် မင်္ဂလာရောက်ရာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 36

इति चिंताकुलं चित्तं जायते सततं हि नः । परोपकारसदृशो नास्ति धर्मो परः खलु

ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်သည် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေ၏။ အမှန်တကယ်ပင်၊ သူတစ်ပါးကို ကူညီအကျိုးပြုခြင်း (ပရောပကာရ) ထက် မြင့်မြတ်သော ဓမ္မ မရှိပါ။

Verse 37

लघूपायेन येनैषां भवेत्सद्योघनाशनम् । सर्व्वसिद्धान्तवित्त्वं हि कृपया तद्वदाधुना

ကရုဏာတရားဖြင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ—လွယ်ကူသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ဖြင့် သူတို့၏ ထူထဲသော အပြစ်အစုကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးနိုင်စေပြီး၊ ရှီဝနှင့်ဆိုင်သော သီဒ္ဓာန္တ အားလုံး၏ အမှန်တရားကို သိမြင်ရစေမည့် နည်းလမ်းကို။

Verse 38

व्यास उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । मनसा शंकरं स्मृत्वा सूतः प्रोवाच तान्मुनीन्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ စိတ်သန့်စင်၍ သမาธိဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မုနိတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ စူတသည် မနောတွင် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို သတိရကာ မုနိတို့အား ပြောကြားလေ၏။