नरकलोकवर्णनम् (Narakaloka-varṇanam) — Description of the Hell-Realms
ဤအခန်းသည် သာသနာပညာပေးသဘောဖြင့် ရှင်တော်မှ ရှင်တော်သို့ ပြောကြားသည့် ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း စနတ်ကုမာရက မကောင်းမှုကျူးလွန်သူတို့၏ သေပြီးနောက် စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ရှင်းပြသည်။ ယမမင်း၏ မှတ်တမ်းထိန်းနှင့် တရားရေးဉာဏ်ဖြစ်သော စိတ္တရဂုပ္တက အထူးသဖြင့် အာဏာရှိပြီး သာမန်ပြည်သူကို ဖိနှိပ်သော မင်းများ၊ သူတစ်ပါးပစ္စည်းခိုးသူများ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်သူများကို တိုက်ရိုက်တရားပြောသည်။ လုပ်ခဲ့သော ကမ္မသည် မလွဲမသွေ အကျိုးဖြစ်၍ ကိုယ်တိုင်ပြန်ခံရပြီး ဒုက္ခသည် အခြားသူကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ သေချိန်တွင် နိုင်ငံ၊ မိသားစုတို့က မကယ်နိုင်ကြောင်းနှင့် ယာယီအာဏာ၏ မောဟကို ချိုးဖျက်သည်။ နရကသည် အပြစ်ပေးခြင်းသာမက ဓမ္မ၏ သင်ခန်းစာအဖြစ် ကမ္မအကြောင်းအကျိုးကို ထင်ရှားစေ၍ အပြစ်သိခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းမှု၊ ဘက္တိဖြင့် ကာကွယ်သည့် সাধနာကို လိုအပ်ကြောင်း ပြသသည်။
Shlokas
Verse 1
चित्रगुप्त उवाच । भो भो दुष्कृतकर्म्माणः पर द्रव्यापहारकाः । गर्विता रूपवीर्येण परदारावमर्द्दकाः
စိတ္တရဂုပ္တက ပြော၏ — «ဟေ့၊ အပြစ်ကံကို ကျူးလွန်သူတို့၊ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူသူတို့။ အလှအပနှင့် အင်အားကို မာန်တက်၍ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို မတရားညှဉ်းပန်းသူတို့!»
Verse 2
यस्त्वयं क्रियते कर्म तदिदं भुज्यते पुनः । तत्किमात्मोपघातार्थं भवद्भिर्दुष्कृतं कृतम्
ဤနေရာ၌ ပြုလုပ်သမျှ ကံသည် ထပ်မံ၍ အကျိုးကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန်သာ အပြစ်ကံကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။
Verse 3
इदानीं किं प्रलप्यध्वे पीड्यमानास्स्वकर्मभिः । भुज्यंतां स्वानि कर्म्माणि नास्ति दोषो हि कस्यचित्
ယခုအခါ မိမိကံကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေရသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေးညည်းတွားနေသနည်း။ မိမိကံ၏ အကျိုးကို မိမိပင် ခံစားကြပါစေ—အခြားသူကို အပြစ်တင်စရာ မရှိပါ။
Verse 4
सनत्कुमार उवाच । एवं ते पृथिवीपालास्संप्राप्तास्तत्समीपतः । स्वकीयैः कर्म्मभिघौरैर्दुष्कर्म्मबलदर्पिणः
သနတ်ကုမာရက ဆိုသည်– ထိုသို့ မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်တို့သည် သူ့အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။ မိမိတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော ကံကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ မကောင်းမှုမှ ပေါက်ဖွားသော အင်အားကို အားကိုးကာ မာန်တက်လျက် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။
Verse 5
तानपि क्रोधसंयुक्तश्चित्रगुप्तो महाप्रभुः । संशिक्षयति धर्मज्ञो यमराजानुशिक्षया
ထိုသူတို့ကိုပင် မဟာအာနုဘော်ရှိသော စိတ္တရဂုပ္တ မဟာပရဘုသည် တင်းကြပ်သော ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ ဓမ္မကို သိကျွမ်းသူအဖြစ် ယမမင်း၏ အမိန့်အုပ်ချုပ်မှုအတိုင်း ဆုံးမ၍ ပြုပြင်တည့်မတ်စေသည်။
Verse 6
चित्रगुप्त उवाच । भो भो नृपा दुराचाराः प्रजा विध्वंसकारिणः । अल्पकालस्य राज्यस्य कृते किं दुष्कृतं कृतम्
စိတ္တရဂုပ္တက ပြော၏—“အို အို… မင်းတို့၊ အကျင့်ဆိုးသော မင်းများ၊ ကိုယ့်ပြည်သူကို ဖျက်ဆီးသူများ! ခဏတာသာရှိမည့် အာဏာအတွက် ဘယ်လောက် အပြစ်ကမ္မကို ပြုခဲ့ကြသနည်း?”
Verse 7
राज्यभोगेन मोहेन बलादन्यायतः प्रजाः । यद्दण्डिताः फलं तस्य भुज्यतामधुना नृपाः
အို မင်းတို့ရေ၊ ယခုအခါ ထိုလုပ်ရပ်၏ အကျိုးကို ခံစားရမည်။ အာဏာရသည့် အပျော်အပါးကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ၊ မင်းတို့သည် ပြည်သူများကို အင်အားဖြင့် မတရားစွာ ဒဏ်ခတ်ခဲ့ကြ၏။
Verse 8
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकलोकवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သရီရှီဝ မဟာပုရာဏ၌၊ ပဉ္စမစာအုပ် ဥမာသံဟိတာတွင် “နရကလောက ဖော်ပြချက်” ဟူသော အဋ္ဌမအခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 9
पश्यामि तद्बलं नष्टं येन विध्वंसिताः प्रजाः । यमदूतैर्योज्यमाना अधुना कीदृशं भवेत्
သတ္တဝါတို့ကို ဖျက်ဆီးနေစေခဲ့သော ထိုအင်အားသည် ပျက်ကွယ်သွားသည်ကို ငါမြင်၏။ ယခု ယမ၏တမန်တို့က ဖမ်းဆီးချည်နှောင်နေချိန်၌ သူတို့၏အခြေအနေသည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။
Verse 10
सनत्कुमार उवाच । एवं बहुविधैर्वाक्यैरुपलब्धा यमेन ते । स्वानि कर्माणि शोचंति तूष्णीं तिष्ठंति पार्थिवाः
သနတ်ကူမာရက ပြော၏—ယမက စကားအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြစ်တင်ဆုံးမသဖြင့် ထိုလောကသားတို့သည် မိမိတို့၏ကံအလုပ်များကို ဝမ်းနည်းကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏။
Verse 11
इति कर्म्म समुद्दिश्य नृपाणां धर्म्मराड्यमः । तत्पापपंकशुद्ध्यर्थमिदं दूतान्ब्रवीति च
ဤသို့လျှင် မင်းတို့၏ တရားသော အုပ်ချုပ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်များကို ညွှန်ပြပြီးနောက်၊ ယမမင်းသည် ထိုအပြစ်တည်းဟူသော ရွှံ့ညွန်ကို စင်ကြယ်စေရန် စေတမန်တို့အား ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူ၏။
Verse 12
यमराज उवाच । भोभोश्चण्ड महाचंड गृहीत्वा नृपतीन्बलात् । नियमेन विशुद्यध्वं क्रमेण नरकाग्निषु
ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်မှာ- "ဟယ်၊ စဏ္ဍ နှင့် မဟာစဏ္ဍ - ထိုမင်းတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးလော့။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ငရဲမီးတို့၌ အဆင့်ဆင့် စင်ကြယ်စေကြလော့။"
Verse 14
सनत्कुमार उवाच । ततश्शीघ्रं समादाय नृपान्संगृह्य पादयोः । भ्रामयित्वा तु वेगेन निक्षिप्योर्ध्वं प्रगृह्य च । सर्वप्रायेण महतातीव तप्ते शिलातले । आस्फालयंति तरसा वज्रेणेव महाद्रुमान्
သနတ္ကုမာရက မိန့်တော်မူသည်မှာ- ထို့နောက် မင်းတို့၏ခြေထောက်များကို အမြန်ဖမ်းဆီး၍ အားဖြင့် လွှဲရမ်းကာ အထက်သို့ မြှောက်တင်ပြီး ပြန်လည်ဖမ်းယူကြ၏။ အလွန်ပြင်းထန်သော အားဖြင့်၊ အလွန်ပူပြင်းသော ကျောက်ဖျာပေါ်သို့ ပစ်ချကြသည်မှာ ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးများကို မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 15
ततस्सरक्तं श्रोत्रेण स्रवते जर्जरीकृतः । निस्संज्ञस्स सदा देही निश्चेष्टस्संप्रजायते
ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြေမွပျက်စီးသွားသဖြင့် နားမှ သွေးများ စီးကျလာ၏။ ထိုသတ္တဝါသည် အစဉ်မပြတ် သတိလစ်သွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
Verse 16
ततस्स वायुना स्पृष्टस्सतैरुज्जीवितः पुनः । ततः पापविशुद्ध्यर्थं क्षिपंति नरकार्णवे
ထို့နောက် လေနှင့်ထိတွေ့မိသောအခါ၊ သူသည် အခြံအရံ ရာပေါင်းများစွာတို့ဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာ၏။ ထို့နောက် အပြစ်များကို စင်ကြယ်စေရန်အတွက်၊ သူ့ကို ငရဲသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပစ်ချကြကုန်၏။
Verse 17
अष्टाविंशतिसंख्याभिः क्षित्यधस्सप्तकोटयः । सप्तमस्य तलस्यांते घोरे तमसि संस्थितः
မြေကြီးအောက်၌ အနက်ကို ၂၈ နှင့် ၇ ကုဋေ (ယောဇနာ) ဖြင့် တိုင်းတာနိုင်သည့်အထိ ဆင်းသက်ရာ၊ အောက်လောက ခုနစ်မြောက်၏ အဆုံးစွန်းတွင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ထုအတွင်း တည်ရှိနေသည်။
Verse 18
घोराख्या प्रथमा कोटिः सुघोरा तदधः स्थिता । अतिघोरा महाघोरा घोररूपा च पंचमी
“ပထမပိုင်းကို ဂ္ဃောရာ (Ghorā) ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းအောက်တွင် စုဂ္ဃောရာ (Sughorā) တည်ရှိသည်။ ထို့နောက် အတိဂ္ဃောရာ (Atighorā) နှင့် မဟာဂ္ဃောရာ (Mahāghorā) ရှိပြီး၊ ပဉ္စမကို ဂ္ဃောရရူပါ (Ghorarūpā) ဟု ခေါ်သည်။”
Verse 19
षष्ठी तलातलाख्या च सप्तमी च भयानका । अष्टमी कालरात्रिश्च नवमी च भयोत्कटा
“ဆဋ္ဌမကို တလာတလာ (Talātalā) ဟု ခေါ်ပြီး၊ သတ္တမသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ အဋ္ဌမကို ကာလရာထရီ (Kālarātrī) ဟု သိကြပြီး၊ နဝမသည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်ဖွယ် ဖြစ်၏။”
Verse 20
दशमी तदधश्चण्डा महाचण्डा ततोऽप्यधः । चण्डकोलाहला चान्या प्रचण्डा चण्डनायिका
ဒသမအဆင့်ကို ဒသမီ (Daśamī) ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းအောက်တွင် ချဏ္ဍာ (Caṇḍā) ရှိပြီး၊ ထို့ထက်အောက်တွင် မဟာချဏ္ဍာ (Mahācaṇḍā) ရှိသည်။ ထို့အောက်တွင် ထပ်မံ၍ ချဏ္ဍကိုလာဟလာ (Caṇḍakolāhalā) ဟု ခေါ်သော အခြားတစ်ခုရှိပြီး၊ ထို့နောက် ပရချဏ္ဍာ (Pracaṇḍā) နှင့် ချဏ္ဍနာယိကာ (Caṇḍanāyikā) တို့ ရှိသည်။
Verse 21
पद्मा पद्मावती भीता भीमा भीषणनायिका । कराला विकराला च वज्राविंशतिमा स्मृता
သူမကို ပဒ္မာ၊ ပဒ္မာဝတီ၊ ဘီတာ၊ ဘီမာ၊ ဘီရှဏနာယိကာ၊ ကရာလာ၊ ဝိကရာလာ နှင့် ဝဇ္ရာ ဟူသော နာမများဖြင့် မှတ်မိကြပြီး၊ ဤတန်ခိုးရုပ်ပုံများအနက် နှစ်ဆယ်မြောက်ဟု ရေတွက်ကြသည်။
Verse 22
त्रिकोणा पञ्चकोणा च सुदीर्घा चाखिलार्तिदा । समा भीमबला भोग्रा दीप्तप्रायेति चान्तिमी
«သူမသည် တြိကိုဏာ (Trikoṇā) သုံးထောင့်တန်ခိုး၊ ပဉ္စကိုဏာ (Pañcakoṇā) ငါးထောင့်တန်ခိုး၊ စုဒီဃာ (Sudīrghā) အလွန်ရှည်လျားကျယ်ဝန်းသူ၊ အခိလာရ္တိဒါ (Akhilārtidā) ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် စမာ (Samā) မျှတမလွဲသူ၊ ဘီမဘလာ (Bhīmabalā) ကြောက်မက်ဖွယ်ခွန်အားရှိသူ၊ ဘိုဂြာ (Bhogrā) ဘောဂကို ပေးသနားသူ၊ နောက်ဆုံး ဒီပ္တပရာယာ (Dīptaprāyā) တောက်ပလောင်ကျွမ်းသူ ဖြစ်သည်။»
Verse 23
इति ते नामतः प्रोक्ता घोरा नरककोटयः । अष्टाविंशतिरेवैताः पापानां यातनात्मिकाः
ထို့ကြောင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် နရကအစုအဝေးများကို သင်အား အမည်ဖြင့် ပြောကြားပြီးပြီ။ အမှန်တကယ် ၎င်းတို့သည် အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်ရှစ် ဖြစ်၍၊ အပြစ်ကံ၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် ခံစားရသော ညှဉ်းပန်းဒဏ်ရာ၏ နယ်ပယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 24
तासां क्रमेण विज्ञेयाः पंच पञ्चैव नायकाः । प्रत्येकं सर्वकोटीनां नामतस्संनिबोधत
ထိုအုပ်စုတို့အတွင်း၌ အစဉ်လိုက် သိမှတ်ရမည်မှာ မေတ္တာမဟုတ်၊ ခေါင်းဆောင်ငါးပါး—တစ်စုလျှင် ငါးပါးစီ ရှိသည်။ ယခု ကောဋိအပေါင်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို အမည်ဖြင့် နားလည်သိမှတ်ကြလော့။
Verse 25
रौरवः प्रथमस्तेषां रुवंते यत्र देहिनः । महारौरवपीडाभिर्महांतोऽपि रुदंति च
ထိုနရကတို့အနက် «ရော်ရဝ» သည် ပထမဖြစ်၏—ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့ အော်ဟစ်ငိုကြွေးရာ နေရာတည်း။ «မဟာရော်ရဝ» ၏ဒဏ်ရာဒုက္ခဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသော် အင်အားကြီးသူတို့ပင် မျက်ရည်ကျကြ၏။
Verse 26
ततश्शीतं तथा चोष्णं पंचाद्या नायकास्स्मृताः । सुघोरस्तु महातीक्ष्णस्तथा संजीवनः स्मृतः
ထို့နောက် «ရှီတ» နှင့် «ဥෂ္ဏ» ကို ပထမငါးပါးအတွင်းရှိ ခေါင်းဆောင်အင်အားများဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့ပြင် «သုဃောရ», «မဟာတီක්ෂ္ဏ» နှင့် «သံဇီဝန» ကိုလည်း အဓိကခေါင်းဆောင်များဟု မှတ်သားကြသည်။
Verse 27
महातमो विलोमश्च विलोपश्चापि कंटक । तीव्रवेगः करालश्च विकरालः प्रकंपनः
“(သူတို့ကို) မဟာတမသ၊ ဝိလိုမ၊ ဝိလိုပ၊ ထို့ပြင် ကဏ္ဍက ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အပြင် တီဝ္ရဝေဂ၊ ကရာလ၊ ဝိကရာလ၊ နှင့် ပရကမ္ပန ဟူ၍လည်း ရှိ၏။”
Verse 28
महावक्रश्च कालश्च कालसूत्रः प्रगर्जनः । सूचीमुखस्सुनेतिश्च खादकस्सुप्रपीडनः
(ထိုသူတို့၏ အမည်များမှာ) မဟာဝက္ကရ၊ ကာလ၊ ကာလသုတ်ရ၊ ပရဂျာရ္ဇန၊ စူစီမုခ၊ စုနေတိ၊ ခာဒက နှင့် စုပရပီဍန တို့ ဖြစ်သည်။
Verse 29
कुम्भीपाकसुपाकौ च क्रकचश्चातिदारुणः । अंगारराशिभवनं मेरुरसृक्प्रहितस्ततः
ထို့နောက် (သူကို) ကုမ္ဘီပါက နှင့် စုပါက ဟုခေါ်သော နရကများသို့၊ ထို့ပြင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကရကချ နရကသို့ ပစ်ချသည်။ ထို့နောက် မီးလောင်ကျွမ်းသော မီးခဲတောင်ပုံ၏ အိမ်ရာသို့လည်းကောင်း၊ သွေးစီးကြောင်းများ စီးဆင်းစေသော တောင်သို့လည်းကောင်း ပစ်ချသည်။
Verse 30
तीक्ष्णतुण्डश्च शकुनिर्महासंवर्तकः क्रतुः । तप्तजंतुः पंकलेपः प्रतिमांसस्त्रपूद्भवः
တစ်ဦးမှာ “ချွန်ထက်သောနှုတ်တံ” ဟု အမည်ရ၏; တစ်ဦးမှာ “ငှက်” ဟု; (တစ်ဦးမှာ) “မဟာပျက်စီးစေသူ” ဟု; ထို့ပြင် “ကရတု” ဟုလည်း ရှိ၏။ (အခြားတို့မှာ) “သတ္တဝါများကို လောင်ကျွမ်းစေသူ”, “ရွှံ့လိမ်းကပ်သူ”, “အသားစားသူ”, “အလောင်းပုပ်မှ မွေးဖွားသူ” — ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 31
उच्छ्वासस्सुनिरुच्छ्वासो सुदीर्घः कूटशाल्मलिः । दुरिष्टस्सुमहावादः प्रवादस्सुप्रतापनः
သူသည် အသက်ရှူဝင်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ အသက်ရှူထုတ်ခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏; အလွန်ရှည်ကြာတည်မြဲသော အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏; ရှာလ္မလိတိုင်ကဲ့သို့ မြင့်မား၍ ခိုင်မာသော တိုင်တံ ဖြစ်တော်မူ၏။ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသော မြင်ကွင်းနှင့် အမိန့်တော် ဖြစ်တော်မူ၏; မဟာကြေညာချက် ဖြစ်တော်မူ၏; အညစ်အကြေးကို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းဖယ်ရှားသော ကျော်ကြားသည့် ကြေညာဝါဒ ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 32
ततो मेघो वृषः शाल्मस्सिंहव्याघ्रगजाननाः । श्वसूकराजमहिषघूककोकवृकाननाः
ထို့နောက် မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွန်းလာသည်—မိုးတိမ်ကဲ့သို့၊ နွားကဲ့သို့၊ ရှာလ္မလီပင်ကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသူများ; ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ဆင်ကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသူများ; ထို့ပြင် ခွေး၊ ဝက်၊ မြတ်နွားမဟိဿ၊ ဇီးကွက်၊ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသူများလည်း ရှိ၏။
Verse 33
ग्राहकुंभीननक्राख्या स्सर्पकूर्माख्यवायसाः । गृध्रोलूकहलोकाख्याः शार्दूलक्रथकर्कटाः
မိကျောင်း၊ ကုမ္ဘီရာသတ္တဝါများနှင့် မကရာဟု ခေါ်ကြသောသူတို့လည်း ရှိ၏။ အခြားသူတို့ကို မြွေ၊ လိပ်နှင့် ကျီးဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူ တိန်ငှက်၊ ဇီးကွက်နှင့် ဟလိုကာဟု ခေါ်သော သတ္တဝါများ၊ ထို့ပြင် ကျား၊ ကရဋ္ဌဟု ခေါ်သော သတ္တဝါများနှင့် ကဏန်းတို့လည်း ရှိ၏။
Verse 34
मंडूकाः पूतिवक्त्राश्च रक्ताक्षः पूतिमृत्तिकाः । कणधूम्रस्तथाग्निश्च कृमिगन्धिवपुस्तथा
«ဖားကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ၊ ပါးစပ်နံ့ဆိုးသူများ၊ မျက်လုံးနီသူများ၊ နံ့ဆိုးသော မြေညစ်လိမ်းထားသူများ ရှိ၏။ ထို့ပြင် မီးခိုးမည်းရောင်သူများ၊ မီးတောက်ကဲ့သို့ ပူလောင်သူများ၊ ပိုးကောင်နံ့ ထွက်သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူများလည်း ရှိ၏»။
Verse 35
अग्नीध्रश्चाप्रतिष्ठश्च रुधिराभश्श्वभोजनः । लाला भेक्षांत्रभक्षौ च सर्वभक्षः सुदारुणः
«(အမည်ဖြင့်) အဂ္နီဓြ နှင့် အပရတိဋ္ဌ; ရုဓိရာဘ (သွေးရောင်) နှင့် ရှွဗောဇန (ခွေးစား)၊ လာလာ၊ ဘေက္ခာန္တရဘက္ခ (ဖားနှင့် အူအတွင်းကို စားသူ) နှင့် သဗ္ဗဘက္ခ (အရာအားလုံးကို စားသူ) ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ထိုသူတို့သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏»။
Verse 36
कंटकस्सुविशालश्च विकटः कटपूतनः । अंबरीषः कटाहश्च कष्टा वैतरणी नदी
ဆူးမြှားပြည့်သောဒေသ၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းသောဒေသ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ဒေသ၊ ကဋပူတန၊ အမ္ဗရီဿ၊ ကဋာဟ ဟူသောဒေသများနှင့် ဒုက္ခကြီးသော ဝိုင်တရဏီ မြစ်လည်းရှိ၏။
Verse 37
सुतप्तलोहशयन एकपादः प्रपूरणः । असितालवनं घोरमस्थिभंगः सुपूरणः
သူသည် မီးပူနီရဲသော သံပြားအိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်းခဲ့၏။ ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်ကာ ပြင်းထန်သော တပသကို မလျော့မနား ဆောင်ရွက်၏။ အဆိတාල သစ်တောကြောက်မက်ဖွယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အရိုးကွဲပျက်သော်လည်း မတုန်မလှုပ်၊ ပင်နန်းတပသ ပြည့်စုံစေရန် စိတ်တည်ကြည်လေ၏။
Verse 38
विलातसोऽसुयंत्रोऽपि कूटपाशः प्रमर्दनः । महाचूर्ण्णो सुचूर्ण्णोऽपि तप्तलोहमयं तथा
“နှိပ်စက်သော ကိရိယာများမှာ ‘ဝိလာတသ’ လည်းရှိ၏၊ ‘အစုယန္တရ’ လည်းရှိ၏၊ ဖျက်ဆီးနှိပ်ကွပ်သော လှည့်စားကြိုး ‘ကူဋပါရှ’ လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ‘မဟာချူဏ္ဏ’ နှင့် ‘သုချူဏ္ဏ’ ဟူသော ကြိတ်ချေကိရိယာကြီးငယ်တို့၊ ထို့အတူ မီးပူသံဖြင့် ပြုလုပ်သော ဒဏ်ခတ်မှုလည်း ရှိ၏။”
Verse 39
पर्वतः क्षुरधारा च तथा यमलपर्वतः । मूत्रविष्ठाश्रुकूपश्च क्षारकूपश्च शीतलः
‘တောင်’ ရှိ၏၊ ‘ဓားသွားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော တောင်ကြော’ ရှိ၏၊ ထို့ပြင် ‘နှစ်ထပ်တောင်’ လည်းရှိ၏။ ဆီး၊ ဝမ်းနှင့် သွေးအိုင်ကန်များလည်းရှိပြီး၊ အယ်လ်ကာလီကန်နှင့် အအေးခဲဒေသလည်းရှိ၏။ (ဤအရာတို့သည် ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်က မိမိကံ၏ အကျိုးကို ခံစားရသော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကဒေသများ၏ အမည်များဖြစ်သည်)။
Verse 40
मुसलोलूखलं यन्त्रं शिलाशकटलांगलम् । तालपत्रासिगहनं महाशकटमण्डपम्
မုဆယ်နှင့် အူခလံကဲ့သို့သော ယန္တရကိရိယာများရှိ၏။ ကျောက်ရထားများနှင့် ကျောက်လယ်ထွန်များလည်းရှိ၏။ ထန်းရွက်ဓားများထူထပ်သော တောအုပ်လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ရထားကြီးပေါ်တင်ထားသော မဏ္ဍပ်ကြီးတစ်ခုလည်းရှိ၏။
Verse 41
संमोहमस्थिभंगश्च तप्तश्चलमयो गुडम् । बहुदुखं महाक्लेशः कश्मलं समलं मलात्
၎င်းသည် မောဟကို ဖြစ်စေ၍ အရိုးပင် ကျိုးပဲ့စေနိုင်သည်။ ပူလောင်၍ မတည်ငြိမ်ကာ အပူထဲတွင် ပျော်လျက်နေသော ဂုဍ (ထန်းသကြား) ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခများစွာနှင့် ကြီးမားသော ကလေးရှ်ကို ပေး၍ အပြစ်ရှိကာ အညစ်အကြေးမှ မွေးဖွားသော အညစ်တင်သော အရာဖြစ်သည်။
Verse 42
हालाहलो विरूपश्च स्वरूपश्च यमानुगः । एकपादस्त्रिपादश्च तीव्रश्चाचीवरं तमः
«ဟာလာဟာလာ၊ ရုပ်ပျက်နှင့် ရုပ်လှ၊ ယမ၏နောက်လိုက်၊ တစ်ခြေတည်းနှင့် သုံးခြေ၊ ပြင်းထန်သူ၊ နှင့် ‘အာချီဝရ’ ဟူသော အလွန်အမင်း အမှောင်»—ဤတို့သည်လည်း ရုဒြ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖုံးကွယ်စေသော အာနုဘော်နှင့် ဆက်နွယ်သည့် နာမနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များဟု ဆိုကြသည်။
Verse 43
अष्टाविंशतिरित्येते क्रमशः पंचपंचकम् । कोटीनामानुपूर्व्येण पंच पंचैव नायकाः
ထို့ကြောင့် ဤတို့သည် စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ် (၂၈) အုပ်စု ဖြစ်၍၊ အစဉ်လိုက် ငါးငါးစီ အစုများအဖြစ် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုအစဉ်အတိုင်းပင် ရုဒြ-ကိုဋိတို့အတွက်လည်း ခေါင်းဆောင်များရှိပြီး၊ အစုတစ်စုလျှင် ငါးဦးစီ ဖြစ်သည်။
Verse 44
रौरवाय प्रबोध्यंते नरकाणां शतं स्मृतम् । चत्वारिंशच्छतं प्रोक्तं महानरकमण्डलम्
ရော်ရဝ (Raurava) ဟူသော နရကအတွက် နရကတစ်ရာကို ရေတွက်ထားသည်ဟု ကြေညာကြ၏။ ထို့ပြင် နရက၏ မဟာမဏ္ဍလသည် အပိုင်းပေါင်း လေးရာလေးဆယ် ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 45
इति ते व्यास संप्रोक्ता नरकस्य स्थितिर्मया । प्रसंख्यानाच्च वैराग्यं शृणु पापगतिं च ताम्
ဤသို့ဖြင့် ဗျာသ (Vyāsa) အို၊ နရက၏ အနေအထားနှင့် သဘောသဘာဝကို ငါသည် သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု နားထောင်လော့—ဤအကျိုးဆက်များကို တိတိကျကျ ရေတွက်သိမြင်ခြင်းမှ ဝိုင်ရာဂျ (vairāgya) အလိုမက်မောကင်းခြင်း ပေါ်ထွန်းလာသည်; ထို့ပြင် အပြစ်၏ လမ်းကြောင်းနှင့် ကံကြမ္မာကိုလည်း နားထောင်လော့။
Frequently Asked Questions
The chapter presents a karmic-judicial scene: Citragupta, under Yamarāja’s authority, reprimands sinners—especially abusive rulers and transgressors—arguing that every act returns as experienced consequence (karma-phala), and that present torment arises from one’s own deeds rather than any external injustice.
Citragupta symbolizes moral memory and cosmic intelligibility: the universe is depicted as ethically readable, where intention and action are ‘recorded’ as causal imprints. Yamadūtas symbolize the inevitability of consequence, and Naraka functions as a pedagogic domain where the delusions of power, pleasure, and impunity are stripped away, revealing dharma as an impersonal law-like order.
No distinct iconographic manifestation (svarūpa) of Śiva or Umā is foregrounded in the sampled verses; instead, the chapter emphasizes Shaiva ethical theology indirectly—by showing how dharma and karma operate under divine governance (via Yama’s administration), reinforcing the necessity of disciplined living aligned with Śiva-oriented virtue.